Burgemeester Joyce Vermue tijdens de herdenkingsceremonie in Rijsbergen.
Burgemeester Joyce Vermue tijdens de herdenkingsceremonie in Rijsbergen. Foto: Charles van Campenhout

Dodenherdenking in alle kernen gemeente Zundert

Door: Addo Sprangers Algemeen

ZUNDERT - Tijdens de Dodenherdenking afgelopen maandag werd zoals elk jaar weer stilgestaan bij de oorlogsslachtoffers: iedereen die tijdens de Tweede Wereldoorlog is omgekomen of vermoord, en iedereen die is omgekomen in oorlogssituaties en bij vredesoperaties na de Tweede Wereldoorlog. Zo ook in de gemeente Zundert.

Burgemeester Joyce Vermue en de wethouders van de gemeente Zundert legden bloemen op de herdenkingsmonumenten in de verschillende kerkdorpen. Dat deed wethouder Wesley van Steen op de begraafplaats naast de Heilige Willibrorduskerk in Klein Zundert. Wethouder Ellie Kools legde bloemen op de begraafplaats achter de Heilige Corneliuskerk in Achtmaal en wethouder Ralph Bogers voerde dezelfde handeling uit op de begraafplaats achter de Onze Lieve Vrouwe van Altijddurende Bijstandkerk in Wernhout. Er werden eveneens bloemen gelegd bij de herdenkingsplaquette op de Heilige Trudokerk in Zundert. Burgemeester Joyce Vermue legde bloemen op de begraafplaats achter woonzorgcentrum De Willaert in Zundert en op de begraafplaats achter de Heilige Trudokerk in Zundert. 

Na de hierop volgende bijeenkomst in het Van Goghkerkje werden bloemstukken gelegd op de graven van geallieerde soldaten op de begraafplaats van het Van Goghkerkje en legde de burgemeester een krans bij het monument Baken van Vrijheid. Aansluitend vertrokken hardlopers met fakkels naar Rijsbergen voor de officiële gemeentelijke herdenking aldaar. Bij het monument bij de Sint. Bavokerk in Rijsbergen ontstak burgemeester Joyce Vermue vervolgens de vlam. Na het luiden van de klokken, het taptoesignaal en twee minuten stilte volgde het verdere programma. Dat bestond onder meer uit een gezamenlijk optreden van muziekvereniging Sint Cecilia en koor Unanime, krans- en bloemleggingen bij het oorlogsmonument, een vendelgroet door het Gilde Sint Bavo en het Gilde Sint Joris en het voordragen van gedichten. Vervolgens was er gelegenheid voor het leggen van bloemen door de aanwezigen. In haar toespraak maakte burgemeester Joyce Vermue een duidelijke link naar het thema van dit jaar: ‘De geschiedenis leren begrijpen’. “Vrijheid vraagt om moed,” gaf ze daarbij aan. “Vrijheid vraagt erom begrepen te worden. En misschien is dat niet alleen een uitspraak over het verleden. Maar ook een vraag aan onszelf, vandaag. Steeds vaker realiseren we ons dat de mensen die de oorlog zelf hebben meegemaakt, er straks niet meer zijn om hun verhalen te vertellen. De stemmen die konden beschrijven hoe vrijheid stap voor stap verdween, worden stiller. Wat blijft, zijn hun getuigenissen. Hun waarschuwingen. Hun lessen. En daarmee ook een verantwoordelijkheid voor ons. Want wij zijn, of we dat nu willen of niet, erfgenamen van die geschiedenis. Niet alleen van wat er is gebeurd. Maar ook van de vraag: hoe kon het gebeuren? De geschiedenis leert ons dat onvrijheid zelden plotseling komt. Ze groeit langzaam. Niet met één grote stap. Maar met kleine verschuivingen. Met woorden die groepen mensen anders gaan noemen. Met het langzaam wennen aan uitsluiting. Met het idee dat ‘de ander’ minder mens is dan wijzelf.”

Volgens de burgemeester zit de les van het verleden niet alleen in de grote gebeurtenissen, maar ook in de kleine stappen die eraan voorafgingen. “In hoe we over elkaar praten. In wat we normaal gaan vinden. In of we ingrijpen wanneer iets wringt, of het laten gaan. En misschien nog wel het belangrijkste: of we elkaar blijven zien als mens. De mensen die wij vanavond herdenken, kunnen ons niet meer rechtstreeks vertellen wat zij zagen en meemaakten. Maar ze laten ons iets na. Niet alleen herinneringen aan verdriet en verlies. Maar ook de opdracht om te blijven begrijpen. Om te blijven kijken naar hoe uitsluiting begint. Om alert te blijven op woorden die mensen uit elkaar trekken. En om niet te wachten tot het te laat is om iets te doen. Dat vraagt geen grote gebaren. Maar wel aandacht. En moed. Laten wij, hier en nu, in onze eigen tijd en onze eigen gemeenschap, die moed vasthouden. Zodat vrijheid ook voor de generaties na ons betekenis blijft houden.” 

Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding