'Het feest was in de koeienstal bij de ouders van Mien'
RIJSBERGEN - Op 3 mei jongstleden was het 65 jaar geleden dat Jan Herijgens en Mien Roovers elkaar het ja-woord gaven. Het feest was in de koeienstal bij de ouders van Mien, want de koeien stonden toch al in de wei. Er kwam nog een tent er bij aan, want met die grote families van toen was dat wel nodig. Tien jaar eerder hadden ze elkaar ontmoet op een bijeenkomst van de Jonge Boerenstand. Ze bouwden een huis naast de ouderlijke woning van Jan in de Turfstraat in Sprundel, met uitzicht op de Pannenhoef.
DOOR JACK MATHIJSSEN
Jan (95) is geboren en getogen Sprundelaar als tweede kind in een gezin met elf kinderen. Mien (90) is geboren in Etten als achtste in een gezin van twaalf kinderen. Zowel Jan als Mien moesten al vroeg meewerken in het boerenbedrijf van hun ouders. Eenmaal getrouwd kreeg Mien overdag al snel de zorg over hun drie kinderen en ze runde daarnaast een varkensmesterij. Ze hadden nog lang een paar koeien en Mien stond graag in de moes- en siertuin in de aarde te wroeten. Dus altijd verse producten op tafel.
Jan heeft zowat zijn hele werkzame leven melk opgehaald bij de melkveehouders. Eerst melkbussen met paard en wagen, daarna met een tractor en later een Unimog. Weer later als zelfstandige met een eigen tankauto, waarmee hij in de hele regio de melk ophaalde. Toen de tweede vrachtauto zijn beste tijd had gehad, vond Jan het een mooi moment om er zelf ook mee te stoppen. De laatste werkdag reed hij, samen met Mien, nog één keer alle melkveehouders af. De kinderen hadden de vrachtwagen voor deze gelegenheid versierd en aan de voorkant voorzien van een spandoek met de tekst: 'Jeetje miena nooit meer Campina'. Onderweg werden ze vrijwel continu met getoeter van andere weggebruikers begroet. De laatste rit werd zo een ware zegetocht door West-Brabant met als eindstation de melkfabriek in Zevenbergschen Hoek.
Beiden waren actief in het verenigingsleven, waarbij ze ook bestuursfuncties niet uit de weg gingen. Om er maar enkele van Jan te noemen: paardensportvereniging St. Isidorus, biljartvereniging en de KBO. Ook Mien was altijd bereid om bij allerhande activiteiten bij verschillende verenigingen te helpen. Ze was sportleidster en jarenlang bestuurslid van de KVO. Dat ze samen dit jubileum kunnen vieren, ligt voor een belangrijk deel in het feit dat ze beiden, naast het harde werken, fit zijn gebleven door te sporten. Samen hebben ze in dat verband vele malen op de Boerendag in Rijsbergen aan de gymnastiekmanifestatie meegedaan.
Toen ze besloten om te stoppen met werken, bleven ze actief. Jan heeft tot op hoge leeftijd veel werk gedaan voor de kerk in Sprundel, waar hij onder andere het kerkhof onderhield en de rol van koster op zich nam. Voor al het goede werk ontving hij in 2006 een Koninklijke onderscheiding.
Jan had een druivenstruik die zó veel druiven gaf dat hij besloot om er wijn van te maken. Na de oogst kwam er een zorgvuldig gistingsproces op gang van enkele maanden. In de bijkeuken stonden dan twee grote glazen kruiken die met elkaar verbonden waren. Daar mocht niemand aankomen. De flessen met zelfgemaakte wijn werden op verjaardagen door familie en vrienden met veel genoegen opgedronken. Daar ging hij trots op.
Jan en Mien pasten met liefde op de kleinkinderen, die maar wat graag kwamen logeren op de boerderij. Ze hebben ook heel wat fietsvierdaagsen gereden door het hele land. Daarnaast gingen ze ook rondreizen maken, daar hadden ze eindelijk tijd voor. Eerst in Europa en om de vliegangst te overwinnen namen ze een korte vlucht naar Nice. Toen was het hek van de dam en maakten ze verre reizen naar onder andere. Sint Petersburg in Rusland, Zuid-Afrika, Indonesië en een cruise in de Caraïben. Ze hebben genoten en dat doen ze nu nog, op hun eigen manier in woonzorgentrum Rijserf in Rijsbergen. Ze hebben daar, vanwege de gezondheid van beiden, samen een appartement kunnen betrekken. Ze zijn er erg dankbaar voor. De zorg is uitstekend en daar genieten ze nú vooral van. [n]