Welk zaadje plant jij in 2026?
De kerstboom staat nog maar net buiten of het is alweer januari. De maand van koude, witte landschappen, nieuwe agenda’s en… volle sportscholen. De eerste weken van het jaar zijn ze steevast overvol. Nieuwe sportkleding, nieuwe voornemens, nieuwe energie. Iedereen wil afvallen, fitter worden, gezonder leven. Liefst meteen. Liefst alles tegelijk.
En toch weten we ook hoe dit verhaal meestal afloopt. Eind januari wordt het rustiger in de fitnesszaal. Begin februari zijn veel goede voornemens alweer stilletjes verdwenen. Niet omdat mensen geen discipline hebben, maar omdat we verandering vaak veel te groot aanpakken.
Goede voornemens
Goede voornemens zijn zelden te klein. Ze zijn meestal te radicaal, zoals:
"Vanaf nu ga ik vijf keer per week sporten."
"Helemaal geen suiker meer."
"Dit jaar doe ik alles anders."
Het nieuwe jaar voelt als een resetknop. Alsof we op 1 januari ineens een compleet ander mens kunnen zijn. Het klinkt daadkrachtig, maar het vraagt meer wilskracht dan de meeste mensen langdurig kunnen opbrengen. En zo belanden we ieder jaar opnieuw in dezelfde cyclus van goede intenties en stille teleurstelling.
We proberen in januari geen zaadje te planten, maar meteen een volgroeide boom neer te zetten.
Door de bomen het bos blijven zien
In januari lijkt buiten alles stil te staan. Kale bomen, koude grond, weinig kleur. Maar onder de oppervlakte gebeurt juist van alles. Dit is geen maand van snelle groei, maar van voorbereiding. Van kleine zaadjes die rustig wachten tot het tijd is om te ontkiemen en te groeien.
Misschien moeten we onze goede voornemens ook die tijd gunnen. Niet als een sprint, maar als een langeafstandswandeling. Niet als een compleet bos, maar als één klein zaadje.
Een ommetje lopen
In onze regio zie je dat gelukkig steeds vaker terug. Overal ontstaan mooie wandel- en fietsroutes die uitnodigen om even een ommetje te maken. En dat is niet voor niets. Wandelen is misschien wel het meest onderschatte gezondheidszaadje dat we hebben. Je hoeft jezelf niet uit te putten, geen sportoutfit aan te trekken en geen abonnement af te sluiten. Gewoon naar buiten, jas aan en lopen.
En eigenlijk is dat helemaal niets nieuws. Zelfs pater Bertus schreef er al over in zijn onlangs verschenen boekje ‘…En Toch…’. In zijn brieven nodigt hij mensen uit met de woorden: “Gaan jullie mee een ommetje lopen?” Hij beschrijft zijn wandelingen richting het Schelde-Rijnkanaal, dat hij ‘de zee’ noemt, met zijn eb en vloed en slikken die hem doen denken aan een stukje Waddenzee.
En dat is misschien wel het grote geluk van onze omgeving. Binnen vijftien minuten sta je in het bos, aan het water of aan de rand van open landschap. We heten niet voor niets ‘Steenbergen aan zee’. Bovendien maken we deel uit van het UNESCO Global Geopark Schelde Delta, waar de Brabantse Wal, het water en de geschiedenis samen een uniek landschap vormen. Een omgeving die uitnodigt om te bewegen, te vertragen en simpelweg een ommetje te maken.
Waterpoort Ommetjes
In en rond Steenbergen zijn die ommetjes er volop. De Steenbergse ommetjes en de Waterpoort-ommetjes voeren langs lievelingsplekjes van bewoners. In het najaar van 2024 zijn door inwoners zeven ommetjes uitgezet langs de mooiste plekken in de regio. Ze slingeren door Halsteren, De Heen, Steenbergen, Standdaarbuiten, Zevenbergen en Klundert. Geen prestatieloopjes. Geen recordtijden. Gewoon wandelen, lopen en genieten van de omgeving.
En misschien is dat precies wat we in januari zouden moeten doen: niet harder, maar natuurlijker bewegen.
Dus misschien is januari niet de maand om het roer radicaal om te gooien, maar om kleine, bewuste keuzes te maken. Eén stap. Eén ommetje. Eén zaadje tegelijk.
Dus… welk zaadje ga jij planten? [n]