Echtpaar Naalden-Sweep uit Rucphen zestig jaar getrouwd
Door: Corine Roks AlgemeenRUCPHEN- Een meisje uit een boerenfamilie, dat was wat Toon Naalden zocht in zijn aanstaande, of, zoals hij het zelf omschrijft, ‘een boerendochter’. Bij café Kerstens in Etten- Leur vond hij haar; Annie Sweep, een meisje uit de Ettense tuindersfamilie. Op 28 december 1965 stonden ze zij aan zij voor de ambtenaar van de burgerlijke stand.
Ze bouwden een mooi leven op met als rode draad, jawel, de boerderij. Zestig jaar later is het loco-burgemeester Laura Matthijssen-de Jong van de Gemeente Rucphen die het echtpaar feliciteert met zijn diamanten huwelijk.
Op het adres aan de burgemeester Antonissenstraat, alwaar het koppel nu al zestien jaar naar volle tevredenheid woont. Daarvoor stond de boerderij aan de Lange Dijk centraal, waar Toon en Annie door hard werken hun levenswerk opbouwden: een melkveebedrijf.
Kleintjes
“Op de boerderij van mijn ouders aan de Langendijksestraat in Rucphen. Helaas overleden mijn ouders beiden op zeer jonge leeftijd. De oudere kinderen zorgden voor de kleintjes. Als vanzelfsprekend vingen we na ons trouwen twee van mijn broers op, net zoals de andere oudsten die trouwden,” geeft meneer inleidend een stuk familiegeschiedenis prijs.
Vijftien maanden
De boerderij krijgt een opknapbeurt. Moeder An, zoals Toon zijn vrouw liefdevol noemt, verzorgt het schilderwerk. Eenmaal gesetteld wordt na vijftien maanden zoon Kees geboren, vijftien maanden later volgt dochter Jenny. Zoon Gijs sluit zich bij deze traditie aan, hij scheelt amper vijftien maanden met zijn zus.
Aan de muur van hun doorzonwoning hangt een foto van de kleinkinderen. “Vijf jongens, één kleinzoon gaat een boerderij in Frankrijk runnen. Het boerenhart blijft kloppen,” aldus een trotse opa.
Kleding
An over hun leven aan de Lange Dijk. “Naast de zorg voor onze drie kinderen nam ik de verzorging van de kalveren op me. Dat kon ik mooi combineren. In mijn vrije uurtjes maakte ik graag kleding, vooral voor onze kinderen. Totdat zij een leeftijd kregen waarop dit minder cool werd,” lacht zij.
Nog steeds is handwerken haar grote hobby. Als vrijwilliger is zij hierin actief op Kerkakkers. Sociaal bewogen zijn zowel mevrouw (86) als meneer (85).
Bestuurder
Toon is bestuurder in hart en ziel. In dertien besturen was hij actief. In 2021 krijgt hij hiervoor een hoge onderscheiding en wordt hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Toon: “Als bestuurder heb je een verbindende taak, het sociaal- maatschappelijke spreekt mij erg aan.”
Zo zat Toon in het bestuur van de NCB (Noordbrabantse Christelijke Boerenbond) die de belangen van de boerenstand behartigde. Nu bekend onder de naam ZLTO (Zuidelijke Land- en Tuinbouworganisatie). Ook had hij een zetel in de overkoepelende NCB Kring Roosendaal. Hij was oprichter van Bedrijfshulp voor boeren. “Ik werkte als werkverdeler en zorgde voor invallers als boeren aanklopten voor bedrijfshulp bij ziekte.”
Naast verschillende bestuursfuncties in de regio, zoals voorzitter van Paardensportvereniging Rodeoruiters Rucphen, was Toon ook actief over de grens. “Voor Stichting Malawi die een school bouwden in dit gelijknamige dorp in Afrika.”
Tweelingzus
Zelfs met zo’n druk leven vinden zij tijd voor vakanties richting Canada. Onlangs is mevrouw nog afgereisd. “Mijn twee zussen wonen daar. In de jaren vijftig emigreerden zij vanwege de ruimte voor landbouw. Zij bouwden er een nieuw leven op, we gaan er regelmatig heen.”
Als kindje van een eeneiige tweeling heeft An nog een leuke anekdote. “In onze verkeringstijd stelden we Toon op de proef, we ruilden onze kleding. Toon trapte er niet in, hij herkende mij aan het horloge. Dat waren we vergeten te wisselen.”
Polder
Na al deze mooie verhalen neemt loco-burgemeester afscheid van het paar. De heer en mevrouw Naalden-Sweep hebben nog een mooi middagprogramma in het vooruitzicht. “Met de familie en wat genodigden uit eten bij De Grote Molen.” Toevallig of niet, maar De Heimolen kijkt uit over de polder, een vertrouwd uitzicht voor het diamanten echtpaar.