Louis Havermans begint aan nieuw hoofdstuk in zijn leven
KLEIN ZUNDERT - Sinds kort zwaait Louis Havermans niet langer de scepter over café Den Hoek in Klein Zundert. Na bijna 45 jaar heeft hij 1 januari officieel het stokje overgedragen aan Mitchell Vriends en Wouter Marijnissen. Het betekent een nieuw hoofdstuk voor het geliefde dorpscafé, maar de ziel van de zaak blijft behouden.
DOOR ADDO SPRANGERS
Louis Havermans werd niet zomaar café-eigenaar. Hij groeide letterlijk op in Den Hoek, waar zijn ouders en grootouders de zaak draaiende hielden. Als derde generatie had hij aanvankelijk echter niet echt de wens om de zaak voort te zetten. Zo werkte hij eventjes bij een accountantskantoor en ook al haalde hij ondertussen zijn horecapapieren, Louis Havermans had vooral zijn zinnen gezet op een loopbaan in de biljartsport. Al heel jong was hij een fanatiek biljarter die de sport op hoog niveau beoefende. "Ik speelde in de ereklasse. Mijn droom was om werk en passie te combineren. Dat kwam allemaal bij elkaar toen mijn ouders te kennen gaven het café te willen verkopen. Ik ben er toen toch ingestapt en besloot het café om te vormen tot een plek waar ook de biljartsport centraal stond.” En dat lukte. Den Hoek groeide uit tot een regionale hotspot met uiteindelijk zes tafels, competities, toernooien en een bloeiend verenigingsleven. Een absoluut hoogtepunt? "In sportief opzicht zonder twijfel de kersttoernooien. Alles zat dan vol. Alle nationale en internationale toppers, zoals Dick Jaspers, Raymond Ceulemans, Torbjörn Blomdahl en Roland Forthomme, kwamen naar Klein Zundert. Twee keer werd hier het wereldrecord driebanden gespeeld met reeksen van 28 caramboles. Dat is wereldwijd zes keer het geval geweest. Dat dit juist hier gebeurde, maakt me nog steeds trots en zal me altijd bijblijven.” Zeker zo fier is hij op de sfeer, de gezelligheid en de gemoedelijkheid die café Den Hoek typeerden. "Daar zorgden we samen met onze gasten en natuurlijk onze medewerkers voor. Het zijn voor mij ook hoogtepunten als mensen het hier naar hun zin hebben gehad, na bijvoorbeeld een gezellig feest of een etentje. Daar haal je als horecaondernemer voldoening uit, daar doe je het voor. Al komt het natuurlijk niet vanzelf. Het vraagt veel inzet.” Café Den Hoek was dan ook altijd meer dan biljart alleen. In de loop der jaren werd het café uitgebreid tot eetcafé, feestlocatie en vergaderplek. "We groeiden met het dorp en de tijd mee. De bar zat vroeger overdag vol met vaste klanten, er was hier een druk sociaal leven. Later kwamen daar het eetcafé en toernooien bij. Wat altijd bleef, was de gemoedelijkheid,” aldus Havermans. Zijn onderneming runde hij samen met familie: in het begin met zijn ouders, later met zijn ex-vrouw Diana en met zijn zus Angela die veertig jaar met volledige inzet in de zaak heeft gestaan. Geen van zijn drie zonen besloot om de zaak over te nemen. "Ze hadden hun eigen dromen: Jeroen werkt als bierbrouwer bij de Schelde Brouwerij, Bernd is ingenieur bij ASML en Mark, de enige die nog biljart, heeft universiteit gedaan en is bedrijfseconoom geworden. Een horecabedrijf kun je ook niet half doen. Je bent eigenlijk altijd aan het werk als een ander vrij is. Het heeft impact op je privéleven. Je moet er echt honderd procent achter staan.” De coronaperiode bood onverwachts ruimte voor reflectie. "Als horecaondernemer sta je altijd 'aan'. Opeens viel dat weg. Voor het eerst had ik tijd om stil te staan bij mezelf. Het idee om echt met pensioen te gaan werd toen concreet. Maar ik wilde wel zeker weten dat de zaak in goede handen zou komen.” Dat vertrouwen vond hij in Mitchell Vriends en Wouter Marijnissen, die de zaak samen overnamen. Havermans is blij met de opvolging: "Ze zijn jong, enthousiast en kennen het café van binnenuit. Ze behouden de sfeer, zetten het verenigingsleven voort en geven er hun eigen draai aan.” Helemáál afscheid nemen doet Louis Havermans overigens niet. Als vertrouwd gezicht blijft hij betrokken bij het Eredivisieteam van café Den Hoek, samen met Hans Snellen, de drijvende kracht achter het team. Hiernaast organiseert hij het Open Driebandentoernooi én het populaire Tour de France-spel. "Een echte traditie. Vind ik ook leuk om te doen in de zomer.” Zijn dagen zijn nu rustiger ingedeeld. Hij wandelt, kijkt voetbal op tv, volgt de wielerklassiekers en geniet van alle tijd met zijn partner Christine, kinderen en kleinkinderen. "Ik kom mijn tijd wel door, hoor.” [n]