Je hebt een achtergrond in marketing. Hoe ben je dan in de horeca beland?
"Dat is eigenlijk toevallig gegaan. Na mijn studie Europese marketing en managementcommunicatie in Tilburg ben ik bij de Rabobank terechtgekomen. Daar volgde ik een traject gericht op persoonlijke ontwikkeling. Na twee jaar liep ik er tegenaan dat het werk binnen de bank me te weinig ruimte voor eigen invulling gaf. Vervolgens ben ik terechtgekomen bij Stichting Jong Ondernemen. Een organisatie waar jongeren via echte projecten leren ondernemen. Ik stuurde daar zestien coördinatoren aan en organiseerde evenementen en marktdagen. Op een dag overleed Rudie Roks, de toenmalige eigenaar van De Coop, mijn stamkroeg. Het café sloot de deuren en Sprundel miste dé plek om samen te komen. Vijf maanden later besloot ik, gesteund door mensen uit het dorp, de kroeg over te nemen. Dat is in december veertien jaar geleden."
Wat trok je aan in ondernemen?
"Vooral de creatieve vrijheid. Wat je bedenkt, kun je ook echt uitvoeren. Je ziet direct resultaat van je inspanningen. Daarbij heb ik het organiseren van activiteiten en evenementen altijd leuk gevonden. Ik kan zo bijdragen aan het sociale leven in Sprundel én er proberen mijn boterham mee te verdienen. Bovendien vind ik het leuk om er voor alles en iedereen te kunnen zijn. Zo dragen we ook bij aan een sociaal initiatief als de Roparun. Dat is heel groot geworden. De doorkomst in Sprundel is gewoon een happening."
Hoe heb je De Coop door de jaren heen vormgegeven?
"De Coop was een klassieke bruine kroeg, maar ik wilde het toegankelijk maken voor iedereen. Jong en oud moeten zich welkom voelen. Inmiddels is het meer dan alleen een plek voor een biertje. We verzorgen verjaardagsfeesten, thema-avonden, koffietafels, volgen veel sporten, noem maar op. De zaal wordt regelmatig verhuurd en we spelen actief in op ontwikkelingen in het dorp."
Wat maakt ondernemen in de horeca tegenwoordig zo uitdagend?
"Er zijn veel obstakels waar we als kleine horecaondernemers tegenaan lopen. Denk aan accijnsverhogingen op alcohol, NIX18, rookverbod, hogere licentiekosten voor sportuitzendingen... En dat terwijl klanten verwachten dat je alles aanbiedt. Thuisbarretjes zijn enorm populair geworden, vooral tijdens corona. Daar mogen de mensen roken, drinken onder de 18 en het is goedkoper. Dus je moet als café echt waarde toevoegen, iets extra’s bieden."
Hoe kwam je door de coronaperiode heen?
"Met creativiteit en doorzettingsvermogen. We zijn bijvoorbeeld hamburgers gaan verkopen. Dat doen we nog steeds, want dat werd heel positief ontvangen. Net als de verkoop van bierpakketten. En ik ben tijdelijk coronatests gaan verkopen. Per twintig, zodat kleinere ondernemers hier ook iets aan hadden. We pasten de kroeg en dienstverleningen razendsnel aan. Daardoor zijn we er schuldenvrij doorheen gekomen, al was het zwaar. Soms werkte ik bij vrienden in hun bedrijf om extra inkomsten te genereren. Het was echt roeien met de riemen die je hebt."
Wat zijn momenten die er voor jou echt uitspringen?
"Het gevoel dat De Coop meer is dan een café. Dat mensen uit omliggende dorpen als Etten-Leur en Rucphen hier graag komen feesten, zegt veel. We hebben de Gouden Tapkop gewonnen en De Coop is uitgeroepen tot Leukste Voetbalkroeg van Nederland. Tijdens de Tour de France - die in de coronatijd doorging - was De Coop in beeld dankzij een Skoda-commercial. Maar het hoogtepunt blijft het EK-dorp dat ik samen met mijn maat Angelo Heeren heb georganiseerd. We begonnen met z’n tweeën en eindigden met een team van ongeveer 10 personen. Per wedstrijd kwamen er wel 1500 man. We kregen landelijke media-aandacht: Jeugdjournaal, RTL Nieuws, dagblad Trouw, noem maar op. Dat is gewoon onbeschrijfelijk."
Hoe was die samenwerking met Angelo?
"Perfect. Angelo en ik vullen elkaar naadloos aan. Ik ben meer dromerig en creatief, hij kijkt meteen praktisch: hoe gaan we dit regelen? Van tribunes tot samenwerking met cateraars: het liep als een trein. Wat wij samen hebben neergezet, is zeldzaam. En mensen waren écht dankbaar. Ook zijn veel bedrijven uit de omgeving bereid gevonden partner te worden. We zijn zoals gezegd ook met een cateraar gaan samenwerken. Iedereen verwacht wel friet en frikandellen, maar er stond ook gewoon een Indische keuken. Alles klopte. We hebben er hard voor gewerkt, maar er ook ongelofelijk veel energie van gekregen."
Waar ben je het meest trots op?
"Dat De Coop op de kaart staat. Binnen én buiten Sprundel. En dat mensen het café niet zien als van mij, maar als van ons allemaal. Van de stamgasten tot jeugd die elke week langskomen en vele bekenden die hun verjaardagen hier vieren. Die gemeenschapszin geeft echt voldoening."
Hoe zie je de toekomst van De Coop?
"De behoefte aan ontmoetingsplekken blijft. Mensen zoeken sociale verbinding, zeker op momenten als carnaval, Koningsdag of grote sportevenementen. Natuurlijk zijn thuisfeestjes populair, maar wij ontzorgen volledig. Je komt hier gewassen en geschoren aan, en gaat hier zat en gelukkig naar buiten. We ontzorgen compleet. En ik geloof dat we daarin onderscheidend blijven. Zolang we blijven meebewegen met de tijd, blijft De Coop relevant."
Wat is je grootste leermoment in het ondernemen geweest?
"Dat je jezelf moet omringen met mensen die goed zijn in wat jij niet kunt. Vanaf het begin heb ik een netwerk opgebouwd van experts op allerlei vlakken: van financiën tot horeca-ervaring. Dankzij hen kon ik groeien. En verder: als iets vanaf het begin niet lekker voelt, dan moet je het gewoon niet doen. Dat is me al vaak gebleken."
Wat vind je het moeilijkste aspect van het ondernemerschap?
"Zonder twijfel: de balans tussen werk en privé. Dat blijft lastig, zeker met twee jonge kinderen, een vrouw die ook werkt, en een zaak die vijf avonden per week draait. Als ik thuis ben, missen ze me in de kroeg, en andersom. Dat is iets waar ik nooit aan kan wennen. Dat zal altijd een stukje schuren. Je bent altijd ergens niet. We plannen de agenda’s echt samen. In augustus gaan we trouwen, na twaalf jaar samen. Maar het blijft altijd zoeken naar de balans."
Tot slot: met wie zou je zelf aan de keukentafel willen zitten?
"Er zijn een paar mensen die ik bewonder om de manier waarop zij met alle druk omgaan. Eén daarvan is Mark Rutte, onze vorige premier. Hij heeft de nodige problemen op zijn bord gehad en ook veel kritiek gekregen. Natuurlijk zijn er ook dingen niet goed gegaan, maar de manier waarop hij daar altijd mee om is gegaan en hoe hij ons land heeft geleid, daar heb ik heel veel bewondering voor. Als ik kijk naar het politieke landschap nu, dan is het sinds zijn vertrek wel veel onrustiger. Daarnaast kies ik voor Arne Slot, de trainer van Liverpool. Hij doet het natuurlijk al jaren heel erg goed bij al zijn clubs, maar hoe hij zich dit jaar heeft gemanifesteerd als trainer is fantastisch: rustig, krachtig, vol energie en altijd positief. Hoe hij zijn team beschermt, de media bespeelt én plezier uitstraalt: dat is buitengewoon knap. Het lijkt me bovendien een heel gezellige vent."[n]
DOOR ADDO SPRANGERS
