Foto: Mireille Schrauwen
AAN DE KEUKENTAFEL

Juwelier Mireille Schrauwen: ‘We gaan mee in de markt, maar behouden ook onze kwaliteit’

Het bedrijf, Juwelier Schrauwen, bestaat bijna 100 jaar. Ik neem aan dat jij niet de grondlegger bent?
“Jaha dat klopt. Over vijf jaar bestaat het bedrijf inderdaad honderd jaar. Mijn opa is de grondlegger. Toen hij begon woonde hij in de Willem Pastoorstraat; in het witte huisje dat onlangs is afgebroken en weer opnieuw is opgebouwd. Hij is daar, vanuit huis begonnen met het repareren van (voornamelijk) horloges, klokken en wekkers. Dit begon vanuit een hobby, maar groeide snel uit tot zijn werk. Op een gegeven moment is hij naast het repareren ook gestart met verkopen van onder andere klokjes en wekkers.”



Je vader heeft het daarna opgepakt, hoe is dat gegaan?
“Nou, Mijn opa is vrij jong overleden en daarna heeft mijn vader het bedrijf inderdaad van hem overgenomen. Ik weet wel het een en het ander, maar hij kan er zelf meer over vertellen.”

Vader: “Mijn vader is inderdaad begonnen als reparateur. Klanten kwamen bij hem aan huis en liepen via de woonkamer naar achter, naar de werkplaats Toen hij naast reparatie ook ging verkopen en het bedrijf dus groeide, heeft hij de zaak ingeschreven bij de KVK. Dat was in 1927 De verkoop van sieraden en klokken en wekkers bracht meer op dan de reparatie, dat groeide zo vanzelf. Toen mijn vader overleed, heb ik het stokje van hem overgenomen. Dat is eigenlijk allemaal heel natuurlijk gegaan. Ik stond vanaf mijn tiende al in de werkplaats bij mijn vader. Ieder jaar leerde ik weer iets meer van mijn vader. En op een gegeven moment stond ik zelf achter de werkbank. Het is er echt met de paplepel ingegoten, zo ging dat vroeger.”


Is het er bij jou ook met de paplepel ingegoten Mireille?
“Nou, eigenlijk wel. Ik ben er net zoals mijn vader mee opgegroeid. Ik heb in Schoonhoven de opleiding tot goudsmid gedaan. Maar het is nooit in me opgekomen om voor een ander vak te kiezen eigenlijk.”


Jullie hebben nog steeds een werkplaats achter de winkel?
“Jazeker. De werkplaats is erg met de tijd meegegaan. We hebben de nieuwste technieken, zoals laser- soldeer en graveerapparaten. Het atelier wordt voornamelijk gebruikt voor goudsmeden. Mijn vader staat trouwens ook nog gewoon regelmatig in onze werkplaats. Helaas, lukt het mijzelf niet meer om nog in de werkplaats te staan. Als ondernemer komt er van alles op je pad en ben je helaas weleens te weinig met je echte vak bezig.”


Als je kijkt naar de periode dat jij de winkel bestiert, wat is er dan veranderd ten opzichte van vroeger?

“Vroeger had je bijvoorbeeld eigenlijk alleen sieraden van goud en zilver en horlogemerken. Dat is tegenwoordig wel anders. Nu heeft bijna ieder modemerk ook wel een horloge-/sieradenlijn. Mijn liefde ligt veel meer bij het echte goud en zilver en originele horlogemerken, maar ik kan niet meer zonder de modemerken. Daar is simpelweg veel vraag naar.”


De markt is in jullie branche ook behoorlijk aan het veranderen. Zo zijn er veel influencers die online hun eigen sieraden verkopen. Hoe zorg jij ervoor dat je toch nog jongeren blijft aantrekken?
“We proberen wel mee te gaan in die markt. We zijn actief op Instagram. Het ziet er op insta allemaal mooi uit hoor, maar ik stel mezelf ook wel de vraag of ik bepaalde producten wel wíl verkopen. Daarin moet je overwegingen maken. Vaak is de kwaliteit niet goed genoeg. Ik moet zelf honderd procent achter een product staan, wil ik het verkopen.”


Wat vind jij leuk aan dit vak?
“Pfoe. Ik vind het fijn als ik iets moois heb kunnen afleveren aan de klant. Vaak zijn persoonlijke sieraden, zoals gedenksieraden het mooist om te verkopen. Het persoonlijke, dat geeft mij echt voldoening. En daarnaast is het mooie aan het vak dat je een hele levenscyclus van de klant voorbij ziet komen in de winkel. Dat begint bij een plaatarmbandje met de geboorte, tot de eerste oorbelletjes, communiesieraden, het eerste cadeautje van een vriend tot een trouwring en uiteindelijk een gedenk sieraad. Dat vind ik echt bijzonder.”


Waar zit jullie kracht?
“Ik denk dat onze combinatie van reparaties en verkoop heel sterk is. Als mensen al binnen zijn is de stap naar een verkoop ook makkelijker gezet. Je kunt bij ons ook online kopen, is vooral door de corona zo gekomen. Ik heb toen ook veel via WhatsApp kunnen doen tijdens corona. Toen België open was en wij dicht was het wel erg moeilijk. Maar je zag wel dat klanten zich oriënteren op de website en dat hebben we thuisbezorgd. De website is meer een verlengstuk van de winkel. Klanten willen het product toch graag voelen en in het echt zien. Dat is nog wel het mooie van sieraden, je moet het even om kunnen doen om te zien of het past en mooi staat.


Op het gebied van veiligheid is de sector natuurlijk veel veranderd. Zo moet je tegenwoordig bij de meeste juweliers aanbellen om binnen te komen. Hoe vind je dat?
“Dat vind ik ontzettend jammer natuurlijk. Het liefst heb ik mijn deur gewoon open staan. Dat is het mooiste welkom natuurlijk, maar het kan helaas niet anders. Toen er twintig jaar geleden in Etten-Leur een juwelier overvallen werd, besloten wij om de deur op slot te gaan doen. Dat is toen maar goed geweest ook, want niet veel later stonden er mensen voor de deur met PLO doeken op. Die konden er toen niet in, dus we zijn toen door het ‘oog van de naald’ gekropen. Maar dat de deur op slot zit betekent helaas niet dat we nooit overvallen zijn. Jaren geleden was het in een korte tijd twee keer raak. Dat is toch wel het mindere van het vak. Je weet dat het kan gebeuren, maar het gaat je niet in de koude kleren zitten.”


Hoe is voor jullie de ontwikkeling van de Molenstraat in Zundert geweest?
“De reacties zijn positief. Ik vind het er ook wel lekker ruim uitzien. Gelukkig hebben we parkeerplaatsen mogen behouden, daar ben ik heel blij mee. Zeker de mensen uit Breda en omstreken vinden het heerlijk om ‘gewoon’ voor de deur te kunnen parkeren. Dat kan in de stad vaak natuurlijk niet. Dus wat dat betreft is de straat er wel positief op vooruit gegaan, vind ik. Het is ook iets rustiger met auto’s geworden. We moesten even door de zure appel heen bijten toen de werkzaamheden bezig waren, maar het is een stuk beter nu.”


Tenslotte, met wie zou jij nog weleens aan de keukentafel willen zitten?
“Dat vind ik een lastige vraag. Ik heb altijd in een netwerkclubje gezeten en dan voer je veel 1-op-1 gesprekken. Ik vond het dan altijd heel interessant en leerzaam om met andere ondernemers te spreken. Ik zou daarom niet specifiek met één persoon aan de keukentafel willen zitten, maar liever meerdere ondernemers willen spreken. Daar leer je toch meer van!”

Naam:
Mireille Schrauwen

Leeftijd:
50 jaar

Getrouwd:
met Ron

Kinderen:
Xander en Isabella

Bedrijf:
Juwelier Schrauwen B.V.

Hobby: 
“Ik vind het heerlijk om bezig te zijn met het bouwen van een wagen voor corso. Dat doen we altijd in de tent zelf. Daarnaast vind ik het ook fijn om bezig te zijn in de tuin. Gewoon lekker een beetje rommelen.”

 
<SCRIPT SRC="//secure.adnxs.com/ttj?id=div-gpt-ad-1516715857990&cb=[CACHEBUSTER]&referrer=internetbode.nl/zundert&pubclick=[INSERT_CLICK_TAG]&postcode=" TYPE="text/javascript"></SCRIPT>


NIEUWSBRIEF


Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief