Hendriek Flikweert-Herselman.
Hendriek Flikweert-Herselman. Foto: Annemarie van de Vreugde

Aan de keukentafel bij Hendriek Flikweert: ‘We hebben een papierfetisj bij Lectori’

Door: Annemarie van de Vreugde Algemeen

KAPELLE - Hendriek Flikweert-Herselman zou in de zorg gaan werken, dat wilde ze als jong meisje al doen. Toen ze achttien was veranderden de plannen. De vader van Hendriek had een bijzonder voorstel. Wilde ze niet samen met haar moeder een boekhandel beginnen in Kapelle? Zo gezegd, zo gedaan. Dit jaar bestaat Boekhandel Lectori (‘De lezer zijt gegroet’) 34 jaar. “Wij gaan gewoon door.”

Hendriek, hoe kwam je vader op dit idee? 

“De Bruna die in Kapelle zat was net gestopt en bij ons in de straat kwam een pand vrij. Mijn vader is een echte ondernemer, voor hem was het een simpele optelsom. In een groeiende gemeente als Kapelle was een boekhandel een belangrijke voorziening die niet moest verdwijnen. Mijn ouders hadden een drukkerij in Kapelle, dat maakte de stap naar boekhandel makkelijker. En, niet onbelangrijk, ik hou heel erg van boeken. Mijn vader durfde het risico te nemen en het pand te kopen, mijn moeder en ik gingen samen aan slag. We bezochten boekenbeurzen, spraken veel mensen die ons op weg hielpen om, met behoud van ons eigen inzicht, Lectori goed in te richten. Dat betekent dat mijn moeder en ik een divers aanbod aan boeken wilden hebben liggen, niet alleen stapels Baantjers.”

Lectori is meer dan een boekhandel?

“Absoluut. Ik merk dat Lectori voor veel inwoners van Kapelle een sociale functie heeft. Mensen lopen vaak even binnen voor een praatje. In onze boekhandel hebben we onder andere een ING-servicepunt. Veel kan met de app geregeld worden maar sommige mensen hebben wat extra hulp nodig. Het is voor ons een kleine moeite te helpen. Vriendelijkheid kost je niets.”

Heb je nooit iets anders willen doen?

“Op mijn dertigste begon ik te twijfelen. Wilde ik wel door met de boekhandel? Was dat wat ik tot mijn  pensioen wilde doen? Mijn ouders vonden het niet leuk maar ik besloot te stoppen bij Lectori en schreef me in bij het uitzendbureau. Ik kon aan de slag als directiesecretaresse bij Delta. Daar heb ik een geweldige tijd gehad. Ik heb veel geleerd, mooie kansen gekregen en had leuke collega’s. Bij Delta werkte ik met veel plezier tot ik op een avond een telefoontje van mijn vader kreeg. Hij dacht er over Lectori te verkopen tenzij ik terug wilde komen. Toen begon het toch te kriebelen. Ik hield nog steeds erg veel van de winkel. Op zaterdag ging ik altijd langs om even het papier te voelen, de inkt te ruiken en de sfeer te proeven. Als de boekhandel zou stoppen had ik dat heel erg gevonden. Dat had ik als een gemis voor het dorp ervaren. Lectori is een deel van mij, iets wat ik wil voortzetten. Na een paar weken denken besloot ik terug te komen. Die zeven jaar weg zijn goed geweest. Ik heb van mijn tijd bij Delta én mijn besluit om terug te keren nooit spijt gehad. De ervaring heeft me een rijker mens gemaakt.”

Geniet je van je werk?

“Heel erg, ik krijg er veel energie van. Iedere dag is anders. Ik ben altijd aan het nadenken over lezingen die ik kan organiseren, welke boeken bij onze klanten passen, acties die we kunnen doen... Ik vind het leuk om dat stapje extra te doen. Als het binnen je mogelijkheden ligt, waarom niet? Dat wordt gewaardeerd door de klanten. Tegelijkertijd moet ik opletten dat ik niet 24/7 met Lectori bezig ben. Na het overlijden van mijn moeder twee jaar geleden ben ik me daar bewust van geworden. Ik heb geleerd dat er meer is in het leven. Ik neem nu iets vaker vrij. Dat geeft me rust en daardoor kan ik genieten van het thuis zijn met mijn gezin. Het overlijden van mijn moeder is een dubbel verlies. Ik mis mijn moeder en mijn collega. Ze was heel betrokken bij Lectori, wist alles. We deden het echt samen. Ze keek altijd mee over mijn schouder, zowel zakelijk als privé.”

Waar ben je trots op?

“Op het team. Zonder die meiden ben ik nergens. We zijn een hechte club van zes vrouwen. Voor onze  klanten zijn de vaste gezichten fijn en dat is voor een boekhandel als Lectori belangrijk. Er hangt een goede en relaxte sfeer, dat merken de klanten. En ik ben trots op onze inpakkunsten. Uit het inpakken van cadeautjes halen we veel plezier. We hebben een papierfetisj bij Lectori, we hebben meer dan dertig soorten papier. Door een passend papiertje te kiezen kun je een aankoop personaliseren. Mensen komen terug voor zulke extraatjes, we doen het graag. Het lijken kleine dingetjes maar zo laten we zorg en aandacht voor onze klanten zien. Zo bouwen we een band op met onze klanten.”

Je bent bestuurslid van de ondernemersvereniging in Kapelle. Waarom vind je dat zo belangrijk?

“Mensen moeten het leuk vinden om te winkelen in Kapelle. Zo blijft het dorp leefbaar. Wat is er fijner om lopend je boodschappen te doen en dat er voldoende aanbod is? Alles is hier. Openbaar vervoer, nieuwe woonwijken, een prachtig sportcentrum en dertig fysieke winkels. Dat doen we goed vind ik. In sommige steden is veel leegstand, in Kapelle niet.”

Met wie zou je zelf wel eens aan de keukentafel willen zitten?

“In juni heb ik een driedaagse seminar over mindfulness van Michael Pilarczyk in Den Bosch gevolgd. Dat vind ik een leuke man. Ik ben heel nuchter en hou niet van ‘spiri spiri’ hoor, maar na het overlijden van mijn moeder moest ik bedenken wie Hendriek is. Niet alleen ‘schat’ voor mijn man of ‘mama’ voor mijn dochter. Het was echt iets buiten mijn comfortzone maar het was een mooie ervaring en waardevol. Het lijkt me interessant verder met hem te praten. Ik heb hem al benaderd om keer een lezing bij Lectori te geven. Zoals ik al zei, ik ben altijd aan het nadenken wat ik kan doen voor de boekhandel.”

PASPOORT:

Naam:
Hendriek Flikweert-Herselman


Leeftijd:
52


Familie:
Getrouwd met Johan Peter, samen hebben ze een dochter van 12, Evi


Baan:
Bedrijfsleider boekhandel Lectori in Kapelle


Hobby’s:
Lezen natuurlijk, fotograferen, me time met een dekentje op de bank een zwijmelfilm kijken.



Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief