RBC’s Team van het Millennium: Rob Penders was in dubbel jubelstemming

ROOSENDAAL - In aanloop naar de historische wedstrijd tussen RBC’s Team van het Millennium en het huidige RBC laten we een aantal direct betrokkenen van de wonderbaarlijke promotie van RBC naar de eredivisie aan het woord. Deze week aandacht voor verdediger Rob Penders (47), die uitgerekend halverwege dat seizoen naar NAC werd getransfereerd.

“Hoewel ikzelf minder onderdeel van het succes was, is het zeker leuk om die gasten weer te zien,” merkt de huidige assistent-trainer van FC Utrecht op. Na twee jaar hoofdtrainer van Eindhoven te zijn geweest moet Rob nog wel even wennen aan deze andere rol. “Het is goed voor mijn ontwikkeling. FC Utrecht is in alles een veel grotere club.”

Bravoure

Na in Zaandam te zijn geboren en nog in Eindhoven en Nuenen te hebben gewoond, woont Rob sinds zijn tiende jaar in Roosendaal. In de jeugd voetbalde hij eerst voor Alliance, om pas bij onder-17 bij RBC in te stromen. “Ik heb drie jaar een basisplaats in het eerste van RBC gehad. De jaren voor de promotie waren geen goede jaren. Vaak stonden we ergens midden in het rechterrijtje of onderaan en dat seizoen ineens in de subtop.” De komst van Robert Maaskant bracht volgens Rob die verandering te weeg. “Nieuwe trainer, nieuwe spelers en ineens was er die klik. Maaskant had een moderne kijk op voetbal en een andere manier van trainen en coachen. We trokken ervaring van buitenaf aan, gecombineerd met spelers uit de eigen jeugd en speelden met veel meer bravoure.” Volgens Rob heeft hij daar zijn transfer naar NAC ook mede aan te danken. “In een goed draaiend team val je meer op en kun je je meer in de kijker spelen. Ik liep uit mijn contract en NAC wilde in januari al met mij praten. Ik dacht dat het voor het volgend seizoen was, maar dezelfde dag heb ik al getekend. RBC kon nog een transferbedrag voor mij vangen, dus de clubs waren er snel uit.”

Jubelstemming

Achteraf gezien pakte de transfer van Rob Penders naar NAC voor iedereen goed uit. “Met NAC ben ik dat jaar kampioen van de eerste divisie geworden. Onze kampioenswedstrijd was thuis tegen uitgerekend RBC.” Maar ook zijn oude club draaide een zeer goede tweede seizoenshelft, won de nacompetitie en promoveerde eveneens. “Ik verkeerde in een dubbel jubelstemming. Ik weet nog dat ik in Roosendaal vele mensen in oranje shirtjes zag rondlopen, dat maakte mij wel trots hoor.” De huldiging en verdere festiviteiten heeft Rob destijds om begrijpelijke wijze niet meegemaakt. “Ondanks eerdere afspraken ben ik ook niet meer met het tripje daarna meegegaan. Ik had een andere weg gekozen en hoorde daar niet meer bij. Zo gaan die dingen.”

Vibe

Rob verheugt zich erop om iedereen weer eens te zien. “Er hangt een bepaalde vibe rondom RBC en het stadion. Veel mensen hebben geprobeerd om RBC sinds het faillissement levend te houden. Er zit nu weer leven in RBC, dat is lang weggeweest. Nu kunnen ze eindelijk de stappen maken die ze kunnen maken en zorgen dat RBC niet vergeten raakt. Een heel netwerk aan sponsoren hangt weer rond de club.”