
Sinterklaasmusical laat kinderen ook geloven in zichzelf
Door: Marloes Otte AlgemeenROOSENDAAL - Afgelopen zondag werd de Sinterklaasmusical “Sinterklaas en het hoge dak” gespeeld in Theater de Kring. Met drie voorstellingen in de middag werden veel kinderen en ouders vermaakt en ongetwijfeld ook ontroerd met deze bijzondere musical, waarin het onvermogen van Rolpiet om het dak op te kunnen en zijn verdriet hierom centraal staat. Daarmee laat het iets nieuws zien en dat maakte indruk op het aanwezige publiek.
“Alles loopt dit jaar op rolletjes”, beginnen de Pieten het stuk, ze zijn er zelf over verbaasd. Ze zijn het er over eens dat het Sinterklaasfeest leuker is dan Kerst en hebben veel zin het dak op te gaan. Rolpiet, zittend in een rolstoel, is verantwoordelijk voor de rollen inpakpapier. Hij hoopt dat hij ook het dak op mag, maar hij is niet ingedeeld. Hoofdpiet verzint een smoes om het feit te omzeilen dat Rolpiet vanwege zijn handicap niet klimmen kan. “Je hebt nu eenmaal geen dakdiploma.” Sint ziet dat Rolpiet verdrietig is en laat een brief van een meisje zien in zijn grote boek. Zij wil een mijter en staf om net zoals de Sint àlles te kunnen.
Rolpiet wil graag het kadootje zelf naar het meisje brengen, maar Hoofdpiet steekt er wederom een stokje voor. Nu legt hij wel uit dat het dak opgaan nu eenmaal onmogelijk is i.v.m. de rolstoel. De andere Pieten zien wel mogelijkheden en schakelen Bouwpiet in om een lift te maken. Dit gaat echter helemaal fout. Rolpiet besluit vervolgens naar de stoomboot te gaan, het liefst gaat hij terug naar Spanje. De Sint weet waar hij is, tenslotte weet en kan de Sint alles. De Sint vertelt hem dat hij in zichzelf moet geloven. Ozosnel heeft immers ook geen dakdiploma. “Alles kan als je maar blijft geloven.” En dit is dan ook de boodschap van de musical en de titel van het liedje dat de Sint vervolgens voor Rolpiet zingt.
In het stuk spelen weer bekende Pieten mee, zoals Egopiet, die zichzelf heel graag op de voorgrond ziet, het liefst met veel glitter. Klunspiet durft aanvankelijk het podium niet op, want die is bang uitgelachen te worden, want zij is van het dak gevallen. Ze zit nog onder blaadjes en takjes. Het stuk blijft luchtig van aard, het kwetsbare spel van Rolpiet geeft het een gouden rand.
Bedenker en regisseur Bram van Arendonk zit glunderend naar zijn spelers te kijken bij het traditionele finalelied “Zet maar je schoentje”. “Inclusiviteit was niet mijn bedoeling, maar ik had een idee van een Piet in een rolstoel en ik wist dat deze Piet het goed zou kunnen neerzetten voor een jong publiek. Voor hem is het eigenlijk één groot feestje. Heel het Sinterklaasfeest hangt van gekkigheid aan elkaar, hoe kan een paard het dak op tenslotte. Deze musical dus ook. Als je gewoon erin gelooft, dan heb je een top tijd.”




