Kiki Hendriks: ‘Het is echt belachelijk hoe snel het is gegaan’

ROOSENDAAL - “Dit is allemaal nieuw voor mij, dus ik was echt heel erg blij toen ik het definitieve telefoontje kreeg dat ik mee mocht naar de Paralympische Spelen,” vertelt de in Roosendaal geboren en getogen Kiki Hendriks. Begin deze maand kreeg ze de definitieve bevestiging dat ze met TeamNL mee mag naar Parijs. Ze komt in actie op het atletiekonderdeel verspringen en staat als reserve voor de 100m sprint. Vanuit het trainingskamp in het Franse Liévin, een paar honderd kilometer van Parijs, zet Kiki Hendriks de laatste puntjes op de spreekwoordelijke i voordat ze afreist naar Parijs. Daar worden van 28 augustus tot en met 8 september de Paralympische Spelen gehouden.

Ruim twintig jaar geleden zag de wereld er voor de toen 2-jarige Roosendaalse heel anders uit. Tijdens een vakantie liep ze meningokokkenziekte sepsis B, een vorm van hersenvliesontsteking, op. Ze werd opgenomen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Ze overleefde de ziekte, maar door de bacterie stierven haar linkeronderbeen, rechterhand en de vingers aan haar linkerhand af en moesten worden geamputeerd.

“In 2007 kreeg ik mijn eerste blade, zodat ik lekker met vriendjes en vriendinnetjes op de club kon trainen, gewoon puur als hobby.” In 2018 werd haar andere been geamputeerd en een jaar later is ze daar nogmaals aan geopereerd, omdat een deel van het bot weer aan het aangroeien was. Sinds 2020 staat de positief ingestelde Hendriks op twee blades. Eén ding staat vast: de carrière van Kiki Hendriks ontwikkelt zich razendsnel. “Toen ik in 2020 voor het eerst weer de mogelijkheid had om op twee blades te staan, was dat echt fantastisch! Het is echt belachelijk hoe snel het is gegaan,” lacht Hendriks.

Om verder te professionaliseren besloot ze twee jaar geleden, in 2022, te verhuizen naar Amsterdam. Ze maakt daar deel uit van Team Para Atletiek en is fulltime topsporter. Samen met haar huisgenoten, ook topsporters, bestaat haar week uit: “We trainen meestal twee keer per dag. Lunchen doen we bij de atletiekbaan en na de middagtraining ga ik naar huis. Dan is het douchen, koken, eten en nog even met mijn huisgenoten zitten of ik ga naar mijn kamer.” Speciaal voor de Paralympics heeft Hendriks haar studie Orthopedische Technologie tijdelijk gepauzeerd, zodat ze zich volledig kan concentreren op haar sport. “De focus is nu echt volledig gericht op de Spelen. Ik ben bijna klaar; als ik straks de draad weer oppak, moet ik nog ongeveer een half jaartje.”

Debuut op de Spelen

Momenteel staat Hendriks vierde op de wereldranglijst; slechts drie dames springen verder op haar onderdeel. Toch blijft het lastig om te weten waar ze staat, want - mede door haar razendsnelle ontwikkeling - worden de Spelen haar internationale debuut op het onderdeel verspringen. “Het is heel gek om op zo’n groot evenement als de Spelen je internationale debuut op het onderdeel verspringen te maken. Al mijn concurrenten verschijnen daar. Met mijn vierde plek op de wereldranglijst sta ik er wel heel goed voor. Toch zegt dat niet veel; het blijft ook een momentopname. Straks sta je in dat stadion met al die indrukken en dan moet je ook nog maar zorgen dat je gefocust blijft en doet waarvoor je gekomen bent.”

Waar ze zich met vlag en wimpel kwalificeerde voor het verspringen, liep ze op de 100 meter sprint wel de limiet, maar het bleek net onvoldoende voor een kwalificatie. Daar kwam Hendriks net tekort voor een tweede startbewijs. “Er waren drie startplekken en ik liep de vierde tijd. Dat is wel echt super balen, maar hierdoor ben ik wel eerste reserve. Ik verwacht het niet, maar als een van de drie uitvalt, moet ik wel klaarstaan. Zodra het onderdeel verspringen afgelopen is, moet bij mij de knop om en moet ik zorgen dat ik ready ben om indien nodig in te vallen voor iemand.”

De openingsceremonie is op woensdag 28 augustus, en een paar dagen later, op zaterdag, komt Hendriks voor het eerst in actie. “Ik verwacht dat die openingsceremonie mij heel veel energie gaat geven. Ik denk dat me dat in mijn voorbereiding ook heel erg gaat helpen. Dan kan ik de sfeer proeven, de belevenis in mij opnemen, zodat ik dat mee kan nemen naar de zaterdag als het stadion goed gevuld is.”[n]