Feestweek voor oudste inwoner van de gemeente begonnen

WOUW - “Wat een genot om u zo te zien,” spreekt burgemeester Mark Buijs na enige tijd. Hij valt van de ene verbazing in de andere bij het horen van de anekdotes en de energie en kracht waarmee mevrouw Hagens-Beijaarts haar leeftijd draagt. Samen met haar vier kinderen ontvangt mevrouw de burgemeester om alvast een voorschot te nemen op haar 104e verjaardag, volgende week dinsdag.

“We hebben alles al gedaan. Een ballonvlucht, vliegen in een vliegtuigje vanaf Seppe. Iedere keer kon het de laatste keer zijn, dus organiseerden we steeds wat anders. Het kon niet gek genoeg,” blikt dochter Maria (74) terug op de vele verjaardagen van haar moeder. Komend weekend komen de kinderen en klein kinderen samen om met haar haar 104e verjaardag te vieren.

Mevrouw Hagens-Beijaarts groeide op in Moerstraten, waar ze twintig jaar lang achter de toog in café De Bakker stond. Haar man werkte onder andere in Roosendaal bij de Ligafabriek. “Mijn vader zei altijd: ‘De Liga is altijd erg goed voor me geweest. Ik verdiende er de centen en de koeken,’” grapt zoon René. En nog steeds worden de koeken veelvuldig gegeten.

Wandelen in Tokio

In 1980 overleed haar man en na jaren voor iedereen klaar te hebben gestaan, was het nu tijd voor haarzelf. Wandelen, fietsen en reizen werden haar grote hobby’s. Aan de muur in haar woning in Wouw hangt onder de klok het metalen bewijs: vele medailles van de Nijmeegse Vierdaagse en zelfs uit Tokio, waar ze ook wandelde. “Het hoogtepunt uit mijn leven was het handenschudden met de paus,” vertelt ze. Welke paus het precies was, weet ze niet meer; sinds haar geboortejaar, 1921, heeft ze er immers meerdere zien passeren.

Zo’n veertig jaar woont Hagens-Beijaarts nu in Wouw, “op het mooiste plekske van Wouw,” zoals ze het zelf noemt. “Ongelofelijk, wat ziet u er geweldig uit. 104, maar dat is niet aan u te zien; prachtig,” aldus burgemeester Buijs, hevig onder de indruk bij zijn binnenkomst. Zoon Kees kan dat beamen, want met zijn 79 jaar wordt hij regelmatig door onbekenden bestempeld als “de man van” en niet als zoon, lacht hij trots. Hij, René, Maria en de jongste van het gezin, Trudy (69), wonen in de buurt en komen met grote regelmaat langs om thuis te helpen of met hun moeder een wandeling te maken. “Vroeger fietste ik zonder handen, maar nu moet ik zelfs met lopen iets vastpakken om niet om te vallen,” grapt de oudste inwoner van de gemeente, verwijzend naar haar rollator in de hoek van de kamer.

Zelfstandig

De rollator is haar vrijheid; daarmee gaat ze nog iedere week haar boodschappen doen bij de supermarkt om de hoek en naar de lokale slager. “De benen strekken, hè, heel belangrijk,” drukt mevrouw de aanwezigen op het hart. Vervolgens zwiept ze het ene been en daarna het andere omhoog, want ze zit intussen alweer eventjes in haar stoel. “Zo staat ze ‘s morgens ook op. Eerst een paar gymnastiekoefeningen met de benen voor de doorbloeding,” vertelt Maria over haar moeder, die op haar 104e nog altijd grotendeels zelfstandig thuis woont. Zo zorgt ze zelf ook nog iedere dag voor ontbijt, lunch en een avondmaaltijd.

Tekst gaat verder onder de foto

Op meerdere plekken in de woonkamer staan racewagens van Max Verstappen - Wies van Erp

Naast de vele wandelmedailles en aandenkens aan de muur van verre reizen, staan er ook op meerdere plekken Formule 1-auto’s van Max Verstappen. Dat vindt ze fantastisch en daar kijkt ze graag naar. Na vele anekdotes uitgewisseld te hebben, wordt het voor de burgemeester tijd om er weer vandoor te gaan. Nog altijd enorm onder de indruk staat hij op om zijn ambtsketen terug te vragen. “Ik ben blij dat u geweest bent. Als u eens in de buurt bent, bent u altijd welkom bij mij,” zegt mevrouw Hagens-Beijaarts tegen burgemeester Buijs. “Ik maak met u de volgende afspraak: volgend jaar kom ik weer op uw verjaardag,” reageert hij. “Dat is goed, schattebout,” besluit ze met een grote glimlach.