Oude glorie herleeft: rijksmonument Brugstraat schittert weer dankzij Luwe en Roos

ROOSENDAAL - Midden in het stadshart van Roosendaal, waar menig voorbijganger gedachteloos langs de vervallen gevel loopt, zie je aan de buitenkant niet dat er achter de deur ongelooflijk hard wordt gewerkt aan een ware metamorfose van het monumentale pand aan de Brugstraat. Zodra je binnenstapt, waan je je in een van de vele woonprogramma’s die op televisie te zien zijn. Luwe (35) en Roos (34), een bevlogen stel uit de regio Rotterdam, besloten vijf jaar geleden een zeer bewogen avontuur aan te gaan.

Het pand - een rijksmonument - dat zij kochten, ooit de thuisbasis van schoenenwinkel De Ster, was op zijn zachtst gezegd in slechte staat. Al dertien jaar stond het leeg. Wat ze bij de sleuteloverdracht aantroffen, tartte zelfs hun nuchtere verwachtingen. “Alles wat waarde had, was eruit gehaald,” vertelt Luwe. “Lood, koper, elektriciteit – weg. We zetten de waterleiding aan, en het kwam letterlijk uit de muren spuiten.” De zegels zaten nog op de deur en op een van de vele klusdagen stuitten ze zelfs op drugsresten die verwezen naar het verleden.

Toch lieten ze zich niet uit het veld slaan. Hun droom – wonen en werken in een karaktervol rijksmonument – wortelt in hun gedeelde liefde voor architectuur, historie en esthetiek. “Ik vind karakter erg belangrijk bij een huis,” zegt Roos. “Voor mij hoeft het niet perfect te zijn, als het maar een verhaal heeft.” De Amsterdamse School-stijl waarin het pand is opgetrokken, met zijn baksteenexpressie, decoratieve details en oorspronkelijke indeling als winkel met bovenwoning, raakte precies die snaar.

Alleen het stuc- en zinkwerk wordt uitbesteed

Lees ook

Niet alleen gebouwen en woningen als erfgoed: ‘kermis en carnaval nu immaterieel erfgoed in Erfgoednota’

 

Luwe en Roos vertellen enthousiast dat ze geen ervaring hadden als restaurateurs, toch besloten ze het grootste deel van de verbouwing zelf aan te pakken. Alleen het stuc- en zinkwerk is uitbesteed. Roos is productontwerper en Luwe, meubelmaker van beroep, combineerde de eerste vier jaar zijn werk met de verbouwing. Ruim een half jaar geleden besloot Luwe zijn baan op te zeggen en zich volledig op het huis te richten.

Het dak werd vervangen, sommige plafonds hingen helemaal door vanwege het vocht. De waterschade werd hersteld, maar ze staken ook veel liefde in het in ere herstellen van originele kozijnen en trappartijen. Alleen al het feit dat er 174 ruitjes, in alle vormen en maten, zijn toegepast, is daar een mooi voorbeeld van. Tijdens een rondleiding door de woning – nu iets meer dan de helft afgerond – val je van de ene verbazing in de andere.

Ook aan duurzaamheid is gedacht. “We hebben vloerverwarming, zonnepanelen, dikke dakisolatie en speciaal geïsoleerd monumentenglas toegepast,” vertelt Roos. “Natuurlijk is een huis uit 1932 geen energieprestatiekanon. Maar je leert slimme oplossingen zoeken: dikke gordijnen, bouwmaterialen met ademend vermogen en oog voor detail.” Ze kregen begeleiding van de Commissie Ruimtelijke Kwaliteit, die bij monumenten adviseert. “Echt heel positief, ze waren bereid mee te denken. Je hoort wel eens andere verhalen, maar onze ervaring is het tegenovergestelde”, stelt Luwe.

Het stel begon bovenaan. Door de hoogte optimaal te benutten, is er een volledige extra verdieping gecreëerd – deels met een sfeervol dakterras, opvallend groen aangekleed. Wie vanaf het dakterras de deur naar binnen opent, ziet direct een smal panoramaraam met uitzicht op de Brugstraat richting station. De bovenverdieping is ruim opgezet, voorzien van vloerverwarming, en met een extra badkamer compleet gemaakt.

Een verdieping lager wordt nog volop gewerkt. Meerdere kamers tonen van hoe ver het stel heeft moeten komen. “Onze allereerste nacht was in een van die kamers. We hadden net een nieuwe matras gekocht. Wat denk je? Precies op die plek een lekkage. Die matras konden we meteen weer vervangen,” lacht Luwe, terugdenkend aan de eerste nacht aan de Brugstraat.

De overloop is karakteristiek: smal, met originele tegels op de vloer. Ook de trap is teruggebracht naar zijn oorspronkelijke staat. De houten latjes die daarin verwerkt zijn, laten zien dat met liefde en respect voor het verleden aan elk detail is gewerkt.

De benedenverdieping is deels af. De keuken is volledig klaar, alleen de toegang naar de achtertuin wordt nog aangepakt. Vele latjes tussen de ruitjes herinneren eraan dat hier nog volop gewerkt wordt. “Tijdens het krabben ontdekten we dat er oorspronkelijk roedes hebben gezeten. Dat wilden we natuurlijk in ere herstellen,” vertelt Luwe enthousiast.

Wat ooit de schoenenwinkel van De Ster was, wordt een van de laatste projecten. Luwe wil daar zijn eigen showroom en ontvangst inrichten zodra hij zijn eigen meubelmakerij officieel start.

Wat begon als een persoonlijk project, groeide gaandeweg uit tot een sociaal initiatief. “In het begin was de straat grauw, weinig groen. Toen zijn we begonnen met een paar oliedrums gevuld met planten,” vertelt Roos. “Een maand later deden de buren mee. En weer een maand later hun buren ook.” Inmiddels is het uitgegroeid tot een wijkbreed vergroeningsproject, waar zelfs de gemeente positief op inspeelt (vanuit initiatief “Het begint met een idee”). “Groen verbindt. Mensen stoppen even, maken een praatje. Je ziet letterlijk de wijk weer tot leven komen.”

Toch is het niet altijd gemakkelijk. De afgelopen jaren hadden ze te maken met overlast: drugsgebruik op straat, overbewoning en in het afgelopen jaar inbraak en vernieling. “Inmiddels krijgt de buurt wel meer aandacht. Er zijn erg mooie plannen gepresenteerd voor de wijk en er is meer toezicht zegt Roos. “Dat alles geeft hoop dat Roosendaal haar centrum niet opgeeft, maar juist terugwint.”