
Vierde editie Zomerviskaravaan Roosendaal opnieuw druk bezocht
Door: Wies van Erp AlgemeenROOSENDAAL - Aan de Dijkwetering in Roosendaal, de vijver die vanuit het Burgemeester Godwaldtpark langs de Diamantdijk slingert, verzamelen zich zo’n honderd kinderen op vrijdagochtend. “Ik had zeventig hengels klaargezet, maar ik zie dat er nog maar een stuk of tien staan,” vertelt Johan Mathijssen enthousiast aan het begin van de Zomerviskaravaan. Johan verzorgt voor de vierde keer met zijn hengelsportvereniging Geduld Brengt Vis de Zomerviskaravaan, die jeugd laagdrempelig kennis laat maken met de hengelsport.
Bij het ontvangst staat een rij kinderen - sommigen met ouders, anderen met vriendjes - die graag een hengel willen bemachtigen. Aan de waterkant glinsteren de zweetdruppels op vele voorhoofden. “Ik heb er al zestien gevangen,” vertelt Damin (8) wanneer hij een voorn uit het water vist. Met een beetje hulp wordt het haakje vakkundig uit de bek gehaald en wordt het visje snel weer in het water gelaten. “Ik vis al vanaf mijn tweede. Normaal vis ik veel bij De Berk, maar hier bijten ze veel makkelijker.”
Tekst gaat verder onder de foto![]()
Damin (8) - Foto: Wies van Erp
Zodra de kinderen een hengel hebben, krijgen ze uitleg over het voer en hoe ze moeten onthaken. “Maar het liefst willen ze zo snel mogelijk naar het water om iets te vangen,” lacht Johan. De organiserende hengelsportvereniging telt momenteel zo’n 1500 leden, waarvan driehonderd tot vierhonderd jeugdleden. “Voor de visserij zijn dit soort dagen erg belangrijk, want de jeugd gaat steeds minder naar buiten. Ze blijven vooral binnen achter hun scherm. Door dit te organiseren krijg je ze toch naar buiten.”
Zelf hoopt hij ook nog iets te vangen. Verderop staat een klein tentje langs het water en hangt zijn dobber enkele meters verder in het water. “Ik vis op karper, maar dat hoor ik vanzelf,” vertelt de voorzitter van Geduld Brengt Vis, terwijl hij wijst op een apparaatje in zijn broekzak dat een seintje geeft zodra hij beet heeft. “Dat is ook wel mooi voor die kinderen, want als het zover is, gaat-ie flink piepen en dan zie je alle hengels vallen en rennen de kinderen naar mij toe. Het liefst willen ze dan allemaal met die grote vis op de foto, maar dat gaat lastig. De vis vindt het niet leuk wanneer tachtig kinderen allemaal de karper vast willen houden. Dus dat gaat helaas niet.”
Tekst gaat verder onder de foto![]()
Johan Mathijssen, voorzitter Hengelsportverenging Geduld Brengt Vis - Foto: Wies van Erp
Vlakbij de steiger, die sinds deze winter in gebruik is, zit Daan (7) te vissen. “Ik doe het nu anderhalf jaar en ik vind het heel leuk om een hengel vast te hebben en buiten te zijn. Ik woon hier vlakbij, dus ik kom hier vaak, maar ook op andere plekken zoals de Biesbosch,” vertelt hij terwijl hij zijn dobber goed in de gaten houdt. En dat is maar goed ook, want niet veel later heeft hij beet. Samen met zijn moeder en een behulpzame omstander wordt het haakje losgemaakt en kan de voorn terug. “Mijn grootste is een voorn van wel twintig centimeter,” vertelt Daan trots.
Tekst gaat verder onder de foto![]()
Daan (7) - Foto: Wies van Erp
Behalve de adrenaline is ook het buiten zijn één van de aspecten die het vissen zo leuk maken, volgens de voorzitter. “Even niet die mobiele telefoon, spelcomputer of laptop, maar gewoon naar buiten,” vertelt Johan. En inderdaad: terwijl de kinderen aan kwamen lopen, hadden velen een mobieltje in de hand, maar langs de waterkant zijn die nauwelijks te zien; op een trotse ouder of oma na die een foto maakt van hun (klein)kind.
“We hebben de telefoon vandaag ook niet meegenomen. Dit zijn wel de momentjes, zonder technologie, maar het sterft uit. Dus ik vind dit wel goed,” vertelt de vader van Djaylano, die zelf niet vist, maar zijn zoon helpt. “Ik doe het vandaag voor het eerst en ik heb er al zes gevangen in een half uur,” vertelt hij, terwijl zijn dobber weer ondergaat en hij de volgende uit het water haalt. “Zijn vriendje is elf, die vist heel fanatiek, en dan gaat hij wel eens mee. Dat vindt hij echt geweldig, maar hij moet het wel leren. Ik heb het zelf nooit gedaan, maar daarom zijn dit soort gelegenheden perfect.”
![]()
Djaylano (8) - Foto: Wies van Erp




