Ewald Sieben: Salamanders

Ik ben even stil geweest op deze plek. Excuses daarvoor. Maar ik ben mezelf een beetje aan het resetten. De eerste maanden van dit jaar lag ik in het Erasmus MC en dan weet een goed verstaander genoeg. Het gaat alweer de goede kant op, maar mentaal ben ik niet de oude. En dat wil ik graag zo houden.

Ik sta intussen anders in het leven. Liefdevoller, dankbaarder en ik hoop een stuk wijzer. Dat past ook veel beter bij mijn motto ‘elke dag een vreemde een brede glimlach ontlokken’. Allemaal goede voornemens die natuurlijk ook uit mijn teksten moeten blijken. Ik heb al verschillende herstart-pogingen gedaan, maar die belandden allemaal in de digitale prullenbak. Het is ook niet eenvoudig om als mens, laat staan als kritisch columnist, in deze tijd van oorlogen, hopeloze kabinetsformaties, demonstraties en onbegrijpelijke beslissingen - zelfs in mijn eigen stadje - positief en optimistisch te zijn. Uit pure wanhoop koopt de gemeente een supermarkt uit met 5 miljoen euro belastinggeld om van het gezeur af te zijn. Boeren, burgers en buitenlui trekken ten strijde tegen de aangekondigde bouw van een AZC en een nieuwe Commando-kazerne. We leven in een klein land waarin zonder tolerante houding niet te leven valt. 

Wij hadden ons nog maar net in het Roosendaalse buitengebied gevestigd of er bleek een joekel van een zonnepark naast ons te worden gebouwd. Buren vroegen ons hun verzet te ondersteunen, maar ik paste. Ik ben vóór groene stroom, ook als ik daarvoor een stukje uitzicht moet opofferen. Heerle troost ik met de vele AZC’s die het wèl goed doen in ons land en Nispen met de wetenschap dat commando’s heel zuinig zijn op hun omgeving. De sloot om de oude KCT-kazerne was altijd de schoonste van Roosendaal. Ik ving er vroeger prachtige salamanders voor mijn vijvertje.