In gesprek met de moeder van Roxane Knetemann: ‘Vroeger fietsen? Welnee, daar werd ze moe van’

ROOSENDAAL - Eerst maakte Roxane Knetemann, geboren in Roosendaal/Nispen, furore op de fiets en op dit moment is ze actief binnen de televisiewereld. Kortom een leven in de spotlight. Een bijltje waar haar moeder, Gré Knetemann al vaker mee had gehakt.

Gré Knetemann is de moeder van Roxane Knetemann en weduwe van Gerrie Knetemann, Gerrie overleed in 2004. Op dat moment woonden ze niet meer in West-Brabant. Gerrie Knetemann was wereldkampioen wielrennen van 1978 en won ondermeer tien etappes in de Tour de France. 17,5 jaar woonden ze samen in Huijbergen. Naast Roxane kregen ze nog twee kinderen: Marnix en Elise.

U en Gerrie hebben samen 17,5 jaar in Huijbergen gewoond. Op het paspoort van Roxane staat als geboorteplaats Roosendaal/Nispen. Hoe zit dat precies?
“Ja, frappant is dat hé. Wij zijn in 1992 verhuisd naar Noord-Holland. Als Roxane nu een nieuw paspoort moet aanvragen, vult ze Roosendaal/Nispen in bij het doen van die aanvraag. Dan krijgt ze commentaar, want het is of Roosendaal of Nispen, maar dat staat niet op het geboortebewijs. Daar staat dat het Roosendaal schuine streep Nispen is, hoe dat kan, weet ik niet. Ze is in het ziekenhuis geboren. Toen Gerrie haar ging aangeven, had hij de auto ergens geparkeerd waar het niet mocht. En ja hoor, toen had hij nog een boete gekregen ook. Het was helemaal wat, want hij zat op dat moment in Friesland voor de Ronde van Friesland. Ik zei nog tegen hem: “Ga maar weg, ga maar naar de koers.” Ik belde hem op toen hij op de massagetafel lag, dat was maandag 31 maart, dat hij terug moest komen. De volgende ochtend om half tien pas is Roxane geboren. En nu woont Roxane toevallig in Friesland.”

Alsof het zo had moeten zijn. Ondanks dat het ruim dertig jaar terug is, wat is het eerste waar u aan denkt als u aan die periode terugdenkt?
“Ik weet dat we meededen met een televisie-uitzending. We waren daarvoor in Bergen op Zoom kleren kopen. Gerrie was in een schoenenwinkel en ik ging aan de overkant een kledingwinkel in om voor een stropdas te kijken. Die van die kledingzaak deed ook nog iets bij de KNWU (Koninklijke Nederlandsche Wielren Unie, red.). Dus ja, dan weet je het wel. Dat worden lange gesprekken. Gerrie was in de veronderstelling dat Roxane bij mij was, maar ik dacht dat ze bij hem was. Dus ja, ze was spoorloos. Gelukkig vond iemand haar terug in een speelgoedzaak. Het enige wat ze op die leeftijd kon zeggen, was dat ze Saantje Peekeman heette. Ze is toen bij die mevrouw achterop de fiets gegaan en ze zagen mij zoeken in de winkelstraat. Dat was wel even schrikken geblazen!

Iets anders waar ik aan moet denken is de fanclub in het dorp. Ze hadden bij ons in het dorp een fanclub voor Gerrie. We hebben direct gevraagd om niet bij dag en ontij bij ons aan de deur te komen. Ze leefden heel erg mee, dus ze luisterden daar gelukkig ook naar.”

Nadat Roxane geboren werd, heeft Gerrie nog een jaar of twee gefietst, daarna stopte hij. Roxane heeft later ook bij de dames op hoog niveau gekoerst. Was het al snel duidelijk dat ze haar succesvolle vader achterna wilde gaan?
“Welnee! Fietsen? Daar werd ze moe van, dat deed mevrouw niet hoor. Als we een fietstochtje gingen maken, bijvoorbeeld toen Gerrie gestopt was. We woonden toen al in Noord-Holland; we gingen dan naar het strand fietsen. Nou, dan was het: Holland is in last, een hoop misbaar om zoiets kleins. Daarom was Gerrie ook zo verrast toen ze bij het baanwielrennen waren en ze zei dat ze wilde gaan fietsen. Dat heeft Gerrie zeker nog een half jaar tegen kunnen houden, maar langer lukte niet. Gerrie hield het fietsen hoofdzakelijk tegen, ik niet, ik vond het alleen maar leuk. Roxane vroeg aan iemand van de club wanneer ze mocht komen fietsen. Wij hadden best veel contact met hem en hij zei toen ook tegen ons: “Nu kan ik het niet meer tegenhouden, ze komt er zelf mee.” Dus toen is ze toch gaan fietsen. Ze gebruikte eerst mijn oude baanfiets. Dat was maandag, op die dag trainde ze op de baan en op dinsdag op de weg. De eerste keer dat ze mocht gaan trainen was het winter. Het zal ergens in januari of februari geweest zijn en de straat was zeiknat. Ze had het ook hartstikke koud. Ze zei toen tegen mij: “Niet tegen papa zeggen hoor dat ik het koud heb gehad, want dan vindt hij het maar niks.” Later vond Gerrie het toch wel leuk dat ze ging fietsen, maar ze mocht de kantjes er niet van af lopen. Ze mocht niet bij iemand in het wiel gaan zitten of uitgekookt rijden. Dat was er bij hem niet bij, ze moest wel gas geven.”

Hoe was Roxane als kind?
“Voor d’r vader was het een voorbeeldig kind, voor d’r moeder iets minder. Het is echt een papa’s kindje. Het was echt papa voor en papa na. Vanaf haar tweede was Gerrie veel thuis, omdat hij toen gestopt was als wielrenner. Ik was vaker van huis omdat ik in de slagerij van m’n broer werkte.”

Sinds een jaar of vijf is ze gestopt met wielrennen. Op dit moment is ze vooral bekend en actief op televisie en radio. Was ze daar als kind ook veel mee bezig?
“Dat zat er vanaf het begin niet in. Ze heeft een opleiding pedagogiek gevolgd en daarin ook gewerkt. Ze is vervolgens benaderd door TalentNED om een groepje mountainbikers, wielrensters en schaatsers te begeleiden. Dat bleek in de praktijk toch iets anders te zijn dan vooraf verteld en gedacht. Ze ging tegelijkertijd ook iets doen voor televisieprogramma’s en dat botste. Voor TalentNED zat ze veel in Enschede, meer dan vooraf gedacht. Ze had, en heeft nog steeds, een relatie, maar die zat in Friesland. Dat werkt natuurlijk niet. Ze heeft toen haar contract bij TalentNED ontbonden.”

De wielerprogramma’s en wedstrijden zijn voornamelijk in het voorjaar en de zomer. Hoe vulde ze de herfst en de winter?
“Als het televisieseizoen over was, wilde ze in de horeca werken. Dan was ze toch een beetje bezig; hele dagen thuis zitten was ook niks. Voor het geld hoefde ze het niet te doen, want wat ze daar verdiende was echt een lachertje. Ze zat in de bediening, ze ging eerst bij mij oefenen hoe ze een kopje koffie moest brengen. Ik vond dat ze dat goed deed en daar ook, want ze waren erg tevreden over haar.”

Wat vindt u ervan dat ze nu regelmatig op televisie verschijnt in sport(praat)programma’s?
“Als het even kan, volg ik het. Ik prijs ze natuurlijk niet de hemel in dat zij wel op televisie komt en mijn andere kinderen (dochter en zoon, red.) niet hé. Zij is voor mij gewoon Roxane en ze is niks meer of minder dan haar broer en zus. Als ze op televisie is, dan ben ik ook wel kritisch. Als ze bijvoorbeeld vaak haar lippen te veel nat maakt of ze zegt veel “uhm, uhm”, dat soort dingen. Daar zeg ik dan iets van. Ik lees natuurlijk ook de kritieken van anderen en dat is niet altijd even leuk. Dan zeggen ze bijvoorbeeld dat het een kakelkont is en dat ze niet weet waar ze over praat. Dat vind ik natuurlijk niet leuk, maar dan denk ik ook bij mezelf: “laat maar gaan, ze weten niet waar ze het over hebben.” Dan sterk ik mij weer met de positieve kritieken over haar.”

Over Roxane Knetemann
Roxane werd, net als haar vader, profwielrenner. Tussen 2006 en 2019 reed ze voor diverse ploegen, zowel als baan, weg als op de mountainbike.  Intussen is ze gestopt en werkt ze voor diverse sportprogramma’s op radio en televisie als commentator en analist. Dit doet ze voornamelijk bij de NOS en op SBS6.