Succes kwam Dorpenomloop niet aangewaaid

SINT WILLEBRORD - Oud-bouwondernemer Corrie Maas en oud-profrenner en zakenman Rini Wagtmans kennen elkaar vanaf de tijd dat ze samen naar dezelfde lagere school gingen. Beiden zijn vanaf de start in 1974 betrokken bij de Rabobank Dorpenomloop Rucphen. Dit jaar beleeft het evenement de veertigste editie. Maas en Wagtmans kijken terug op de historie van de Dorpenomloop.

In 1974 werd het sport- en vrijetijdscentrum De Vijfsprong in Rucphen geopend. “Als we dat eens opluisteren met een feestelijke wielerkoers?” bedacht de gemeente. Destijds hadden alle dorpen in de gemeente Rucphen een eigen omloop. Vertegenwoordigers uit die dorpen staken de koppen bij elkaar. Roemruchte namen waren het. Uit Rucphen: Adrie Nuijten en Cees Vergouwen. Uit Sprundel deden Piet Verpaalen, Piet van Oers en Cees Hermans mee. Uit St. Willebrord kwamen Cees Brouwers en Driek van Steen. Later sloot ook het wielercomité uit Schijf aan.

De beginjaren De mannen zetten een wielerklassieker voor Junioren op poten. De eerste editie werd verreden op 9 maart 1974. Wielertalent Michel Jacobs uit Bingelrade won. De keuze de omloop als openingsklassieker te organiseren bleek een goede. Jaarlijks stonden renners te trappelen om te starten. In de jaren negentien-tachtig groeide de Dorpenomloop Rucphen uit tot één van de grootse wielerevenementen in de regio. Ongeveer 500 renners, verdeeld over vier categorieën, deden mee. “Er zaten prachtige wedstrijden bij”, herinnert Wagtmans zich. “De koers was altijd selectief, luie coureurs hebben in de Dorpenomloop niets te zoeken! Een genot om te zien hoe Jelle Nijdam hier won.” “Wat dacht je van Peter Woestenberg?” grijpt Maas terug naar een recenter verleden. “Machtig, hoe hij drie kilometer voor de finish demarreerde en dwars over de vluchtheuvels vloog om maar aan kop te blijven.”

Een lange pauze De snelle rekenaars hebben al geconstateerd dat 1974 langer dan veertig jaar geleden is en dan nu de 40-ste editie? Dat zit zo. Het succes is de Dorpenomloop nooit aan komen waaien. Het bestuur verzette jaarlijks veel werk en zag zich geconfronteerd met steeds strengere eisen van de wielerbond, de politie en de gemeente. Daardoor werd de organisatie een steeds zwaardere klus. Eind 1995, in de aanloop naar de wedstrijd van 1996, nam het bestuur de beslissing de organisatie te staken. De Dorpenomloop was niet meer. “Feitelijk aan succes ten onder gegaan”, herinnert Maas zich.

De doorstart In 1998 werd Maas door oud-bestuurslid Frans van de Lindeloof benaderd om de Dorpenomloop nieuw leven in te blazen. Samen zetten ze in samenwerking met wielervereniging Willebrord Wil Vooruit de schouders er onder. In 1999 was de herstart een feit! Met uitsluitend amateurs als deelnemers en op een nieuw parcours. “Ik wilde er een grote ronde van maken, niet alleen maar rondjes van 20 kilometer”, zegt Maas. Later besloot hij om de wedstrijd te laten starten en finishen in de kern van St. Willebrord. Het bleek een stimulans voor de belangstelling. “Geweldig wat Corrie heeft weten te bereiken”, zegt Wagtmans. “De Dorpenomloop is nu een UCI 1.2 wedstrijd, zeg maar de eerste divisie voor ééndagskoersen. Vooral renners in ontwikkeling doen mee en de geschiedenis laat zien dat renners die hier hebben gewonnen vaak doorgroeien naar een profcontract”. Dat geldt in ieder geval voor de winnaars van de laatste zes edities. “Het is dus een grote wedstrijd”, vervolgt Wagtmans. “Het organisatiecomité heeft de ambitie om door te groeien naar UCI 1.1, de Eredivisie. Zou mooi zijn, dan komen de grootste renners hier aan de start. Doorgroeien is vooral een kwestie van geld. De grandioze organisatie die hier staat, is er helemaal klaar voor!” BIJDRAGE ROEL DE HAAN