De afscheid nemende Rianne wordt toegezongen.
De afscheid nemende Rianne wordt toegezongen. Foto: Corine Roks

Rianne van Nijnatten neemt na vijftig dienstjaren afscheid van Avoord

Door: Addo Sprangers Algemeen

SPRUNDEL - Rianne van Nijnatten uit Sprundel stond afgelopen week wederom op het podium. Niet, zoals gewend, op de bühne van Speulend Sprundel, maar ‘in the picture’ bij Avoord, locatie Kloostergaard. Na vijftig dienstjaren neemt Rianne afscheid van de professionele ouderenzorg. 

Zoals altijd stralend op het podium, inclusief troon, bloemenboog, ballonnen en het gouden cijfer 50. Zij heeft de hoofdrol in dit script voor een volle zaal met bewoners en collega’s die haar toezingen op de melodie van het lied Engelbewaarder.

Muizen

“We gaan haar ontzettend missen,” is de eerste reactie van haar collega’s. “Ze zette zich meer dan honderd procent in voor de bewoners en het team. Haar snelle loopje, de koffie met de halve shagjes die ze altijd rookt, haar recht door zee reacties en haar angst voor muizen,” klinkt het eensgezind. “Met de muizen werd ze vaak geplaagd, zoals op 1 april waarbij een bewoner in het complot zat. Wat schrok en gilde ze toen ze de beestjes in het bed ontdekte,” vullen de dames lachend aan.

Elisabeth-huis

Haar wieg stond op de Heikant in Sprundel. Daar groeide ze op en na de lagere school stroomde ze door naar de huishoudschool van haar geboorteplaats. “Ik was net zestien en school was niet echt mijn ding. Ik wilde werken en het liefst in de zorg, zoals mijn twee nichtjes,” geeft Rianne inleidend aan. Ze werd aangenomen op het Elisabeth-huis in Etten-Leur, het begin van haar loopbaan in de zorg waarin haar roeping lag.

Avoord

“Van 1974 tot 1981 zat ik daar intern en omdat ik nog zo jong was, moest ik nog twee dagen in de week naar de Levensschool in Breda. Zo ging dat destijds.” In de loop der jaren veranderde de naam van haar werkgever in Avoord met verschillende nieuwe vestigingen in de buurt, waaronder Kloostergaard in Etten-Leur.

Kloostergaard

“Ankie Dockx uit Schijf en ik waren zorgcoördinator op het Elisabeth-huis. Samen kregen we de taak om met ons team en 58 cliënten de overstap naar Kloostergaard te maken. Het was een geweldige ervaring, alles was nieuw en modern. De zorgappartementen waren ook nog eens erg ruim. Dit alles speelde zich af in 2005,” waarbij Rianne met trots aanvult: “Met Ankie heb ik veertig jaar samengewerkt.”

Veranderingen

Over de veranderingen in 50 jaar zorg is zij kort in bondig: “Vroeger had je veel personeel en weinig zorg en nu is dat andersom. In mijn beginjaren waren er zelfs bewoners die nog werkten. Een zorgindicatie zoals nu was niet noodzakelijk. Een goede ontwikkeling is de inzet van hulpmiddelen die het werk nu wel veel lichter maken, zoals de tillift.”

Moeder

Haar moeder van 99 woont op het Fransicushof, gelegen naast Kloostergaard. In haar vrije tijd wandelt ze graag met haar richting centrum. “Waar we dan koffie drinken. Ik kan nu nog meer wandelen met mijn moeder. Ook denk ik eraan om te gaan helpen bij De Zonnebloem. Ik ga echt niet thuiszitten nu ik met pensioen ben, er is genoeg vraag naar vrijwilligers,” spreekt de gepassioneerde zorgmedewerkster- annex coördinator. Deze herfstige dinsdagmiddag, die in het teken staat van een halve eeuw dienstverband bij Avoord, compleet met receptie, eindigt met een ereboog. Gemaakt door haar collega’s die Rianne toepasselijk uitzwaaien met zakdoekjes. 



Blijf op de hoogte van het lokale nieuws uit jouw regio met onze dagelijkse nieuwsbrief