EHBO Sint Willebrord zet ’ons Betske’ in het zonnetje

SINT WILLEBRORD - Bets Woestenberg- Halters, onder leden liefkozend ‘ons Betske’ genoemd, werd maandagavond in het zonnetje gezet in dorpshuis De Lanteern. Dit gebeurde tijdens jaarvergadering van de EHBO Sint Willebrord waar Bets nietsvermoedend aan deel nam. Na een korte vergadering ontving Bets bloemen en een onderscheiding voor haar toegewijd lidmaatschap van de plaatselijke EHBO-afdeling. Vijftig jaar trouwe dienst Eerste Hulp Bij Ongevallen is ook wel heel bijzonder. 

Haar moeder Janske was haar inspiratiebron. Zij nam haar dochter mee naar de oefenavonden van de EHBO Sint Willebrord. Bets had het op deze avonden zo naar haar zin dat zij besloot lid te worden, in 1975 om precies te zijn.

Oefenavonden

“Op 5 maart 1975 haalde Bets haar EHBO-diploma waarna ze lid werd. “We waren destijds gehuisvest in het Wit Gele Kruisgebouw dat zich in het park bevond. Trouw nam zij deel aan de oefenavonden. Ze was een graag geziene dame die van aanpakken wist,” geeft voorzitter Wil van de Luijtgaarden aan.

Zorgzaam

Naast het beoordelen van de toestand van een slachtoffer en het inschatten en behandelen van wonden en letsels, was Bets ook nog eens heel zorgzaam voor het team. Het klaarleggen van het oefenmateriaal en het opruimen nadien deed zij met verve. Ook zorgde zij, niet onbelangrijk, voor een lekker bakje koffie en thee in de pauze.

Bondskruis

“Je blonk uit bij grote oefeningen op locatie, zoals in de oude huishoudschool. Altijd wist jij de slachtoffers te vinden. En met de oefeningen in het bos was je helemaal in je nopjes. Indien nodig kon je worden ingezet als slachtoffer. De EHBO kon altijd op je rekenen, zo ook op evenementen”, vullen de heren van de Nationale Bond EHBO aan. Voor deze bijzondere jubilaris zijn zij speciaal naar Willebrord afgereisd en overhandigen zij Betske het Bondskruis tweede klasse, inclusief oorkonde. “Dit is een hoge onderscheiding binnen de EHBO-wereld,” aldus beide heren.

Erelid

Toen haar man ziek werd zorgde Bets (80) als vanzelfsprekend voor hem. Ze kon daardoor niet meer naar de oefenavonden op maandagavond, waarop het bestuur besloot haar tot erelid te kronen. De jaarvergaderingen bleef ze trouw, dan bleef zoon Johan bij zijn zieke vader zodat moeder naar haar vereniging kon.

Caravan

Op deze maandagavond is hij met zijn gezin eveneens present om de jubilaris in de bloemetjes te zetten. Johan over haar toewijding: “Ik denk dat vooral het sociale van grote betekenis is voor mijn moeder. Evenementen vond ze geweldig, zoals de wielerronde in Willebrord waarbij een oude caravan langs het parcours als post diende. Deze caravan staat nog steeds in haar tuin in Sprundel.”