Jos en Joke Rijpers-Nuiten al zestig jaar een gelukkig paar

ZEGGE - Ze waren nog heel jong toen het vuurtje oversloeg. Joke was zeventien toen ze in het huwelijksbootje stapte. Jos was twintig en kwam van Oud- en Nieuw Gastel. Pastoor de Wit trouwde het jonge paar in de kerk van Fijnaart om half tien. Het huwelijks feest met familie en vrienden werd bij de ouders van Joke gevierd in de Fendert. 

Toen Joke en Jos trouwden op 1 mei 1965, werkte Joke bij Naaiatelier Joweko (nog steeds staan de breimachines in de woonkamer). Jos werkte in Roosendaal bij de snoepfabriek Red Band. Ze woonden na het trouwen het eerste jaar in bij de ouders van Joke. Daar werd zoon Henk geboren. In 1966 zijn Joke en Jos na een jaar inwonen naar Oud Gastel verhuisd. Dat was in de wijk de Langenberg in de Oude Roosendaalsebaan. Daar kwam ook dochter Ellen ter wereld. Ze zouden maar liefst 42 jaar daar wonen. Nu woont het paar sinds 2007 in het dorpje Zegge. Het is het voorlaatste huis voor de grens met Oud Gastel waar ze nu wonen. Burgemeester Marjolein van der meer Mohr van de Gemeente Rucphen kwam donderdag met een bloemetje het feestpaar feliciteren op de diamanten huwelijksdag.

De Vlijtige Vingers

Na het werk bij de Red Band ging Jos kranten bezorgen. Daarna volgde de bouwwereld en later weer werkte hij bij een varkensfokker. Uiteindelijk is Jos terechtgekomen in de steigerbouw. Van 1984 tot de VUT heeft Jos dat gedaan. Joke had haar brei- en handwerkclub op de Zeg: De Vlijtige Vingers, waar ze nog steeds lid van is. “Zo heb ik ooit ongeveer dertig oranje truien gebreid van het Nederlands elftal. Voorop een grote leeuw en achterop de namen. Onze Henk zorgde voor het patroon.” Leuk dat ze samen met de truien aan zijn gaan kijken bij wedstrijden van het Nederlands elftal in De Kuip. En zelfs bij WK’s in Duitsland en Amerika. Ook zat ze lang in het bestuur van de majorettes toen dochter Ellen meedeed. Jos was daarnaast erg actief en voetbalde jarenlang bij DIOZ in Zegge.

Met de camper op vakantie

Op vakantie gaan is voor beiden een echte vanzelfsprekendheid. En dan vooral het volgen van de Tour de France, het jaarlijkse wielevenement. Eerst deden ze dat met de personenauto, maar het slapen in de auto was verre van ideaal. Er kwam een vouwwagen Paradiso en later een caravannetje. “Al vanaf 1984 volgen we de Tour nu. Vroeger was dat wel gemakkelijker, want het was nog niet zo druk. Vanaf de finish ging je dan meteen naar de volgende etappeplaats. Nu kan het niet meer door het drukke verkeer. Je moet nu finishes overslaan. In 1998 hebben we een oudere camper gekocht en in 2001 weer ingeruild voor een nieuwere. We hebben nu veel meer luxe. We hebben nu douche en toilet aan boord. Overal zijn we geweest: Alpe d’Huzes, Col d’Izoar, Grenoble, Lourdes, Tourmalet, Col d’Aubisque, Col d’Aspin. Op een gegeven moment kwamen ze met een microfoon bij ons voor Hart van Nederland. We hebben zó enthousiast verteld dat het later ondertiteld moest worden,” aldus de praatgrage Jos. In die tijd was er ook de reclamekaravaan. Met speeltjes en snoepgoed kwamen we dan thuis. De kleinkinderen waren er blij mee.” Nog steeds gaan ze met de camper op pad. Lekker in den vreemde fietsen. “We hebben beiden een elektrische fiets. Maar als we 40 kilometer fietsen, is dat wel het maximum. Het verkeer is drukker geworden en het is dan ook goed uitkijken.” Jos houdt thuis alle wielerkoersen nog bij. “Het volgen via de televisie is voor mij een noodzakelijk kwaad. Ook puzzel ik vaak. En samen wandelen we nog graag een klein rondje.” Zaterdag heeft het diamanten paar gefeest in Oudenbosch met hun kinderen, vier kleinkinderen en vier achterkleinkinderen. Natuurlijk met muziek van Cliff Richard waar Joke fan van is en Fats Domino waar Jos graag naar luistert. “Ach dansen kan ik niet, maar dan schuifel ik wat.”