De moeder van… profvoetbalster Fleur Mol

RUCPHEN - In deze editie van onze rubriek ‘De moeder van’ ontmoeten we Ingrid Mol uit Rucphen, moeder van voormalig profvoetbalster Fleur Mol (22). Samen met haar man Stef beleefde Ingrid van dichtbij de indrukwekkende voetbalreis van hun dochter: van spelen tussen de jongens bij VV RSV tot als eerste voetbalvrouw de geschiedenisboeken in bij NAC Breda. Een pad vol passie, keuzes, opofferingen en vooral heel veel trots.



“Fleur was toch wel een kind dat heel graag buiten speelde,” begint Ingrid terugblikkend. “Spelen met poppen was niks voor haar. Volgens mij was ze een jaar of twee toen ze echt al tegen een bal stond te rossen. Mijn man Stef vond eigenlijk dat hockey misschien wel een leuke sport voor een meisje zou zijn, maar vanaf haar vijfde wilde Fleur maar één ding: voetballen. Dat deed ze met haar twee jonge broertjes en in competitieverband voor de eerste keer bij de jongens van VV RSV in Rucphen. De omgeving keek er niet van op. Ze hoorde er meteen bij. Ze kon goed voetballen en werd daarom met open armen ontvangen.” Ingrid vervolgt: “Ze viel natuurlijk op en sommige mensen zagen wel dat ze talent had. Al had Fleur zelf toen niet zoiets van: ‘Ik wil Lieke Martens worden’, of zo. Ze vindt het spelletje gewoon heel erg leuk. Het is altijd vanuit het plezier en de passie voor het spel geweest. Dat is voor ons ook wel het belangrijkste.”

Selectietrainingen

Fleur viel ook al snel op bij de KNVB Voetbaldagen voor Meisjes, die bij RSV werden gehouden. Ze was tien toen ze voor het eerst werd opgemerkt door scouts. Hoewel het destijds nog om spelenderwijs voetballen ging, stond ze vanaf dat moment op de radar en ging ze ook meedoen aan selectietrainingen. Ingrid herinnert zich hoe het daarna een kwestie van plannen werd. “Stef had het druk op zijn werk, dus de jongens moesten ook mee. Dat betekende ’s avonds na het eten snel de kinderen in de auto laden, en dan op naar de trainingen. Vaak stonden de broertjes langs het veld met een bal. Het was logistiek soms een uitdaging.” Maar het KNVB-traject bleek, inmiddels in combinatie met de middelbare school, behoorlijk zwaar. “Fleur viel nooit af, maar op een gegeven moment voelde zij: ‘Dit is niet wie ik wil worden’. Het plezier werd minder.” Voordat ze stopte, moest ze dat wél zelf aan de trainers vertellen. “Dat vond ik belangrijk,” zegt Ingrid. “En dat deed ze: netjes, beleefd, zelfverzekerd. Daar waren we al trots op.”

Sparta Rotterdam

Na RSV volgde de overstap naar RKVV Roosendaal. Een bijna logische stap aangezien haar jongste broertje er ook al speelde. Gedurende haar rijd bij RKVV Roosendaal werd ze gevraagd om ook bij het Bristol zaalvoetbal te komen spelen. Dat heeft ze toen een paar jaar gecombineerd met het veldvoetbal bij RKVV. De voetbalcarrière van Fleur kreeg hierna weer een andere wending: via connecties in de buurt werd ze namelijk gescout door Sparta Rotterdam. Fleur maakte indruk bij de selectietrainingen en werd opgenomen in het opleidingstraject, later via JVOZ, waarbij ze trainde in zowel Vlissingen als Rotterdam. Het betekende veel treinritten, strakke schema’s, en zware dagen. “Soms zag ik haar ‘s avonds pas thuiskomen na stage, dan stond ze de volgende ochtend weer om 7.00 uur klaar om naar een training te reizen. En dat jarenlang.” 

Taxicentrale

Langzaam veranderde het gezin Mol in een taxi- en planningscentrale. Ingrid: “Ik moest soms op een avond vier keer op en neer naar Roosendaal om iemand op het station of bij RKVV af te zetten en weer op te halen. Ondertussen moest ik als zzp’er ook nog mijn werk als familiefotograaf zien rond te krijgen.” Ze vertelt heel open dat het sociale leven jarenlang op een laag pitje heeft gestaan. “Maar je doet het. Je kinderen vinden het geweldig. Dan ga je gewoon.” Ze noemt zichzelf grappend ‘de vreemde eend in het voetbalgezin’. “Stef is een echte voetbalfanaat en ook de kinderen zijn voetbalgek. Er wordt hier alleen maar over voetbal gepraat. Ik heb helemaal niks met voetbal, maar als mijn kind voor paardrijden of tennis had gekozen, had ik ook langs de kant gestaan. In het weekend was het altijd kijken van: ‘Oké, hoe zijn de schema’s van de kinderen?’. En dan was het: of Stef ging met Fleur mee, of ik ging met Fleur mee en de ander dan met de jongste, want die moest ook echt heel Nederland door.” Ingrid maakte er daarom ook een beetje haar eigen uitstapje van. “Als we ergens ver moesten zijn, keek ik: ‘Waar is er een leuk koffietentje of museum in de buurt?’ Daarna lekker op tijd weer langs de lijn staan. Je maakt het gezellig.” Naast het voetballen haalde Fleur haar hbo-diploma en liep ze stage in het ziekenhuis en bij de GGZ. “Best heftig,” benadrukt Ingrid. “Dat is niet zomaar een stage. Maar ze gaf nooit op. Dan denk ik: kind, hoe dóe je dit? Bijna niet vol te houden, en toch heeft ze dat gedaan. Dat maakt dat wij echt megatrots zijn.”

Droom

In 2022 kwam dé stap naar de eredivisie: Fleur tekende bij Excelsior Rotterdam. “Het was altijd al haar droom om in de eredivisie te spelen. Toen het aanbod kwam, twijfelde ze geen moment.” Stef, die de meeste voetbalzaken intensief volgde, ging mee naar de gesprekken. “Ze was nog jong en dan is het fijn dat je als ouders mee kunt denken,” aldus Ingrid. Het debuut - een uitwedstrijd tegen Feyenoord moesten Ingrid en Stef door omstandigheden missen. “Dat was balen, maar we hadden toen een feest. Maar iedereen wist ook: we waren er verder altijd bij. Zelfs mijn moeder zei weleens: ‘Jullie zijn écht gek’,” lacht Ingrid.

Bovenaan lijstje

In de zomer van 2024 belde NAC Breda. Een nieuw vrouwenteam werd opgericht: het eerste ooit bij de Bredase club. Fleur, NAC-supporter in hart en nieren, was dolblij. “Ze belde ons direct: ‘Mam, dit is het!’ Ze stond bovenaan hun lijstje. Dat gaf haar zo’n boost.” Voor het gezin was het ook fijn dat er minder gereis nodig was. “Eindelijk weer een club om de hoek.” Maar het meest bijzondere: “Ze schrijft geschiedenis. De eerste vrouw ooit voor het vrouwenteam van NAC. Ja, daar zijn we héél trots op.”

Maatschappelijke carrière

Toch besloot Fleur na dat bijzondere seizoen te stoppen. “Ze heeft er nooit een geheim van gemaakt dat ze haar maatschappelijke carrière belangrijk vindt,” legt Ingrid uit. Fleur koos ervoor om fulltime in de thuiszorg te gaan werken, een sector waar haar hart ligt. Was het een verrassing? “Nee,” zegt Ingrid stellig. “Ze heeft jarenlang alles moeten laten schieten: festivalletjes, vakantie, uitgaan. Alles stond in het teken van voetbal. Dat vraagt veel van een jong meisje. En inmiddels heeft ze ook een relatie. Ze geniet nu van andere dingen.” Volgens haar moeder is de thuiszorg precies wat bij Fleur past. “Ze wil heel graag mensen helpen, iets betekenen voor een ander. Want daar draait het toch om in het leven?”

Groei

Wat blijft er over, na al die voetbaljaren? Voor Ingrid en Stef is het antwoord duidelijk: trots. “Niet alleen om wát ze deed, maar vooral hóe ze het deed.” De verlegen kleuter van vroeger is door het voetbal ‘opengebloeid’, zoals Ingrid het omschrijft. “Ze was als elfjarige een rustig, onopvallend basisschoolmeisje en tien jaar later stond ze interviews te geven en draaide ze achter de draaitafel met La Fuente op een voetbalgala. Het stille en onopvallende meisje van vroeger is getransformeerd in een jonge vrouw die haar woordje klaar heeft. Dat is een groei waar je als ouder alleen maar van kan dromen.” Dat Fleur daarbij Brabander in hart en nieren bleef, zelfs tussen de Rotterdammers, doet Ingrid deugd. “Fleur is altijd Brabants blijven praten en nam er de Brabantse gezelligheid en eerlijkheid mee naartoe. Ze is altijd dichtbij zichzelf gebleven. Daar zijn we misschien wel het meest trots op.” 

Goud

Al heeft Ingrid zo haar eigen speciale momentje. “Zelf kom ik uit Zundert. In de aanloop naar het voorbije voetbalseizoen speelde Fleur met de NAC Vrouwen een oefenwedstrijd tegen de Zundertse Selectie Vrouwen op sportpark De Wildert in Zundert, de plek waar ik als klein meisje met schoolsportdag hardlooprondjes maakte. Dat Fleur daar opeens als eerste speler van de NAC Vrouwen was te vinden, vind ik echt goud. Het maakte de cirkel rond.”

Wie is Fleur Mol?

Fleur Mol (Rucphen, 2 juli 2002) begon met voetballen op 5-jarige leeftijd bij de jongens van VV RSV in Rucphen. Vervolgens speelde Fleur twee seizoenen bij de meiden van RKVV Roosendaal. Vanuit daar stroomde ze door naar de jeugd van Sparta Rotterdam. In de zomer van 2022 tekende Fleur een contract bij Excelsior Rotterdam. Voor deze club debuteerde ze in een uitwedstrijd tegen Feyenoord op 16 september 2022.Op 8 juli 2023 tekende zij een nieuw contract dat haar tot medio 2024 aan Excelsior verbond. Fleur Mol kwam sinds het seizoen 2024-25 uit voor het nieuw opgerichte vrouwenteam van NAC Breda in de Eerste Divisie. Na afloop van het seizoen beëindigde zij haar voetbalcarrière om zich volledig te kunnen richten op haar maatschappelijke loopbaan in de thuiszorg.