
Sprundels echtpaar Coremans-van Gent zestig jaar getrouwd: ‘Achterop zijn brommer bracht hij mij naar huis’
Door: Corine Roks AlgemeenSPRUNDEL - 12 november 1945 was de dag dat het jonge echtpaar Rien en Cor in de echt werden verbonden op het gemeentehuis van Wouw. Na de huwelijksvoltrekking vestigde het paar Coremans-van Gent zich in Sprundel, alwaar de handige Rien een huis voor zijn geliefde had gebouwd. Nog steeds is deze woning aan de Molenbaan hun thuis, op deze zonnige woensdag al zestig jaar. Reden voor burgemeester Marjolein van der Meer Mohr om op hun trouwdag langs te komen en het paar te feliciteren met zijn diamanten huwelijk.
“Elke week was ik met mijn maten te vinden in Café De Draak in Roosendaal. Op een dag zie ik een mooi meisje binnenkomen, ik bood haar een drankje aan,” zo luidt het begin van de romance tussen de jonge Rien uit Sprundel en zijn meisje Cor uit Wouw. “Achterop zijn brommer bracht hij mij naar huis. Weet je nog, Rien, toen de ketting eraf lag?” waarbij Rien aanvult: “Een brommer van het merk Panther, die kon je nog een beetje bijstellen zodat hij harder ging.”
Houtbewerking
Timmerman Rien is erg handig, niet alleen bij het bouwen van hun liefdesnestje, maar ook in de houtbewerking. “Op zijn draaibank maakte hij de mooiste creaties in hout,” waarbij mevrouw naar de opengewerkte kandelaar op de schoorsteenmantel wijst. “Maar ook kasten en trappen. Voor onze dochter maakte hij de hele slaapkamerinrichting, inclusief commode.”
Groots aangepakt
Het jonge echtpaar krijgt een dochter en noemt haar Monique. Samen met kleinzoon Jeffrey is zij al vroeg bij haar ouders om deze feestelijke dag bij te wonen. Monique: “Mijn ouders zijn heel bescheiden. Op aandringen van ons gingen ze uiteindelijk toch overstag voor een feestje. We hebben het dit keer groots aangepakt, met ballonnen, taart, uitnodigingen en een etentje.”
Tweede vader
Zij vervolgt: “Mijn ouders verdienen het om een keer in het zonnetje te worden gezet. Ze staan altijd voor anderen klaar en hebben mij en Jeffrey heel goed opgevangen toen mijn man Ad als gevolg van een noodlottig ongeval overleed. Jeffrey was pas drie jaar oud toen dit gebeurde. Jeffrey is als een zoon voor zijn opa en oma, hij noemde mijn vader ook wel eens pa.” Jeffrey vult aan: “Opa is als een tweede vader voor mij.”
Breien
Zo handig als Rien(82) is met hout, zo behendig is Cor(82) met wol. “Voor heel de familie breidde ik truien, sjaals en sokken. Zelfgebreide truien waren destijds in de mode, vooral truien met grote tekens en afbeeldingen.” Monique vult haar moeder aan: “Ma kon dat heel goed, iedereen wilde wel een trui van haar hand. Van betaling wilde ze niks weten, daarom brachten ze ma als dank vaak een bloemetje.” Niet verwonderlijk dat mevrouw werkte in een wol- en garenwinkel in Sprundel. “Een aantal jaren, in de tijd dat Monique op de lagere school zat.”
Wegenbouw
Meneer werkt tien jaar als timmerman en maakt daarna een transfer naar de wegenbouw. “Vanwege de verdiensten, die waren in die branche beter. Ik werkte als uitvoerder voor een bedrijf in Rotterdam met projecten verspreid over heel Nederland.” Tot zijn pensioen werkt meneer in de wegenbouw. De caravan stond in de vakanties centraal. “Door heel Europa reisden we, het liefst naar plaatsen aan het water,” aldus mevrouw.
Servies
Gebakjes met het cijfer zestig, ballonnen aan het diamanten paar en zelfs het zondagse servies komt voor deze bijzondere trouwdag uit de kast. Jeffrey lachend: “Oma wilde uit dit servies koffie drinken. Ik heb de kop en schotels gisteren nog maar even afgewassen.”




