Delano Heeren pakt wereldtitel veldrijden bij junioren

SPRUNDEL - De 16-jarige Delano Heeren kan terugblikken op een meer dan memorabel weekend. Na vrijdag op het WK Veldrijden in Hulst met de Nederlandse ploeg al de gemengde estafette (mixed team relay) te hebben gewonnen, gooide de veldrijder uit Sprundel er zondag nog een schepje bovenop en pakte hij de wereldtitel veldrijden bij de junioren.

Aan dat laatste wapenfeit ging een spannende ontknoping van de wedstrijd vooraf. Lange tijd leek de Italiaan Filippo Grigolini namelijk op de overwinning af te stevenen. Met nog slechts twee ronden te gaan wist Grigolini de voorsprong op zijn directe achtervolgers Giel Lejeune (België) en Soren Bruyère Journard (Frankrijk) zelfs uit te breiden tot twintig seconden en kon hij al stiekem dromen van een wereldtitel. De strijd was echter nog niet gestreden.  Lejeune schudde Bruyère Joumard van zich af en zette alleen de achtervolging in op Grigolini, om vervolgens te worden ingehaald door de steeds harder fietsende Delano Heeren. Die wist in laatste ronde het gat met de Italiaanse koploper zelfs terug te brengen tot dertien seconden. Grigolini bezweek onder de druk en kwam twee keer ten val: eerst tijdens een steile afdaling en daarna, enkele honderden meters verder, op een vlak stuk. Dat bood de door een fanatiek thuispubliek opgezweepte eerstejaars junior Delano Heeren de kans om alsnog langszij te komen. De wereldtitel, en daarmee ook de regenboogtrui en een gouden medaille, was binnen.

Huppeltje

Oud-profwielrenner Bobbie Traksel, mentor en begeleider van Heeren, is enorm trots op zijn pupil. “We hebben tegen iedereen gezegd voor de top vijf te gaan, al wisten we in ons hoofd wel dat er een goede kans was om een podiumplaats te behalen. Eigenlijk hadden we als doel gesteld om volgend jaar in Oostende proberen wereldkampioen te worden, wanneer Delano tweedejaars is en meer kans heeft om tegen leeftijdsgenoten te koersen. Op één renner na in de top tien zijn alle andere jongens nu een jaar ouder. In Hulst kwam op zeker moment plek drie in beeld. Ik zag al snel dat het gat met plek vier groot werd en de derde plek al wel zeker was. Vervolgens ging Delano ook Giel Lejeune nog eens voorbij en reed hij gemakkelijk bij hem weg. Daarna ging hij druk zetten op de Italiaan. Die werd zenuwachtig en ging foutjes maken. Eerlijk is eerlijk: het is niet netjes, maar ik maakte stiekem een klein huppeltje. Toen Delano bij Grigolini kwam wist ik het zeker: ‘Delano, je bent sneller dan hem, je kunt hier gaan winnen’. Hij ging door pakte gewoon een voorsprong op de Italiaan. Dat was ook beter voor mijn hart. Fantastisch dat hij zo koel bleef en de overwinning pakte. Daar konden we alleen maar van dromen.”

Proces

Traksel staat Delano Heeren inmiddels al zo’n twee jaar bij in diens ontwikkeling als wielrenner.”Die vraag kwam vanuit zijn ouders en vanuit Delano zelf. Zo van: ‘Hé, we zoeken hulp bij de volgende stap’. In de jeugd is het nog ‘spielerei’, bij de nieuwelingen wordt het allemaal wat serieuzer. Er komen dan allerlei vragen op de ouders af. Ik zit nog altijd diep in de wielersport en weet natuurlijk uit eigen ervaring hoe bepaalde zaken werken. Het is vooral kleine stapjes maken. Liever telkens een klein stapje vooruit dan een grote stap vooruit maken en weer een grote stap moeten terugzetten. Maar Delano is veelvoudig Nederlands kampioen, hè? En als je met de Nederlandse top meedoet, doe je ook internationaal gewoon mee. De wereldtitel van Delano is natuurlijk de kers op de taart, maar zoals ik vóór de wedstrijd al tegen hem zei: ‘Je hebt een fantastisch seizoen gehad, de taart heb je al. En ook zonder kers is die heel lekker. Ik vind het heel bijzonder om het hele proces mee te maken van het helpen van kinderen - want dat zijn het - in hun ontwikkeling. In hun puberteit, in combinatie met school, social media en de druk vanuit mensen om je heen. De weg naar de top gaat niet altijd van een leien dakje. Maar gelukkig is Delano een heel koele kikker. De komende tijd gaat er veel aandacht voor hem zijn, iets waar ik hem ook voor heb gewaarschuwd. Maar dat zou eveneens het geval geweest zijn als hij een andere podiumplek had gereden. Voor nu moet hij er vooral van genieten.”

Valkuilen

Volgens Traksel is de nu door Heeren behaalde wereldtitel weliswaar een grote stap vooruit, maar zegt dit nog niets over zijn kansen op een carrière als beroepsrenner. “Als alles netjes blijft verlopen, kan hij een heel mooie carrière krijgen. Maar hij zal zijn motivatie moeten blijven behouden en, misschien nog wel het belangrijkste, het plezier moeten blijven behouden om de opofferingen te doen die er gemaakt moeten worden. En dat worden er steeds meer. Op hoger niveau moeten er stappen worden gemaakt en daarbij zullen ook tegenslagen zijn. Tegenslagen die ervoor zorgen dat je misschien niet wordt wat nu iedereen roept dat je kan worden. Ik heb het zelf meegemaakt: ik zou alle grote wedstrijden gaan winnen, maar dat is niet gebeurd. Er zijn veel valkuilen. Dat heb ik hem zondagavond nog gezicht toen we in café De Coop in Sprundel zijn overwinning vierden. ‘Als je wint, dan heb je vrienden. Maar de mensen die er nu zijn, familie, vrienden van school, vrienden van je oude wielervereniging, die zijn er óók als het slecht met je zou gaan’.” De toekomst is open, benadrukt Traksel. “Ik blijf hem begeleiden zolang dat voor ons beiden werkt. Maar als het nodig is, zet ik stap terug. Uiteindelijk moet de atleet de keuzes maken. Zolang we elkaar de spiegel durven voorhouden en eerlijk blijven, kunnen we samen nog veel mooie dingen doen.”