Jolanda en Wim Bressers: ‘Ik wil altijd brengen wat een ander niet kan brengen’

SINT WILLEBRORD - Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Jolanda en Wim Bressers. 

Samen met zijn vrouw Jolanda runt Wim Bressers sinds 1979 Bressers Tweewielers in Sint Willebrord. Het is een echt familiebedrijf. Het koppel nam de zaak over van de ouders van Wim, Willy en Joke Bressers. Zij op hun beurt hadden het bedrijf van Wims grootouders Wout en Kee Kools weer voortgezet. Inmiddels is het bedrijf al zo’n zeventig jaar in de familie. Bressers Tweewielers bestaat 45 jaar.

Hoe kreeg jullie overname van de zaak gestalte?

Wim: “Toen mijn vader de zaak nog deed, was het eigenlijk een combi van een witgoedzaak en een fietsenhandel. Naast koelkasten, wasautomaten, tv’s en stofzuigers hadden we wat fietsen en bromfietsen staan. Mijn vader was van huis uit elektricien. Bij het witgoed lag mijn hart echter niet, dat lag bij tweewielers. Op mijn zestiende had ik al veel bemoeienis met de zaak. Dat maakte dat we steeds meer fietsen en brommers gingen aanbieden. Vervolgens kwamen daar ook de reparaties van tweewielers bij, waarvoor ik de vakopleiding voor de tweewielerbranche heb gedaan. Op zeker moment kwam alles samen. Het witgoed verdween eind jaren ’70 vooral naar ketens. Toen zijn we ons volledig gaan richten op fietsen en bromfietsen. Dat wilde ik ook. In ’79 hebben we de zaak overgenomen.”

Dat is best een sprong in het diepe.

Jolanda: “Zo ging dat gewoon. Ik ging er gewoon in mee. Van tevoren heb ik bij een slagerij gewerkt, maar we vonden het ook aannemelijk dat Wim de zaak van zijn ouders zou overnemen.”

Wim: “Om militaire dienst te kunnen ontlopen, zijn we vroegtijdig getrouwd. Dan was ik kostwinner. Een half jaar later hebben we de zaak overgenomen, ik was maar 21 jaar oud. Maar vóór die overname draaide ik de zaak eigenlijk al, hoor.”

Jullie bedrijf is in de loop der tijd behoorlijk gegroeid.

Wim: “We hebben er hard voor gewerkt om bepaalde merken binnen te halen. Zo werden we Honda-dealer. Dat betekent onder meer dat je bij Honda cursussen moet volgen en bepaalde gereedschappen moet aanschaffen. We verkochten ook bromfietsmerken als Kreidler, Zündapp en Puch, naast fietsmerken als Batavus en later Gazelle. Na de overname van de zaak wilden we al snel de werkplaats verbouwen en de winkel uitbreiden, maar begin jaren ’80 hadden we te maken met een economische crisis en een hoge rente. Vanwege de recessie hebben we onze plannen toen maar uitgesteld, want door de hoge kosten moet je zeker tien procent omzetstijging creëren om aan je verplichtingen te kunnen voldoen. De latere uitbreiding van de zaak bleek overigens wel een verbetering, want onze omzet verdubbelde gewoon.”

Hoe hebben jullie de zaak verder kunnen uitbreiden?

Wim: “We woonden eerst boven de zaak voordat mijn schoonouders in ’81 het woonhuis ernaast kochten, de voormalige bar-disco De Rekel. In dat pand zijn wij toen gaan wonen. In ’86 hebben we de knoop doorgehakt en toch verbouwd. Dat bleek een schot in de roos, want daarna groeide de zaak hard. Het huis waarin we woonden hebben we in ’91 vervolgens afgebroken en bij de zaak getrokken. Op die manier kwamen er toch weer heel wat meters bij.”

Jolanda: “Naast ons huis had een neef van Wim het café Scheutje Weg. Na een brand daar is het pand herbouwd en konden we dit bij onze zaak betrekken. Die ruimte is na een verbouwing voor een gedeelte magazijn geworden.”

Wim: “Onze zaak aan de Dorpsstraat heeft door die uitbreidingen nu drie huisnummers: 85, 87 en 89.”

Hoe bevalt het ondernemerschap?

Wim: “Ik vind het hartstikke leuk én leerzaam. Heel mijn leven al houd ik, als ik ergens kom, mijn oren en ogen goed open en maak ik graag een praatje. Regelmatig kom je dan dingen tegen waarvan je denkt: ‘Kan ik dit misschien ook bij ons in de zaak toepassen?’ Zelf ben ik altijd heel creatief bezig geweest. Ik wil altijd brengen wat een ander niet kan brengen. Vroeger kwamen de echte liefhebbers naar ons toe om hun brommers special paint te laten spuiten. Nu maken we, als XL Vespa-dealer, zogeheten specials, brommers op bestelling. Daar onderscheidt je je als ondernemer mee. We krijgen dan ook klanten uit de wijde omtrek. Sommige zijn zelfs vrienden en kennissen geworden.”

Jolanda: “Vroeger gingen we met de bus ook altijd naar motorcrosswedstrijden om onderdelen te verkopen. Op zaterdag ging ik alleen en op zondag gingen we samen.”

Wat zijn jullie plannen voor de toekomst?

Wim: “We voelen ons allebei nog goed gezond en hebben voorlopig ook niet de intentie om te stoppen. We zitten al zó lang in het vak. Bovendien is het heel leuk om met mensen om te gaan. We krijgen hier klanten binnen met kinderen, die zelf nog kind waren toen ze hier voor de eerste keer binnen stapten. Soms weet ik niet meteen de naam, maar weet ik bijvoorbeeld nog wel dat hij vroeger op een rood Honda’tje reed.”

Jolanda: “Ik moet er niet aan denken om nu al te stoppen.”

Wim: “De druk is er eigenlijk al af, het moét niet meer. Maar ik ben een knokker en nog altijd bezig met het verbeteren van dingen.”

Jolanda: “Hij staat ’s ochtends al te trappelen om aan de gang te gaan. Maar we hebben hier personeelsleden rondlopen die óók heel goed de verkoop kunnen doen en heel goed op de hoogte zijn van elektrische fietsen en bromfietsen. Zij hebben alle cursussen doorlopen.”

Wim: “De ontwikkelingen volgen elkaar zó snel op. Je moet goed bij de les blijven. Maar dat is ook leuk, hoor. We werken ook alleen maar met goede en betrouwbare producten. Klanten moeten hier met een gerust hart met een fiets of scooter de deur uitgaan. Of neem bijvoorbeeld de fatbikes waar zo veel over te doen is. Wij verkopen alleen gekeurde modellen die je niet kunt opvoeren. Da’s ander spul dan dat online wordt verkocht. Onze werkwijze zorgt voor positieve respons en dat is mooi om te horen.”

Tot slot de laatste vraag: met wie zouden jullie zelf weleens aan de keukentafel willen zitten?

Jolanda: “Daar moet ik nog even over nadenken, hoor.”

Wim: “Bij bijeenkomsten heb je regelmatig als spreker een succesvol ondernemer die met niets is begonnen en een groot bedrijf heeft opgebouwd. Zo iemand geldt natuurlijk als een mooi voorbeeld, maar er zijn ook veel ondernemers die op hun bek zijn gegaan. Daar wordt nooit over gesproken, terwijl je ook wel eens pech kunt hebben. Zelf zou ik weleens met Max Verstappen van gedachten willen wisselen. Hij is voor mij een voorbeeld van doorzettingsvermogen. Ik kan er wel van genieten hoe hij de top heeft weten te bereiken. Op het circuit lukt hem vaak iets wat anderen niet lukt. Daar zou ik het graag met hem over willen hebben.”

Naam: Jolanda Bressers-de Rijk
Leeftijd: 64 jaar
Getrouwd: Met Wim
Kinderen: één dochter, twee kleindochters
Hobby’s: Motorrijden. En de winkel eigenlijk. Voor de rest heb ik geen hobby’s.

Naam: Wim Bressers
Leeftijd: 66 jaar
Getrouwd: Met Jolanda
Kinderen: één dochter, twee kleindochters
Hobby’s: Motorrijden. Ik heb vroeger ook motorcross gedaan. Brommers en scooters hebben mij altijd aangetrokken, ik ben altijd met tweewielers bezig geweest. Ook heb ik fietscrossclub BressTrappers opgericht.