Kunstenaar Hans Hermes uit Putte overleden

PUTTE - Kunstenaar Hans Hermes uit Putte (1944-2023) is vorige week na een kort ziekbed overleden. De kunstenaar is in onze gemeente bekend van tal van kunstwerken in de openbare ruimte, zoals de zwanen op Landgoed Mattemburgh en Prinses Paulientje nabij verzorgingshuis Mariahove in Ossendrecht.

In 2016 ging de Woensdrechtse Bode bij hem en zijn vrouw Dieneke op bezoek voor de portrettenserie ‘De kunst van...’, waarbij kunstenaars uit de gemeente Woensdrecht onder de aandacht werden gebracht. Als postuum eerbetoon aan Hans Hermes plaatsen wij daarom in overleg met zijn vrouw zijn bijdrage aan deze serie nogmaals. 

Wij wensen zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen veel sterkte met dit verlies.

De kunst van Hans Hermes

“Ik ben eigenlijk meer een opbouwer dan een beeldhouwer”

PUTTE – Rondkijkend in de eigen omgeving vind je soms de mooiste kunst. Kunstwerken die je eigenlijk voor lief neemt, omdat ze zo bij de omgeving passen en ook al jaren in die omgeving gehuisvest zijn. Denk bijvoorbeeld aan de zwanen op Landgoed Mattemburgh, gemaakt door Hans Hermes uit Putte. Maar dat is niet zijn enige kunstwerk in de wijde omgeving.

“Mijn vader was kunstschilder en ik heb zelf altijd getekend. Toen ik nog op de LTS zat won ik ooit eens een prijs met een tekenwedstrijd. Het was een natuurlandschap opgebouwd met wascokrijt. Hoewel mijn vader zelf schilderde, wilde hij niet dat ik naar de kunstacademie ging. Ik moest maar een vak gaan leren. Bij Philips in Eindhoven kon ik een bedrijfsopleiding gaan volgen. Uiteindelijk ging ik echter naar een lerarenopleiding en nadien volgde ik de 6-jarige avond- en weekendopleiding richting tekenen en handvaardigheid aan de kunstacademie. Na het behalen van mijn diploma kreeg ik een baan bij de Lage Meren in Bergen op Zoom. Zo kwamen we hier in Putte terecht. We bouwden hier zelf een huis en het eerste wat we bouwden was een atelier. Ik heb altijd dubbel werk gehad: 17 jaar bij Philips, 33 jaar in het onderwijs en in de avonduren had ik mijn kunst.”

Gieterij

Hoewel hij op de academie alles leerde op kunstgebied, van tweedimensionaal, aquarel en grafiek tot driedimensionaal in hout, metaal en kunststof, was het uiteindelijk het vormgeven in 3D waaraan hij zijn hart verloor. “Bij opdrachten zijn mijn schetsontwerpen vaak in 3D. Dit vind ik prettiger maar geeft de opdrachtgever ook een helder beeld van wat het gaat worden. Het werken in 3D stelt je in staat je materialen goed te leren kennen. Hoewel ik veel bronzen sculpturen maak, ben ik geen echte beeldhouwer. Ik ben meer een opbouwer. Ik bouw sculpturen van binnen naar buiten, terwijl een beeldhouwer van buiten naar binnen werkt. Op een geraamte van hout, ijzer of styropur wordt uiteindelijk de vorm geboetseerd. Daarna komt er een mal van siliconenrubber omheen, waar tegenaan een steunmal van gips komt. In de rubberen mal wordt nadien was aangebracht, waarna dit wasmodel naar Koninklijke gieterij Eijsbouts gaat om gegoten te worden. Het afwerken van de gegoten beelden doe ik zelf, wat het puur handwerk maakt. Daardoor mag ik op mijn werken ook de term ‘Fecit Lege Artis’ zetten, wat betekent ‘Gemaakt volgens de regels van de kunst’.”

Tijd

Omdat Hans opbouwend werkt en bijvoorbeeld voor een beeld van een menselijk lichaam zoals hierboven omschreven, kost het maken van een beeld vaak veel tijd. Hij speelt ook vaak met zijn werken, waarbij ruimte en zwaartekracht soms uitgedaagd worden. “Van een groot beeld wordt maar één exemplaar gemaakt, van middelgrote drie en kleinere beeldjes verschijnen in een oplage van zeven exemplaren. Gemiddeld ben je wel een jaar tot twee jaar bezig met een opdracht als het een groot werk betreft. Met het werk de Carrièretrap bij het Westerpoortcollege in Tholen ben ik twee jaar bezig geweest en de zwanen ‘Verzet, Kracht en Overgave’ bij Crematorium Zegestede in Roosendaal waren een jaar werk. Je kunt mij een klassieke kunstenaar noemen, al werk ik ook abstract. Qua werken ken ik geen beperkingen. Ik ben altijd wel met iets bezig. Kunst is voor mij echter geen werk, maar het is ook geen hobby. Het is mijn leven.”

De uitvaart van Hans Hermes wordt gehouden in Crematorium Zegestede in Roosendaal, daar, in de nabijheid van zijn eigen zwanen.