Afscheid in BWF- en scoutingstijl voor Fred

HOOGERHEIDE - Te jong, maar na een zware strijd, heeft op 5 juli jongstleden Fred Boers uit Hoogerheide op 59-jarige leeftijd zijn gevecht tegen kanker moeten staken. Velen herinneren zich wellicht nog wel dat hij in april in de Woensdrechtse Bode nog vol passie vertelde over zijn vrijwilligerswerk bij het Brabantse Wal Festival. Iets wat hij door zijn ziekte op een laag pitje voortzette. En net zoals bij BWF-vrijwilliger Cor Sebrechts een paar weken geleden kreeg ook Fred vandaag op zijn laatste reis naar het crematorium een afscheid in stijl. 

Een erehaag, met onder meer vrijwiligers van Brabantse Wal Festival en Scouting Hoogerheide, waar Fred jarenlang een fervent lid was van het klusteam, werd gevormd op de Scheldeweg. Daar, aan de rand van het festivalterrein waar Fred jaar en dag en door weer en wind te vinden was voor, tijdens en na het BWF, kreeg hij nu zijn afscheid. Een paar weken geleden moest hij al gedag zeggen tegen zijn maatje bij het fusten sjouwen, Cor Sebrechts, en dat verlies viel Fred zwaar. Niet wetend dat hij zelf ook zijn laatste BWF ging beleven, vertelde hij in april nog dat hij aanvankelijk voor de EHBO bij het BWF terecht kwam. Dat was in 2011. “Het jaar daarop was ik niet meer actief voor de EHBO, maar druk bij de bar en het sjouwen met bierfusten.” In 2018 werd Fred ziek. “Ik kreeg de diagnose kanker en door uitzaaiingen in de botten heb ik een dwarsleasie gekregen”, zei hij destijds. Bier sjouwen op zijn festival was er daardoor niet meer bij. Maar dat betekende niet dat Fred dan maar niets deed. Hij reed dagelijks op zijn scootmobiel door het dorp, en met het BWF over het festivalterrein, als het ware een rijdende reclame voor ‘zijn’ festival. Zelfs dit jaar nog hielp hij mee met hand- en spandiensten. Al ging het maar om iets kleins, zoals het controleren van de noodverlichting: helpen wilde hij. Hij wilde er gewoon bij zijn. 

Technisch

Het technische, dat was Fred zijn ‘pakkie an’. Ook bij Scouting Hoogerheide en bij rolschaatsvereniging SEO was Fred lid van het technische team. Bij de scouting kwam hij vrijwel elke zaterdag langs om allerlei klussen op het scoutingterrein te doen voor het klusteam. En bij SEO ging menig rolschaats door zijn handen, controlerend of die rolschaats nog wel in optimale rollerstaat was. Geen wonder dat ook afgevaardigden van die verenigingen bij zijn erehaag aanwezig waren. Het was precies zoals Fred het zelf zei over het BWF: “De groep, het samenzijn, het is een grote vriendenclub. Iedereen is tijdens het festival met zijn eigen dingen bezig maar uiteindelijk doen we het samen. Dat is het BWF, een tijd van gezellig samenzijn en uiteindelijk als laatste het licht uit doen.” 

Zijn vrienden en familie van het BWF en al die andere verenigingen waar hij zich voor inzette, hebben hem vandaag nog een keer in het licht mogen zetten, een laatste groet gebracht, met tranen gelachen, onnozel gedaan en tenslotte, verdrietig, het licht uit gedaan. Dag Fred, je moet nu echt niets meer....