Onderhoud aan kruisbeeld van de Weg naar Wouw: beeld tijdelijk uit het zicht

HUIJBERGEN - Vanaf vandaag zal het al 90 jaar vertrouwde kruisbeeld op de Weg naar Wouw tijdelijk verdwenen zijn. Het kruisbeeld wordt dan namelijk weggehaald voor het nodige onderhoud, waarna het na de opknapbeurt uiteraard wel weer terug wordt geplaatst op het vertrouwde plekje aan de Weg naar Wouw. Aan die weg staat het namelijk al sinds 1934, al is er ook in de tussenliggende jaren het nodige onderhoud gepleegd. In 2014 schreven wij al eens een artikel over het kruisbeeld en nu, tien jaar later, blikken we graag terug op de historie met een herpublicatie van dit artikel.

Pastoor C. Machielse vond het destijds wel een mooie plek voor een kruisbeeld, toen hij in 1934 bij Piet Hectors op de koffie zat en uit het raam keek: het mooie uitzicht over de velden en weiden van het Overberg. Eén grote groene vlakte tot aan de bosrand bij Wouwse Plantage. Tja, en hoe ging dat toentertijd, er werden meer mensen enthousiast voor het idee. Dus Piet Hectors schenkt een stukje land langs de Weg naar Wouw, Piet Nelen een eikenboom om een kruis van te maken, Felix van Mechelen zal van die boom een kruis maken en Frans Suijkerbuijk, de smid, maakt het ijzerbeslag voor het kruis. Alles om niet. Een kunstenaar uit Bergen op Zoom, C. Buijsens, maakt het eikenhouten corpus, het gekruisigde lichaam van Christus, maar hier zonder doornenkroon, van het oude schandblok uit de Gevangenpoort, waar vroeger de gevangenen aan werden vastgeklonken. Hoe toepasselijk! 

Nieuw kruis na de oorlog

Dit kruis overleefde de Tweede Wereldoorlog, maar toen het verrot bleek te zijn, moest er iets worden gedaan. Opnieuw kwam het dorp in de benen om een nieuw kruis neer te zetten. C. Vos uit de Bredestraat leverde nu een boom die daar was gegroeid en Petrus Michielsen maakte er een kruis van. Het kruis werd gezegend, waarna Jos Hectors het 600 kilogram zware beeld op zijn tractor laadde, Ad Nelen het er met zijn grijper vanaf haalde en het door vele dorpelingen op zijn plek werd gezet. Thomas Geers en Louis Damen schonken nieuwe beplanting en Jos Hectors plantte alles aan. Ook hier alles om niet. Het corpus was toen nog goed, maar toen het kruis in 1979 van zijn plaats werd gehaald voor de aanleg van een fietspad, zag de Heemkundekring dat het beeld van Christus er slecht aan toe was. De gemeente had geen geld voor een goede restauratie, dus kruis en beeld werden beiden met bruine houtcarbolineum behandeld. In 1980 kwam het naast het nieuwe fietspad te staan, met een muurtje erom en een zitbankje erbij, maar zo’n 200 meter noordelijker, nu recht tegenover de Bredestraat. Wie goed kijkt, ziet dat de linkerhand vier vingers en de duim mist, en dat van de rechterhand pink en ringvinger zijn afgebroken. Maar het is Christus, dezelfde van 90 jaar geleden, die dus sinds 1934 menige wandelaar en fietser uitnodigde voor een kleine pauze, voor een boterham of diepzinnige gedachte. Misschien wel om hoe mooi dat is, wat een dorp voor elkaar krijgt. Samen. Om niet.