Vijfde Brabantse Wal Gravel Challenge een groot succes

OSSENDRECHT - Het is al sinds 2021 een vast punt in de agenda van TC de Grensrijders uit Ossendrecht: de Brabantse Wal Gravel Challenge. In een weekend waarin in Maastricht het WK Gravel werd gehouden, stonden in Ossendrecht ruim 700 deelnemers aan het vertrek. Daarmee mag de organisatie opnieuw terugkijken op een succesvolle editie. Na terugkomst bij de Café Boulevard bleef het op de afterparty dan ook nog lang gezellig op het plein. 

“We zijn zeer te spreken over het deelnemersaantal, we hadden de avond voor de start al 540 voorinschrijvingen. Je merkt aan de voorinschrijvingen dat deelnemers het weer afwachten. Vorige week zaten we nog maar op 100 inschrijvingen” zo vertelt Erik Mous. Erik was deze dag verantwoordelijk voor de coördinatie bij de start en finish. “Het zijn twee drukke dagen voor ons zo. Zaterdag is een groot team al begonnen met het uitpijlen van de route. Zondagmorgen stonden we om half zeven met een kleine 50 vrijwilligers klaar om de laatste puntjes op de ‘i’ te zetten. Het organiseren geeft ons altijd veel voldoening, na afloop krijgen we van de deelnemers altijd veel positieve reacties over de routes.” 

Ontstaan van

De gravel challenge is ontstaan vanuit de MTB-tocht die ze jaarlijks organiseerden. “Het organiseren van de MTB-tocht werd steeds lastiger, de bossen in de regio werden onderdeel van een vast MTB-parcours. Naast dat het voor de deelnemers niet leuk is om over bekende tracks te rijden, moesten er ook leges betaald worden aan Natuurmonumenten.” Erik merkt dat de switch van MTB naar gravel een ander publiek trekt. “Bij de MTB-tocht waren het vooral deelnemers uit de regio. Gravelrijders komen echt van heinde en verre, Leuven, Middelburg, Utrecht. Ook de Belgische deelnemers weten Ossendrecht te vinden.”

En dat blijkt ook wel, want zo waren daar de broers Kalkman uit Utrecht. Waar sommige deelnemers bijna dagelijks op de gravelbike zitten, was het voor Quinten Kalkman zijn eerste kennismaking met deze tak van de wielersport. “Met wegwielrennen heb ik wel ervaring en ook op de MTB heb ik al eens een paar keer de bossen rondom Lage Vuursche bedwongen, maar gravel is nieuw.” Samen met zijn broer was hij vanuit Utrecht naar West-Brabant afgereisd voor deze tocht. De broers hadden gekozen voor de route van 80km. “Perfecte verzorging, een goed uitzette route, en zelfs een Strava-segment waar prijzen te winnen zijn. Complimenten voor de organisatie, hoor, ze hebben echt alles uit de kast getrokken om het deelnemers naar hun zin te maken”, zo vertellen de broers. Over de route hebben ze niets dan lof. “Er zitten echte prachtige stukken bij, heel divers en de stukken in het bos zijn echt prachtig”, zo vertelt Quinten. Op voorhand had hij verwacht dat het nog zwaarder zou worden. “Scherpe bochten, los zand, het gravelen is een technische aangelegenheid, daar ben ik wel achter gekomen.” De broers hebben echter genoten van de rit, de eerste kennismaking met het gravelen smaakt dan ook naar meer. “Ik ga straks gelijk kijken of er bij ons de regio ook mooie tochten zijn.

Op een handbike

Maar het zijn niet alleen gewone gravelrijders tijdens de Brabantse Wal Gravel Challenge. Want zo is daar Agmaja Kolman uit Bergen op Zoom. Ze is makkelijk te herkennen tussen de andere deelnemers, want ze is de enige deelneemster die de Brabantse Wal Gravel Challenge op haar handbike gaat rijden. Ze ging voor de afstand van 100 kilometer. “Ik ga voor de honderd kilometer, voor mij geen zware opgave, ik probeer elke week zo’n 150km te rijden door de bossen.” Of de route voor haar zwaarder is dan voor de andere? “Iedereen moet hard werken deze dag, het zal voor iedereen zwaar zijn.”

Agmaja is rolstoelafhankelijk en heeft sinds maart deze fiets. “Ik zou hem nu niet meer kunnen missen. Het gevoel van vrijheid in de bossen dat de fiets me geeft, is met geen pen te beschrijven. Met deze fiets is het voordeel dat ik met de groep mee kan fietsen.” Alleen fietsen is namelijk iets wat ze nooit zal doen. “Als ik om welke reden dan ook omval in het bos kan ik niet zelfstandig terugkomen in de fiets.” Voor Agmaja is het de eerste keer dat ze meedoet aan de tocht. “Ik had de organisatie een mail gestuurd met de vraag of het een probleem was om op een handbike mee te doen, ze waren direct enthousiast.” Niet alle stukken zijn eenvoudig om te bedwingen met haar handbike. “Los zand of plassen maken niet uit. Lastige stukken zijn vooral punten met hekken en slagbomen die gesloten zijn. Andere deelnemers kunnen hun fiets hier overheen tillen, dat gaat mij niet lukken. Vandaag ben ik bijvoorbeeld al door de organisatie getipt over een bruggetje bij Wouwse Plantage. Gelukkig is er altijd wel iemand die wil helpen als ik ergens tegenaan rij.” Ook de volgende tocht staat al op de agenda, volgende week staat ze aan de start bij de ATB toertocht van RTC Zomerlust in Wouwse Plantage.

Lachende gezichten alom dan ook bij de start, onderweg en aan de finish bij de Brabantse Wal Gravel Challenge. Het leidt al gauw tot de vraag ‘Wat hebben de Brabantse Wal Gravel Challenge en koersen als Strade Bianche en Parijs-Nice als overeenkomst?’ Een simpel antwoord: alle ‘stroken’ in de route hebben een naam, want aan het begin en einde van elke strook zijn net als in de grote koersen bordjes met namen geplaatst. “Iets waar we sinds de eerste editie al mee zijn begonnen, een leuke toevoeging”, aldus de organisatie. Eentje die al vijf jaar lang in de smaak valt bij de deelnemers en ook volgend jaar voortgezet zal worden.