Honden en baasjes in de ring tijdens groots Agility-toernooi voor het Sophia Kinderziekenhuis

HUIJBERGEN - Het waren dit weekend geen paarden, maar honden die de ring betraden bij Hippisch Centrum De Wolfshoeve. Dit weekend was de manege het toneel van ‘The Super Monkey Agility Tournament’. “Eén van de grootste agility wedstrijden van het land”, zo vertelt de trotse organisator Wendy Willemse, zelf meervoudig agility-kampioen. Uit heel de Benelux zijn deelnemers naar Huijbergen getrokken om hun gezamenlijke passie, hondensport van het hoogste niveau, te delen. Zij deden dit voor het goede doel, het Sophia Kinderziekenhuis. 

“Dit weekend stonden er meer dan 600 combinaties aan de start. Het is nu de tweede keer dat we dit toernooi organiseren op Woensdrechts grondgebied; in 2020 hebben we het gehouden bij mijn hondenschool in Hoogerheide. Hier was ruimte voor één ring, deze editie werken we met drie ringen.” Vanuit het verleden kende Wendy de uitbaatster van de manege en zo is het balletje gaan rollen. “In het verleden heb ik van de familie een veld gehuurd voor het organiseren van een wedstrijd, we wisten dus wat we aan elkaar hadden. Honden en paarden zijn namelijk niet altijd de ideale combinatie. Dit weekend zijn er alleen maar getrainde honden en afgerichte baasjes”, zo vertelt ze lachend.

Meer dan 3500 euro voor het Sophia

Aan de wedstrijd is een goed doel verbonden, het Sophia Kinderziekenhuis. “In 2019 is ons zoontje geboren. Toen hij zes weken oud was, moest hij geopereerd worden in het Sophia. Het moment dat hij naar de operatiekamer moest, kreeg hij een knuffel: ‘de Super Monkey’. Al langer liep ik met het idee om aan de wedstrijd een goed doel te verbinden. Toen we bij een wedstrijd in Noorwegen als aandenken een knuffel van een rendier kregen, viel alles op zijn plaats en zo is deze wedstrijd na zes jaar weer terug.” De koppeling met het goede doel leverde uiteindelijk meer dan 3.500 euro op. 

Lokale bezoekers

Het toernooi was niet alleen voor de deelnemers fantastisch om mee te maken, ook de bezoekers genoten met volle teugen. “Jammer dat er niet nog meer bekendheid is gegeven aan dit toernooi. Als er nog meer bezoekers uit de regio zouden komen, was er misschien wel meer geld opgehaald voor het goede doel”, zo vertelt Paula uit Huijbergen. Samen met haar man Kees-Jan stond ze te vol bewondering te kijken naar de verrichtingen van de deelnemers. “Het is toevallig dat we wisten van dit toernooi. Via Stefan, één van de deelnemers, hoorden we dat er bij ons op het dorp een wedstrijd georganiseerd werd. Vroeger hebben zowel Stefan als ik bij De Wolf paardgereden.” Voor Stefan en zijn vrouw brengt de manege bijzondere herinneringen naar boven. “We hebben elkaar ontmoet op Manege De Wolf en zijn inmiddels al vele jaren getrouwd. Zij is van geboorte Belgische, en door de hoge kwaliteit van paardensport waren, en zijn, hier veel Belgen te vinden.” Inmiddels hebben ze de paardensport ingeruild voor de hondensport. Daarin zijn ze volgens Stefan niet de enige. “Ik denk dat 70 á 80 procent van de deelnemers in het verleden wel paard heeft gereden of dit nog steeds doet.”

En lokale deelnemers

Paula vindt het mooi om te zien hoe de deelnemers hun honden hebben getraind. “In het verleden hebben wij ook een hond gehad, maar die luisterde lang niet zo goed als de honden van de deelnemers, hoor.” Op dit moment hebben Paula en haar man geen hond meer. “We zijn graag op pad en met een hond heb je hierin toch je beperkingen.” Stefan en zijn vrouw zijn niet de enige deelnemers op de startlijst, die Paula persoonlijk kent. Via de tennisclub is Marjolein van der Pad uit Huijbergen ook geen onbekende voor haar. Zij heeft dan ook een thuiswedstrijd. “Normaal is het uren rijden naar de wedstrijden, nu waren we er op drie minuten. Deze thuiswedstrijd zorgt er ook voor dat het voor vrienden en bekenden makkelijk is om onze prestaties te komen bekijken.” En over die prestaties mag de Huijbergse Marjolein van der Pad meer dan tevreden zijn. Met zowel de tweejarige Chase als de negenjarige Djuke heeft ze zich weten te plaatsen voor de grote finale.

Veel trainen

“Met name met Chase was het even spannend of we in de finale terecht zouden komen. Hij is nog maar twee en komt pas net kijken in deze wereld. Djuke is met zijn negen al één van de oudere honden en heeft in het verleden op internationale wedstrijden zijn strepen al verdiend.” Ondanks zijn leeftijd springt Djuke, net als Chase, nog steeds in de ‘large’ klasse. Voor Marjolein, die in het dagelijks leven werkt als dierenarts, is de hondensport een uit de hand gelopen hobby. “Naast het trainen ben ik eigenlijk elk weekend wel op pad met mijn honden voor een wedstrijd. Zo stonden we vorige week nog aan de start bij een wedstrijd in Duitsland. Dan is het nu wel even lekker om een weekendje niet zover weg te moeten.” Vanaf de kant ziet het er makkelijk uit, maar dat is het zeker niet. “Met beide honden train ik twee keer per week bij Wendy en als er dan nog tijd over is, heb ik ook nog een parcours bij mijn ouders in de tuin waar ik kan trainen.” Niet alleen voor Chase en Djuke zijn de wedstrijden een inspanning, ook voor Marjolein is het flink aanpoten. “Ze weten niet wat ze moeten doen, ik moet ze de juiste sturing geven. Chase loopt ongeveer 6 m/s en Djuke 5,5 m/s, dat moet ik wel bij kunnen houden” zo vertelt ze vol passie.

Lees ook

Wendy, Sofie en Nathalie zijn Nederlands kampioen Agility met Q, Rizo en Zippy