Nagenieten van Corso Zundert

ZUNDERT - Onder een stralend zonnetje trok zondag een schitterende corsostoet aan het publiek in Zundert voorbij. Het was genieten geblazen. Mede door het mooie weer was er heel veel belangstelling. De grote winnaar werd Nanook de ijsbeer. Een creatie van buurtschap Poteind.

Maar liefst 72 jaar lang moest de buurtschap toezien dat anderen met de eerste prijs aan de haal gingen. Maar nu mocht zij op de Corso Boulevard met haar wagen stoppen. Vele tranen biggelden over de wangen van jong en oud. Dean Lahaije tekende voor het ontwerp van de wagen. In het dagelijks leven is hij student stedenbouwkunde. Heel veel figuranten omzoomden de ijsbeer. De figuratie was dan ook belangrijk om het geheel de uitstraling te geven van een Arctische jachtgroep in een sneeuwstorm. Edwin Mathijssen uit Rijsbergen had de regie over de figuranten. Het moest er allemaal koud uitzien, en dat deed het ook. Ondanks de temperatuur. Poteind vertelde het verhaal van de ijsbeer, en het publiek genoot ervan. Snoof het op. Huiverde. En het was dan ook niet meer dan normaal dat na de jury ook het publiek Nanook in de armen sloot, en dus ook de publieksprijs was voor Poteind.

Figuranten

De tweede plaats was voor La Révolution van het buurtschap Achtmaal. Ook met heel veel figuranten. Het leek wel of heel Achtmaal mee liep in de stoet. Achtmaal zocht dan ook nadrukkelijk de interactie met het publiek. En dat heeft succes. Het ontwerp was van Kjeld van Kuijck en Kevin Frijters. Ook Achtmaal is niet gewend zo hoog te scoren in het corso. Vandaar dat ook de blijdschap groot was. Vorig jaar nog voorlaatste en nu was de lijst omgedraaid. Misschien dat er stiekem ook werd gekeken naar De Brabantse Dag in Heeze, waar de figuratie erg belangrijk is. Mensen zoeken weer interactie. Samen zijn is na de corona weer belangrijk geworden. Poteind en Achtmaal zijn daar ontzettend goed in geslaagd.

Liefde 

Klein Zundert won de derde prijs met Dystopia. De wereld wordt vervuild, en onze ademhaling wordt beperkt en elke ademhaling wordt een zware last. De mondkapjes zijn bijna de wereld uit na de coronapandemie en een nieuwe dreiging komt er volgens Klein Zundert aan. Tiggelaar had een minder zwaar onderwerp gekozen. Liefde is het belangrijkste in het leven. Voor hen een vierde plaats. Een wagen om vrolijk van te worden, met veel kleuren. Een schril contrast met de donkere wagen van buurtschap Molenstraat die als vijfde eindigde. Een groot verschil bij het eerst aanschouwen van een somber geheel en dan….’Kijk in de spiegel’. Gezichten in de spiegel die ons aankijken en zich afvragen of we die grote bevolkingsgroei nog aankunnen. Klein Zundertse Heikant kon de eerste prijs van vorig jaar niet prolongeren. Met Betoverend werd de zesde prijs behaald. Een trol met bijzondere krachten en een mysterieuze uitstraling.

Kleuren 

Het was ook dit jaar weer een kleurrijk geheel dat door de Zundertse straten reed. Zo waren er de dobberende eendjes met allerlei kleuren van ’t Kapelleke en kwam Rijsbergen met een ontkleuringsmachine. De stilte en leegte van ‘t Stuk en de Gouden Regen van Wernhout werden overschreeuwd door Raamberg met ‘You’ll never walk alone’. De Lent legde de muziek dan vast op het Vinyl van toen. De Berk had een ezel ingehuurd om een zware last te vervoeren en in Laarheide was een mysterieus ruimte object in de woestijn ontdekt. Ondertussen gaggelden de ganzen van buurtschap de Markt in ganzenpas al waggelend door de Zundertse straten. Buurtschap Helpt Elkander deed Vrouwe Justitia een Blinddoek voor. De rechtspraak is volgens hen niet altijd eerlijk en er is onbalans. En het duurt allemaal zo lang. Een wachtrij dus. Volgens buurtschap Laer-Akkermolen, is geduld hebben een schone zaak, maar je moet er wel de tijd voor hebben. Die tijd hebben ze niet in het vervallen dorpje. Het loopt leeg en is verlaten. Pas dus op voor The Jersey Devil van buurtschap Stuivezand. Schaamteloos werd de Charlatan aan de schandpaal genageld. Maar ook in Schijf weten ze niet wat hij eigenlijk heeft gedaan. Het was een mooi corso, met veel verrassende creaties. Maar de wereld draait gewoon door. Meteen na het passeren van de laatste wagen werden de terrassen opgesteld in de Molenstraat en kon het feest beginnen. Maanden is er hard gewerkt en nu kunnen de trossen los en konden de emoties in drank worden omgezet. Het was een mooi feest in Zundert. En pas op dinsdag wordt de afwas gedaan, want die is in veel gezinnen blijven staan en opgestapeld, zoals bij buurtschap Veldstraat. Nu laatste, maar volgend jaar misschien eerste. Het corso is daarin gelukkig ondoorgrondelijk.