‘Helaas is café Den Bels geen cultureel erfgoed’

ZUNDERT - Dat café Den Bels op enig moment zou sluiten, werd door eigenaren Ricardo van Hasselt (47) en Bart Goos (32) al ruim een jaar geleden aangekondigd. De kogel is nu echter definitief door de kerk. Tijdens het Kindercorso was de befaamde kroeg voor de laatste keer open. De heren blikken nog één keer terug op een bijzondere tijd.

De avond vóór het Kindercorso werd er voor de vaste klanten nog een afscheidsborrel gehouden, rond het Kindercorso werd er nog een mooi afsluitend feestje gebouwd. Sindsdien is het stil in café Den Bels. Voor zowel Ricardo als Bart is een volgende fase in het leven aangebroken.

Bewuste keuze

Laatstgenoemde heeft nu een baan bij de brandweer, waar hij eerst al als vrijwilliger diende. Ricardo gaat, zonder er verder over uit te willen weiden, naar eigen zeggen ‘iets totaal anders’ doen. Voor beiden is het een bewuste keuze. “Werken in de horeca is een mooi vak,” aldus Ricardo. “Niet voor niets heb ik dat meer dan twintig jaar gedaan. Maar het is voor mij genoeg geweest. Dat heeft deels met mijn leeftijd te maken. Ik ben nu eind veertig. Als ik nog iets anders wil doen, kan ik daar geen vijf jaar meer mee wachten. Bovendien heb ik een gezinnetje. Daar wil ik de weekenden ook graag tijd mee spenderen.” Ook voor Bart is het moment aangebroken om er een streep onder te zetten. “Het zijn turbulente jaren geweest, waarin we leuke, bizarre, vervelende en verdrietige momenten hebben meegemaakt. Ik ben al vanaf mijn zestiende of zeventiende actief in de horeca en het is altijd een feest geweest om hier te werken. Nu is het echter tijd om verder te gaan en maak ik wederom van mijn hobby mijn beroep.”

Wat resteert, zijn de herinneringen. Zoals de zogeheten wisseling van de wacht op zaterdagnacht. Bart: “Dan vroegen de klanten van halverwege de twintig, wijzend op de nieuwe lichting die wat jaartjes jonger was, of het hier een kleuterschool was. De 18- en 19-jarigen van dat moment deden vier jaar later weer hetzelfde, door op te merken dat het hier wel een crèche leek. Zo zagen we iedere paar jaar weer een nieuwe generatie in- en uitstromen.” Niet zelden ging het daarbij volgens Ricardo om kinderen van klanten die vroeger aan de bar zaten. “Sommigen heb ik als baby vastgehouden toen ze de eerste keer in de kroeg kwamen.” Bart vertelt dat hij als kastelein veel betrokkenheid heeft mogen ervaren. “Sommige klanten zijn vrienden voor het leven geworden, die er keihard zijn als je ze nodig hebt.” De klanten van Den Bels zorgden bovendien regelmatig voor leuke verrassingen, meldt Ricardo. “Op zeker moment werd het café verbouwd omdat er een paar biertanks moesten worden geplaatst. We zijn toen een paar weken dicht geweest. Vaste klanten namen ons toen een hele dag mee op stap naar een touwtrektoernooi in Klein Zundert. Ook hebben we hier met hen surpriseavonden gehad met Sinterklaas. Dat overstijgt inderdaad de zakelijke relatie tussen ondernemer en cliënt.”

Begrip

Dat ze Den Bels uiteindelijk niet hebben kunnen verkopen, nemen Ricardo en Bart voor lief. “Dat zou mooi zijn geweest, maar het is niet anders. Het café is terug naar de brouwerij. Het is nu zomaar mogelijk dat de kroeg nog jaren leegstaat. Dat zouden we, net als iedereen die we spreken, superzonde vinden. Jammer genoeg is het café geen cultureel erfgoed. Den Bels is toch een begrip. We hopen dan ook echt dat er alsnog iemand in komt.”