Aan de keukentafel met Desiré van der Poel en Astrid Zagers van Electro World van der Poel

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Desiré van der Poel en Astrid Zagers

Neem ons eens mee in de geschiedenis van jullie bedrijf?

Desiré: Mijn opa had voor de Tweede Wereldoorlog al een winkel in Ossendrecht en in Roosendaal. Laatstgenoemde zaak had een bedrijfsleider. Toen die wegging, is mijn vader de zaak ingegaan. Dat was toen ook een elektronicazaak. Daarnaast werd ook de aanleg van stroom gedaan, bijvoorbeeld bij de plaatsing van een koelkast of een wasautomaat. Zowel mijn vader als een aantal broers waren actief in de zaak en onderling kregen ze de opvolging niet geregeld. Ze wilden het echter wel een keer op papier hebben, want alles was van opa en oma. Dat werd elke keer uitgesteld. Op zeker moment heeft mijn vader gezegd: als het op 1 januari niet is geregeld, ga ik ergens anders voor mezelf beginnen. Op 1 januari 1971 is hij een rondje door de streek gaan rijden en kwam hij bij toeval in Zundert uit. Hij richtte zijn aandacht op het braakliggende terrein van het uitgebrande hotel Van Hassel. Hier is hij toen helemaal zelfstandig een winkel gestart: Van der Poel Elektro.

Hoe ben jij er uiteindelijk ingerold?
Desiré: Ik was één jaar toen we vanuit Roosendaal naar Zundert verhuisden. Ik heb MTS Elektronica gedaan en later, in Tilburg, Technische Bedrijfskunde op hbo-niveau. Van school uit ben ik in 1996 gelijk de zaak ingegaan. Mijn vader had fysiek nogal wat belemmeringen en lag ook een half jaar plat vanwege hernia. Ik had zoiets van: ‘Als ik iets met de zaak wil gaan doen, moet ik er meteen instappen’. Dat ging vlotjes. Mijn acht jaar oudere zus had geen interesse. Veel mensen weten niet eens dat ik een zus heb. Ze is op haar zeventiende in Gent gaan studeren en daarna eigenlijk nooit meer in Zundert teruggekeerd. Ik zat toen al in de VOF. Op 1 januari 2000 heb ik de zaak officieel van mijn ouders overgenomen. Mijn vader heeft het gemakkelijk los kunnen laten. Ik kon hem wel altijd inschakelen om bijvoorbeeld even naar een leverancier te rijden of naar een reparatiebedrijf om een reparatie weg te brengen of op te halen.

Het klinkt alsof het allemaal vanzelf ging. Nooit andere keuzes overwogen?

Desiré: Mijn laatste afstudeerproject heb ik gedaan bij Goodyear Banden Retread in Tilburg waar ze de rubbers van vliegtuigbanden vervangen. Daar kreeg ik een mooie en aantrekkelijke baan aangeboden waar ik wel over na heb gedacht. Voor mezelf had ik echter het idee dat pa nog maar weinig energie had om in de zaak te stoppen. Als ik de stap wilde maken moest ik het gelijk doen, anders zou de zaak een terugval krijgen. Ik heb toen de keuze voor de winkel gemaakt. Voor mij was het heel vanzelfsprekend dat ik de winkel in zou gaan.

Maakte de zaak toen al onderdeel uit van een keten?

Desiré: Onder mijn vader al maakt de zaak deel uit van de inkooporganisatie AMCO die later is samengaan met Euronics, Europees een heel grote speler. Toen werd het Euramco. Later is het Electro World geworden voor ons.

De afgelopen tien jaar is er veel veranderd. Veel grote elektronicaketens zijn weggevallen, maar jullie zijn er nog wel. Wat is het geheim van de smid?

Desiré: Wij focussen heel erg op onze service en wij geven denk ik een heel goed en eerlijk advies. Wij vinden het belangrijk dat de klant heel tevreden is, want dan komt die volgende keer weer terug. Ook maken we goede afspraken over de levering van onze producten, zodat klanten er geen dag vrij voor hoeven te nemen. Daar zijn we heel flexibel in. Verder hebben we een weloverwogen assortiment, waarbij we zelf al keuzes hebben gemaakt voor bepaalde merken waar wij zelf een goede ervaring mee hebben en waar wij service op kunnen verlenen. Dat zorgt voor rust. Als er onverhoopt iets misgaat en de fabrikant moet erbij komen, dan moet dat op een correcte manier en snel gaan. Ook onze monteurs moeten ondersteuning krijgen als ze een keer technische vragen hebben. Dat is denk ik het belangrijkste wat wij doen. We vinden het heel normaal dat je je afspraken nakomt en ook op het verwachte tijdstip verschijnt.

Hier in het dorp kent iedereen je van gezicht. Zou Electro World van der Poel ook in een stad kunnen gedijen?

Desiré: Ja, dat kan wel, maar je ziet wel dat de meeste Electro Worlds in dorpen zitten. Mensen in een dorp kopen in het algemeen best graag lokaal, denk ik. Meer dan dat dat in de stad gebeurt. De meesten hebben meer binding met de lokale winkel. Dat is met de corona nog wel versterkt. Toen werd het ook gestimuleerd om juist lokale ondernemers te ondersteunen. De gunfactor is absoluut meer aanwezig.

Astrid: Maar ook onze manier van werken speelt een rol. Aan de ene kant zoekt de klant verbinding met ons, aan de andere kant zijn wij ook wel écht geïnteresseerd in de klanten die binnenkomen.

Over welke eigenschappen moet je als ondernemer beschikken om dit te kunnen doen?

Desiré: Ik denk dat als je een elektronicaondernemer bent, het begint met interesse in je eigen producten. En feeling hebben met de producten die je verkoopt. Goed kunnen omgaan met klanten en met personeel. En goed kunnen plannen. Omdat wij heel ad hoc werken, is snel schakelen en snel plannen heel belangrijk. 

Astrid: Alles loopt eigenlijk door elkaar, maar alles gaat ook in goed overleg. Ik werk voor het merendeel achter de schermen. Ik zorg dat het allemaal in gang gezet wordt of besteld wordt of in de planning meegenomen wordt. En ik doe de financiële kant. Ik heb 25 jaar bij de gemeente gewerkt hier in Zundert en ben net voor de coronatijd gestopt, met het idee op zoek te gaan naar iets anders. Maar ik ben toch in de zaak gerold en er gebleven. Tijdens de coronatijd was het hier gewoon heel hard aanpoten om het allemaal rond te krijgen. Ik ben blijven hangen omdat ik de vrijheid die het soms ook met zich meebrengt ook wel fijn vind. Zowel privé als zakelijk hebben we echter een goede klik. We vullen elkaar goed aan. Ook onze drie jongens springen regelmatig bij.

Dan de laatste vraag, Desiré. Met wie zou je aan de keukentafel willen zitten?

Desiré: Guus Hiddink, een bijzondere coach en een bijzondere man die enorm veel bereikt heeft. Toch heeft hij nog steeds een heel frisse kijk die ik bij heel veel coaches op wat oudere leeftijd mis. Hij blijft niet zijn trucje van ooit heilig verklaren, wat bijvoorbeeld Louis van Gaal wel doet. Ik ben ervan overtuigd dat je van iedereen wat kunt leren. En zeker van mensen die op heel hoog niveau onder druk hebben gestaan én prestaties hebben geleverd. Hiddink kan dingen loslaten. Het hoeft niet altijd per se op de manier zoals jij dat ooit zou hebben gedaan of nog doet.

Naam: Astrid Zagers
Leeftijd: 53 jaar
Samenwonend: met Desiré van der Poel
Kinderen: Tim (21), Tijs (19) en Luuk (17)
Hobby’s: Ik ben actief en passief sporter, hou van lezen en doe vrijwilligerswerk bij de bibliotheek en VV Zundert.

Naam: Desiré van der Poel
Leeftijd: 52 jaar
Samenwonend: met Astrid Zagers
Kinderen: Tim (21), Tijs (19) en Luuk (17)
Functie: eigenaar Electro World van der Poel, gevestigd in Zundert
Hobby’s: Ik tafeltennis en ik probeer een beetje actief te zijn bij het Corso. Ik ben ook een passief sporter. Ik kijk graag naar alles. Zelfs curling, als er een Nederlander meedoet. En ik kijk graag voetbal bij de jongens.