Wil, Ingrid en Stef Huijbregts: ‘Als je met innovaties bezig bent, dan biedt dat veel kansen’

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Wil, Ingrid en Stef Huijbregts van Huybregts Loon- en Grondwerken.

Laten we beginnen bij het begin, hoe is het bedrijf ontstaan?
Wil: “Ik kom oorspronkelijk uit Rijsbergen en na mijn militaire dienst ben ik voor mezelf begonnen met een tractor en een preiponsmachine. Een goede kennis van mijn vader heeft ons op weg geholpen, die zei: “Je moet eigenlijk een driebeds preiponsmachine kopen, dan kun je drie rijen op een bed gaan ponsen.” Zo gezegd, zo gedaan, mijn vader kocht die toen en daar ben ik mee gaan rijden.”

Je vader gaf je dus een duwtje in de rug?
“Ja eigenlijk wel. Met deze machine kwam ik bij een heleboel tuinders, die hadden meestal ook nog andere gewassen waar ik bij kon helpen. Daar hebben we de nodige materialen bij gekocht. En zo is het gegroeid tot wat het nu is.

Dat is een grote sprong in de tijd. Vertel eens verder.
“Klopt, nu werken er 40 mensen bij ons. Maar toen ik jong was had ik een passie voor tractoren en machines. Ik heb op de middelbare land- en tuinbouwschool gezeten en van lieverlee is het steeds meer gegroeid. We kochten zaaimachines, dat was best een hele investering. Toen had ik zoveel werk met ponsen, frezen en spitten. Ik nam de eerste medewerker aan, toen nog één, toen kwam er een kraan bij en begonnen we ook met civiele werkzaamheden.”

De civiele markt is anders dan de agrarische markt, je moet dan weer van vooraf aan beginnen toch?
“Jazeker dan moet je jezelf weer bewijzen en onder aan de ladder beginnen. Dan ga je in het begin ook weleens de mist in. Zo hebben we ons in het begin ook weleens op het werk verkeken, dan zaten we in de min. Maar daar leer je van.”

Hoe is het om van de tractor “te groeien” naar manager?
“Eerst zit je zelf op een machine, terwijl je alles probeert te regelen. Ik zat dan op de tractor veel te bellen. Dat was op een gegeven moment niet meer te combineren en ben ik op kantoor gaan werken om de planning te verzorgen, maar het was wel lastig om het contact met klanten los te laten. Later heb ik een planner aangenomen omdat het steeds drukker werd. Ondertussen ging ik zelf ook nog ‘s avonds bij klanten langs om te kijken hoe het werk ging. De opdrachten werden steeds groter, dat was een reden om een uitvoerder aan te nemen.

Wat was achteraf gezien echt belangrijk voor de groei van je bedrijf?
“De aanschaf van een machine is altijd een risico, is er wel voldoende werk voor? Het zijn toch grote investeringen. Ook de verbouwing van het kantoor was een grote investering. Het zijn allemaal wel stappen die ons bedrijf vooruit hebben geholpen, samen met de groei van ons personeel.”

Jouw achternaam is Huijbregts, waarom heet jullie bedrijf dan Huybregts?
“Toen ik op een gegeven moment aan het groeien was moest er een logo verzonnen worden. Toen vroeg ik aan de drukker wat het goedkoopst was, in het kader van het drukwerk. Die zei een Griekse y, is goedkoper dan ij. haha.”

Er komt een nieuwe generatie aan. Stef, kan je vader het werk al een beetje loslaten?
Stef: “Gelukkig hoef ik het niet alleen te doen, we hebben een goede basis en we hebben ondertussen twee planners en twee uitvoerders, een bedrijfsleider op civiel, genoeg mensen die dingen uit handen nemen. Met ons team moet dat loslaten wel lukken.”

Wil: “Ik ben blij dat hij het bedrijf overneemt. Zonder opvolger hadden we minder investeringen gedaan. Nu blijven we juist groeien, we investeren. Ingrid en ik verhuizen straks wel naar Zundert, Stef komt bij het bedrijf wonen. Het geeft hem de kans om door te gaan.”

Wilde je van jongs af aan in het bedrijf?
Stef: “Het begon pas toen ik 16 was en een trekker rijbewijs had. Ik volgde de groen-, grond- en infraopleiding. Voor die opleiding heb ik bij verschillende bedrijven stage gelopen, bij collega’s en bij anderen. Op een gegeven moment ben ik thuis ook mee gaan rijden, daar groeide de passie voor dit werk. Bij mijn laatste stage werkte ik bij een bedrijf dat bodemscanners importeert. Dat is een machine die over het land rijdt en de bodem in kaart brengt. Die machine koppelt de informatie via gps aan een kaart, zo weet je waar je welke bemesting toe moet passen. Toen ik van school af kwam hebben wij besloten om ook zo’n machine aan te schaffen. Daarmee kon ik langs kwekers, dat werden de eerste klanten.”

Je had een nieuwe markt ontdekt?
Stef: “Nee, het werk is eigenlijk op elkaar afgestemd. De bodemscanner is eigenlijk een nieuw product dat de voorbereiding net iets anders maakt, en er zijn kwekers die daar positief in stonden. Ik heb veel geleerd in die tijd, bij kwekers langs gaan, aan tafel gaan zitten. Niet als zoon van, maar met iets nieuws.”

Wil: “Jij bent ook wel gegroeid door de toevoeging van de bodemscanner. Het kwam een beetje op ons pad en die nieuwe techniek trekt ook weer jonge mensen aan.”

Hoe vindt je dat Stef het doet?
Wil: “Ik denk dat het voor mij makkelijker was dan voor hem. Ik heb het van huis uit opgebouwd, hij neemt een heel bedrijf over. Maar voor Stef is het een keuze.”

Ga je er helemaal uitstappen?
“Ik denk het niet, dat gaat niet. Ik ga zelf weer terug die trekker op en zelf weer naar tuinders en boomkwekers toe. Dan is de cirkel rond.”

Wat vindt jullie moeder er van? (Ingrid sluit aan bij het gesprek)
Ingrid: “Ik vind het knap hoe Stef het doet, en vind het fijn dat hij het wilt overnemen, het is nu anders ondernemen dan toen wij begonnen. En voor ons is het fijn dat we in het bedrijf kunnen blijven”

Stef, hoe kijk jij naar de toekomst en de nieuwste technologische ontwikkelingen?
“We zijn altijd heel vooruitstrevend geweest. Ik wil ook bijblijven. We zijn met camerabeelden en AI bezig om zo onkruid te herkennen. We willen altijd het nieuwste proberen. Zo hebben we ook een jongen op de werkplaats die met onze ideeën aan de slag gaat en nieuwe technologie omzet in machines. Het ene slaagt, het andere niet. Maar als je met innovaties bezig bent dan biedt dat veel kansen.”

Wat is voor jou de grootste uitdaging?
“De grootste uitdaging is om je trouwe klanten tevreden te houden maar ook al je werknemers tevreden te houden. Die balans is erg belangrijk.”

Ons bedrijf staat voor de uitdaging om nieuwe gepassioneerde medewerkers te vinden zowel onder jongeren als kandidaten met ervaring. We zijn trots op ons vooruitstrevende karakter en de langdurige dienstverbanden van huidige collega’s. Als voorbeeld zijn we momenteel actief op zoek naar een chef werkplaats. In ons bedrijf staan altijd wel vacatures open die we graag ingevuld willen hebben.

Ingrid, wat voor advies zou jij Stef willen meegeven?
“Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg. Je moet altijd jezelf blijven.”

Dan de laatste vraag, met wie zouden jullie aan de keukentafel willen zitten?
Wil: “Dan denk ik aan Minister president. Ik zou wel van Rutte willen weten waarom er zoveel regels zijn, kunnen we dat niet versimpelen?”

Stef: “Ik zou nog weleens met de vader van ons vader aan de keukentafel willen zitten. Ik zou zijn mening nog wel eens willen horen.”

Ingrid: “Ik heb geen idolen ofzo, maar ik zou nog wel eens met mijn zus in gesprek willen, zij is inmiddels 10 jaar geleden overleden.”

Stef Huijbregts (25)
Burgelijke staat: Vriendin
Hobby’s: Padellen, naar NAC, festivals bezoeken en met vrienden stappen.

Wil en Ingrid Huijbregts (beiden 57)
Burgerlijke staat: Getrouwd
Kinderen: Jaimy, 26 en Stef 25.
Hobbys: Wil speelt trompet in een dweilband, fiets, wandelt en gaat graag naar NAC. Ingrid wandelt en fietst ook graag.