Sint Martinus Achtmaal staat voor verbinding en gezelligheid

ACHTMAAL  - Jolanda van der Sanden-van Aert kreeg in november een speldje voor haar 50-jarig jubileum bij muziekvereniging Sint Martinus. Het muziekspelen kreeg ze van thuis uit mee en het was dan ook bijna vanzelfsprekend dat ze bij Sint Martinus begon. Ze speelt er nog steeds met veel plezier en geniet van het gezelschap en de muziek. 

Muziek kreeg Jolanda met de paplepel ingegoten. “Mijn vader speelde trommel bij de muziekvereniging en bij een bandje. Als ze dan bij ons aan het repeteren waren, lag ik vaak al op bed, maar ik lag recht boven de repetitieruimte,” vertelt ze lachend. Zodra het mocht, begon ze zelf ook bij de muziekvereniging. “Met negen jaar mochten we bij de muziekvereniging beginnen, eerst op les, noten leren en zo. Ik kreeg een jurkje met oranje plooien en laarzen. De eerste keer dat ik voor publiek mee mocht spelen, zal ik nooit meer vergeten. Dat was met het jeugdcorso en we marcheerden mee. Ik was ontzettend enthousiast en kon bijna niet wachten, maar aan het eind van de mars had ik zo veel blaren dat ik bijna niet meer kon lopen!”

Jolanda speelt trommel, net als haar vader Fons van Aert altijd deed. Daarnaast vult ze ook af en toe aan met ander slagwerk. In de jaren heeft ze de vereniging wel zien veranderen. Het aantal leden is aanzienlijk teruggelopen en ook het marcheren wordt niet meer zo veel gedaan. “Nu spelen we veel meer concerten. Met jeugdcorso spelen we bijvoorbeeld ieder jaar bij De Willaert. Dat gaat ook beter, aangezien we nu een wat kleinere groep hebben.” Voor Jolanda geeft de muziekvereniging invulling op haar liefde voor muziek, maar ook de vereniging zelf is voor haar erg belangrijk. “Het is verbinding en gezelligheid. Samen repeteren is ook gewoon heel erg leuk.” [n]