
Bergs leren als nieuwkomer? ‘Het dictee is een mooie manier om mee te doen’
Door: Sanne Brusselaars AlgemeenBERGEN OP ZOOM – ‘Om’òòg oew tengels éél wijd uit’ en ‘rapt de leut mè d’òòpe van de straat’. Het waren slechts enkele van de pittige zinnen die woensdagavond op het dicteeformulier stonden tijdens de 29ste editie van het Bergs Dictee. Dit jaarlijkse evenement, georganiseerd door de Berregse Kamer, heeft als doel het Bergse dialect levend te houden. “Bergen op Zoom kan niet zonder Bergs dialect”, aldus voorzitter Marc Ambagts van de Berregse Kamer.
Volle zaal, enthousiaste deelnemers
In een bomvolle zaal van ‘t Zwijnshoofd waagden meer dan honderd deelnemers zich aan het dictee. De deelnemers waren van alle leeftijden, van twintigers tot senioren, en begonnen vol enthousiasme. Toch klonk na de eerste voorgelezen zin al gemompel van twijfel.
Onder hen bevond zich ook het stel Franka (28) en Kevin (32), dat nog niet zo lang in Bergen op Zoom woont. Oorspronkelijk komen ze uit Schiedam en Drunen, maar ze kozen bewust voor hun nieuwe woonplaats. “Ik wilde terug naar Brabant”, vertelt Franka. “Kevin werkt nog in Schiedam, dus Bergen op Zoom was een logische keuze om toch in Brabant te wonen maar ook centraal te blijven.”
Het stel dook in de lokale cultuur en ontdekte zo het dictee. “Ik ging op zoek naar hoe het hier gaat in Bergen op Zoom en kwam al snel terecht op de website van de Berregse Kamer en daarmee ook op het Bergse Dictee. Ik dacht: daar moeten we aan meedoen om een beetje te integreren”, lacht Kevin.
Het Bergs dialect blijkt echter nog een uitdaging. “Vooral de nieuwe woorden zijn lastig”, geeft hij toe. “Maar we zijn hier om te leren, niet om te winnen. Het is vooral een leuke avond om bij te wonen.”
Tekst gaat verder onder de afbeelding.
![]()
Franka en Kevin uit Schiedam - Sanne Brusselaars
Dictee als traditie
Voor de kersverse Gròòtste Boer, Joost van Dongen, een titel binnen de Bergse carnavalstraditie, was het dictee minder moeilijk. “Ik ben ermee opgegroeid. Thuis spraken we altijd Bergs.” Toch ervaart hij ook obstakels. “Het schrijven is lastiger dan het spreken. Er zijn veel uitzonderingen en vaak meerdere correcte schrijfwijzen. Bovendien won mijn voorganger Joost Eyckman vorig jaar het dictee, dus er ligt toch een bepaalde druk op me. Dat gaat mij niet gebeuren, want ik weet dat schrijven echt een andere tak van sport is.”
Het dictee kende dit jaar een unicum: er waren twee winnaars. Sven van de Beemt en John Besling maakten de minste fouten - twaalf in totaal - en moesten de titel delen. Koen Burgel eindigde op de derde plaats.
Met een goed gevulde zaal en brede belangstelling voor het Bergs dialect laat de 29ste editie van het dictee zien dat deze traditie nog springlevend is.


















































