Joost blikt terug op eerste Vastenavend als Gròòtste Boer: ‘Een onvoorziene droom die uitkwam’
Door: Sanne Brusselaars AlgemeenBERGEN OP ZOOM - Het was een Vastenavend om nooit te vergeten voor Joost van Dongen. De man die de afgelopen Vastenavend voor het eerst de rol van Gròòtste Boer vervulde, kijkt met een gevoel van trots en dankbaarheid terug op een jaar vol hoogtepunten. “Het was een onvoorziene droom die uitkwam,” zegt hij. “Ik had er nooit van gedroomd, maar toen het gebeurde, voelde het als de juiste plek.”
De weg naar het pak
Van Dongen, die in 1997 toetrad tot de Stichting Vastenavend en in 2015 werd teruggevraagd bij de commissie Protocol, werd vorig jaar door de geheime commissie benaderd. “Ze lokten me naar een afspraak en opeens wist ik: dit klopt niet,” lacht hij. “Toen ze vroegen of ik de nieuwe Gròòtste Boer wilde worden, hoefde ik niet lang na te denken. Dit is een enorme eer.”
Zijn vrouw Petra speelde een belangrijke rol in de beslissing. “Je sociale leven verandert en het vraagt veel tijd. Maar na kort overleg was het duidelijk: we gaan dit doen.”
Zijn voorganger Joost Eykman gaf hem een simpel maar krachtig advies mee: ‘Blijf jezelf.’ Van Dongen nam dat ter harte. “Daarom voelde het ook zo natuurlijk.”
Omarmd door Bergen op Zoom
De afgelopen Vastenavend zat vol bijzondere momenten, maar enkele ervaringen staan voor Van Dongen met stip bovenaan. “Maandagochtend de bezoeken afleggen in het ziekenhuis en de verzorgingstehuizen, dat is echt indrukwekkend. Je ziet hoe veel het voor mensen betekent. Dat is emotioneel, maar ook heel mooi.”
Wat hem het meest raakte, was het gevoel dat hij écht gedragen werd door de stad. “Vanaf het eerste moment, op 11 november bij de Geit, voelde het alsof heel Bergen op Zoom me omarmde. Mensen waardeerden het, lachten om mijn grappen en gaven me het vertrouwen om deze rol op mijn eigen manier in te vullen. Dat gevoel is de hele Vastenavend gebleven en heeft me enorm gesterkt.”
Kinderen als de toekomst van de Vastenavend
Het betrekken van kinderen speelde een essentiële rol in zijn eerste jaar als Gròòtste Boer. “Kinderen zijn de toekomst van de Vastenavend. Ze kijken op naar de tradities en het is aan ons om hen daar actief in mee te nemen,” zegt hij. “Met het nieuwe Krabbekes Vrijdag bezoeken we basisscholen, omdat die leeftijdsgroep zo belangrijk is. Daar leg je de basis voor de Vastenavend. Ook al volgt daarna de puberteit, als die basis goed is gelegd, keren ze uiteindelijk altijd terug naar het Krabbegat om Vastenavend te vieren.”
Een ander bijzonder moment voor Van Dongen was de kindervastenavend op de Grote Markt. “Duizenden kinderen die meedoen, vol energie en enthousiasme helemaal opgaan in het feest – dat was echt kippenvel.”
En dan was er nog hét magische moment tijdens de Kindervastenavend, waarbij de Peperbus tegen hem ‘sprak’. “Dat was een soort kinderdroom die uitkwam. Je groeit op met het idee dat de Peperbus een stem heeft en opeens ben jij degene die wordt toegesproken. Dat was echt magisch.”
Trots op de Stichting Vastenavend
Het einde van de Vastenavend, het Valle van de Kraai, beleefde Van Dongen dit keer van een heel andere kant. “Jarenlang stond ik daar als toeschouwer, tussen het publiek op de Grote Markt. En nu stond ik op Wana. Dat was zo bijzonder. Het moment waarop je alles overziet en de verbondenheid voelt met alle Krabben, dat blijft me altijd bij.”
Na 25 intensieve dagen en 135 bezoeken kijkt Van Dongen met trots terug op niet alleen zijn eigen rol, maar vooral op de inzet van de Stichting Vastenavend. “Wat een club! Pas als je zelf in het hart van de organisatie zit, zie je hoeveel passie en toewijding erin gaat. Het is ongelooflijk hoeveel tijd en energie er in dit feest wordt gestoken. Zonder de belangeloze inzet van al die mensen zou een Vastenavend zoals we deze nu kennen niet bestaan.”
Met de eerste editie als Gròòtste Boer achter de rug, kijkt hij alweer vooruit naar volgend jaar. “Of het te evenaren is? Geen idee. Maar dat maakt Vastenavend ook zo mooi: elk jaar is uniek en het zal altijd bijzonder blijven om “oew Gròòtste Boer” te mogen zijn.
