Bergen op Zoom laat van zich horen: grotere opkomst bij protest tegen geweld in Gaza

BERGEN OP ZOOM – De opkomst is nog groter dan bij de eerste sit-in vorige week. “Dit laat zien dat de kwestie speelt onder de inwoners van Bergen op Zoom,” zo vertelt woordvoerder Niels Minnaard. Met bijna negentig aanwezigen mag het Bergs Palestina Comité terugkijken op een geslaagd tweede lawaaiprotest. “We zijn blij met alle aandacht, maar het blijft natuurlijk diep triest dat het nodig is dat we moeten samenkomen,” zo vertelt een andere aanwezige. Niet alleen bij het Bergse station was donderdagavond een lawaaiprotest; op meer dan veertig andere stations en voor het gebouw van de Tweede Kamer waren mensen bijeengekomen. “Op deze manier hopen we het voor iedereen zichtbaar te maken dat het geweld in Gaza moet stoppen. We willen niet enkel online om aandacht vragen,” zo zegt Minnaard.

Het Bergs Palestina Comité zag in 2023 al het levenslicht en heeft eerder al een aantal grote marsen georganiseerd door de binnenstad. “Op sommige momenten zijn we zichtbaarder dan op andere momenten. Als Bergse afdeling proberen we ons zo veel mogelijk aan te sluiten bij de oproepen van landelijke organisaties, zoals Stichting Plant een Olijfboom.” Om overlast voor de omgeving en de treinreizigers te voorkomen, is afgesproken dat het lawaaiprotest een half uur mag duren. Of in Bergen op Zoom de kwestie meer speelt dan in andere steden? ”Ik denk dat in heel Nederland de aandacht voor de kwestie toeneemt en dat bij steeds meer mensen hun ogen opengaan. Je kunt toch niet vanaf de bank gaan zitten toekijken hoe er duizenden kilometers verderop een genocide wordt gepleegd?” zo vertelt Niels verder.

Potten, pannen en een kaasschaaf

Alles is door de aanwezigen uit de kast getrokken om geluid te maken. Potten, pannen, lepels en zelfs een kaasschaaf worden gebruikt om mee op een grote pan te slaan. “Op verzoek van de Palestijnse journalisten Anas-Al Sharif en Bisan Owda maken we geluid op potten en pannen. Dit om duidelijk te maken dat door het Israëlische regime een hongersnood is ontstaan,” zo vertelt één van de andere organisatoren. Passanten en treinreizigers die spontaan aansloten bij het samenzijn, gebruikten hun handen om luid mee te klappen. Veel van de aanwezigen hadden zichzelf voorzien van de juiste gehoorbescherming om zo luid mogelijk mee te kunnen doen. Wat opvalt, is dat het een breed gezelschap is: jong, oud, van Nederlandse komaf of met een migratieachtergrond. Allemaal willen ze maar één ding: dat het geweld in Gaza stopt.

Iets verlaat door het werk

Voor de tweede week op rij is Rob de Vos met een pan aanwezig. “Ik sloot inderdaad iets later aan, vanwege het werk kon ik 18:00 uur net niet halen. Maar dit is te belangrijk om ongehoord voorbij te laten gaan. Het feit dat we hier opnieuw moeten staan, zegt genoeg.” De Vos is halverwege de jaren ‘70 zelf in het gebied geweest. “Ik weet nog goed dat we toen op een camping stonden en Palestijnse en Israëlische jongeren samen met elkaar speelden.” Toch weet Rob ook iets positiefs te noemen: “Je ziet dat de bevolking zich steeds meer gaat keren tegen het beleid van Netanyahu. Dat is toch een signaal dat we als Westerse wereld niet mogen negeren.”

Twee staten is nu geen oplossing meer

“Twee staten is nu geen oplossing meer.” Met een bord met deze tekst loopt Cor uit Bergen op Zoom rond bij de samenkomst. “Er zijn geen twee staten meer, eentje is compleet vernietigd,” zo vertelt hij. Zijn oplossing, beter gezegd zijn droom: “Terug naar de situatie zoals deze in 1947 in die regio was. Op dat moment was er één democratische staat waarin alle bevolkingsgroepen met gelijke rechten konden samenleven.”

Een mening die hij deelt met Kees Flipse. Flipse is al vanaf het begin van de eeuw actief betrokken bij diverse groepen die zich inzetten voor de bevolking van Gaza. “Net als velen was ik in het verleden eerst pro-Israël. Op een gegeven moment dacht ik: ‘Er klopt iets niet.’ Door veel lezen en radio luisteren – internet was er toen nog niet – kwam ik tot het besef dat het anders zat.” Kees heeft, in tegenstelling tot Rob, nog nooit het gebied bezocht. “Ik zou het nu ook niet meer durven en trouwens, Israël kom ik niet eens binnen. Zeker weten doe ik namelijk dat ik op een zwarte lijst van ze sta.”

Wat hij denkt dat de passanten vinden van de samenkomst? ”Hier in Bergen op Zoom krijg je niet zomaar ruzie als je je mening laat horen. Er zullen plaatsen in Nederland zijn waar dit niet kan, maar Bergen is een multiculturele samenleving waar je elke mening mag laten horen, zolang je maar respect toont voor elkaar,” zo besluit Kees.

Actie blijft nodig

Suzanne sloot de samenkomst af door het voordragen van een gedicht. Was dit het laatste lawaaiprotest? Nee, volgende week donderdag om 18:00 uur zal er opnieuw om aandacht voor de gruwelijkheden in Gaza worden gevraagd bij het station.