Na 16 jaar zwaait SinterFrits af: ‘Het is goed geweest, maar wat was het prachtig’

BERGEN OP ZOOM – Na zestien jaar neemt de stads-Sinterklaas van Bergen op Zoom afscheid. Voor Frits, die in 2010 in de rol stapte, voelt het moment logisch, maar zeker niet licht. “Het is goed geweest, het afscheid nemen van mijn rol als Sinterklaas, maar zeker niet als medewerker van de Stichting Sint Nicolaas. Ik blijf betrokken,” zegt hij.

Van danspiet naar Sint

Zijn eerste stap in het Sinterklaaswezen lag al ver voor zijn benoeming in 2010. “Ik was geen onbekende voor de Stichting Sint Nicolaas,” vertelt hij. “Vanaf begin jaren zeventig tot en met 1996 heb ik meegedaan als (dans)piet en hoofdpiet Frederico. En ik heb jarenlang mee vooropgelopen in de intocht als Stadsomroeper.”

De daadwerkelijke vraag kwam onverwachts. “Kort na 5 december 2009 werd ik gebeld door voorzitter Rieny Hagenaars. Of ik de rol van Sinterklaas op mij wilde nemen. Er zat enige haast achter vanwege filmopnames. Ik hoefde daar niet lang over na te denken.”

Toen hij de mijter voor het eerst opzette, voelde het meteen goed. “We spreken de laatste tijd nogal eens over het DNA van het Sinterklaasfeest. Ja, dat zit diep geworteld in mij.” Dat hij uiteindelijk zestien jaar zou blijven, had hij niet voorzien. “Mijn gedachte ging in het begin uit naar zeven tot negen jaar. Maar na tien jaar zat ik zo aan de zestien.”

‘Het Pietencircus was magie’

Zijn mooiste herinneringen? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. “De lampionoptocht op vrijdagavond vóór 5 december blijft een feeëriek spektakel.” Maar zijn absolute hoogtepunt was het jubileumjaar 2015. “Op nummer 1 staat toch het Pietencircus. Wat hebben we daarvan genoten, iedereen van klein tot GROOT!”

Sommige momenten raakten hem diep, zoals tijdens corona. “We hebben het feest door kunnen zetten met creatieve oplossingen. ’s Nachts filmopnames maken in het centrum om de aankomst in beeld te brengen. Als je dat dan op de dag zelf terugziet op tv… kippenvel.”

Maar één ontmoeting vergeet hij nooit: een ziek omaatje dat hij thuis bezocht. “Haar kleindochter zei dat ze geen cadeau hoefde maar vroeg: ‘Kunt u mijn oma beter maken?’ Daar moet je op een andere manier op reageren. We waren er allemaal stil van.”

Tradities en rituelen

Voor Frits was de rol heilig. “Met veel respect draag je deze kleding. Van tabberd tot albe tot mijter. En de staf draag je altijd met de krul naar je hart.” Ook zijn band met het schimmeltje was bijzonder. “Ik spreek hem voor en na de rit toe en geef een kus op zijn bles.” Eén keer vergat hij dat. “Toen was hij een beetje bokkig.”

Dat kinderen anders reageren dan vroeger, ziet hij ook. “Kinderen zijn eerlijk en oprecht. Niet bang meer, maar ja, we komen ook wat brengen.”

Een veranderend feest

Het Sinterklaasfeest veranderde door de jaren heen. “Zeker veranderd en uiteindelijk positief,” zegt hij over de overgang naar roetveegpieten. “Ik dacht toen: daar gaat het mooiste feest. Maar door veel praten en overleggen zijn we er goed uitgekomen. Kinderen accepteren dit eerder dan volwassenen.”

‘Op het schimmeltje zitten ga ik het meest missen’

Waarom hij juist nu stopt? “2025 is een prachtig lustrumjaar: 110 jaar Stichting Sint Nicolaas én het uitvaren op 6 december onder de naam ‘Dag Sinterklaasje’. Zo kan ik mijn zestien jaar mooi afsluiten.”

Het meest gaat hij het rijden door de stad missen. “Op het schimmeltje zitten: dat is zo prachtig.”

Achter de schermen

Zijn vrouw en grimeuse waren cruciaal. “Zij zorgen ervoor dat alles er piekfijn uitziet voordat ik op pad ga. Maar het zijn er stiekem meer.” Mensen zouden versteld staan van de organisatie, zegt hij. “Men denkt dat we na de zomer pas starten. Maar we beginnen in januari alweer.”

Hoe nu verder?

Stilzitten gaat hij niet. “Na Kerst en Oud & Nieuw volgt er een ander feestje. Iets met Vastenavend.” Binnen de stichting blijft hij actief. “Ik voel mij thuis in de sponsorcommissie. Het geeft een voldaan gevoel als we het financiële sein krijgen dat het ons weer gelukt is.”

Aan zijn opvolger geeft hij één advies: “Wees jezelf, laat je niet gek maken en geniet.” Wie die opvolger is, weet hij niet. “Dus mij niet bellen,” zegt hij met een knipoog.

Terugkijkend voelt hij zich vooral dankbaar. “Het heeft mij heel veel gebracht. Het houdt mij jong. Ik voel mij een rijk persoon dat ik dit heb mogen doen.”