Poncho’s, hippies en livemuziek: Flower Power Festival brengt jaren zestig tot leven

HALSTEREN - Het gevoel en de sfeer die er hangen, zijn bijna met geen pen te beschrijven. Lazy Sunday Afternoon aan de voet van de Pompejustoren is dan ook geen festival dat je afvinkt. “Het is er één die je beleeft”, zo vertelt Mariëlle Heck, die samen met Stichting Pompejus de Roovere verantwoordelijk is voor de organisatie van het Flower Power Festival, dat volledig in het teken staat van de jaren zestig. “Juist in deze tijd van oorlogen en andere grote gebeurtenissen in de wereld hebben mensen behoefte aan de unieke sfeer die hier hangt”, aldus Mariëlle. Binnen no-time waren de vijfhonderd kaarten voor het festival de deur uit. Het “end-of-the-summerfestival” is direct de kleurrijke afsluiter van een reeks optredens deze zomer bij de Pompejustoren.

“We doen gewoon net alsof het heerlijk zomers weer is”, zo roept één van de artiesten die droog onder de tent staat. Zij hebben het beter voor elkaar dan de bezoekers, die op dat moment voor de zoveelste keer de regenponcho’s en paraplu’s erbij moeten pakken. Tom van Eekelen van Stichting Pompejus de Roovere trekt de vergelijking met het legendarische Woodstock Festival in 1969. “Woodstock is bekend geworden om het noodweer, laten we hopen dat wij dat niet worden”, zo lacht Tom. Even later trekken de donkere wolken gelukkig weer weg en kan worden genoten van de flashmob van twee koren: de surprise-act van de middag.

Liefde en persoonlijkheid

Naast bezoekers die in bijpassende kledij komen om terug te gaan naar het gevoel van de jaren zestig, waar ze zo naar verlangen, zijn op het terrein ook verrassend veel gezinnen te vinden. “Flowerpowermuziek neemt in de hele samenleving toe aan populariteit.” Om de sfeer door te trekken, is het festival dit jaar uitgebreid met een non-profit hippiemarkt. “Kleinschaligere festivals als deze zijn veel meer in trek dan de grote festivals. Mensen hunkeren naar persoonlijkheid, kleinschaligheid en liefde. Het massale trekt anno 2026 niet meer. Iets wat je niet alleen in Nederland ziet, maar door heel Europa.” Ambitie om uit te groeien tot een massaal festival of om andere muziekgenres toe te voegen, hebben Tom en Mariëlle dan ook niet. “Het is goed zo, misschien nog iets meer kraampjes op de markt, maar dat is het dan ook wel. Het toevoegen van andere genres zou de sfeer van het festival verloren laten gaan.” Over de volgende editie hoeven bezoekers zich geen zorgen te maken: de optredens voor de derde editie zijn al rond, zo verzekeren ze.

Buiten de boot gevallen

Ze dachten aan de deur nog wel even een kaartje te kunnen scoren, maar kwamen van een koude kermis thuis: drie dames die naar Halsteren waren afgereisd zonder ticket. Geluk bij een ongeluk: net als vele andere bezoekers hebben ze een eigen kleedje en voldoende proviand meegenomen. Hun plekje om mee te kunnen genieten, is net buiten de hekken van het terrein. “Ik heb denk ik wel zestig mailtjes met verzoeken voor extra kaarten gehad”, zo vertelt Mariëlle. Veiligheidsregels schrijven echter voor dat vijfhonderd echt het maximale bezoekersaantal is. “Diezelfde regels schrijven voor dat er beveiliging aanwezig moet zijn, maar zoals je ziet is dat met onze doelgroep echt overbodig. Eén groot liefdevol spektakel”, aldus Heck.

Eén voor één naar de repetitie

Met optredens van JAG en Mellow Yellow 69 was het voor veel bezoekers een middag vol herkenning, meezingers en muzikale verrassingen. “Van laid-back luisteren in het gras tot voorzichtig dansen in de zon.” Mellow Yellow, dat door Mariëlle in coronatijd is opgericht, heeft een bijzonder verhaal. “Onze eerste repetities vonden plaats in een afgelegen boerenschuur, midden in de lockdown. We moesten toen één voor één aankomen om niet op te vallen bij politie en handhaving”, zo blikt ze terug.

Het festival op de unieke locatie trekt bezoekers uit de hele regio. Om alle aanwezigen kennis te laten maken met het bijzondere verleden van de locatie, verzorgen de stadsgidsen tussen de optredens door uitleg over de geschiedenis van Fort de Roovere.