Deze rommelmarkt zit al 16 jaar bomvol: ‘We werken zelfs met een wachtlijst’

“Het lijkt wel of ze elk jaar vroeger komen”, lacht De Jong. Aan belangstelling voor de straatrommelmarkt is dan ook geen gebrek. “We werken zelfs met een wachtlijst. Ongeveer 50 procent van de standhouders komt hier uit de straat. Dat is ook precies wat deze markt al zestien jaar zo uniek en bijzonder maakt: het brengt de wijk samen.”

Zondagochtend is het schuifelen tussen alle uitgestalde spullen. Sommige verkopers weten zelfs niet precies wat ze allemaal aan de man proberen te brengen.

Op de hoek van de Prinses Beatrixlaan en het Emmaplein staan twee zussen hun spullen te verkopen. Althans, hun eigen spullen zijn het niet allemaal. “Jan en alleman brengt altijd spullen naar mijn broer. Hij woont aan de rand van de stad en heeft de ruimte. Zelf woon ik in de binnenstad en mijn zus woont elders.”

Vroeger stonden de zussen op meer rommelmarkten. Tegenwoordig kiezen ze hun favorieten uit. “Met Koningsdag, de Borgvlietse Jaarmarkt en deze. We staan hier nu een jaar of vier. Deze steekt er met kop en schouders bovenuit, zowel qua gezelligheid als verkoop.” Wat deze ochtend goed loopt? “Vooral boeken.”

Sjouwen niet nodig

Waar sommige standhouders een avond van tevoren al druk bezig zijn om een aanhangwagen, bolderkar of boodschappenkar vol te laden, heeft de familie Nuijten het makkelijker. Zij kunnen hun spullen gewoon voor de deur uitstallen. “Vanmorgen liep het als een trein. Al vroeg waren alle grote spullen verkocht.”

Naast de verkoop draait de traditie voor de familie vooral om het samenzijn. “Buurtjes onder elkaar, dat geeft een heel andere sfeer dan op een andere rommelmarkt. Al sinds de eerste editie zijn we om die reden van de partij.”

Ruimte maken na het samenwonen

Leonardo heeft iets meer werk gehad om alle spullen in de Prinses Irenestraat te krijgen. Hij is onlangs met zijn vriendin gaan samenwonen in Steenbergen. “Door het samenvoegen van onze inboedels hadden we veel spullen over.”

Naast huisraad staan vooral kleding en schoenen uitgestald. “Vooral de merkkleding loopt goed, als je maar de goede prijs vraagt. Je kunt beter iets hoger inzetten, want iedereen probeert af te dingen. Wanneer je hoger inzet, krijg je uiteindelijk toch de prijs die je in gedachten had.”

Even later heeft Leonardo weer een verkoop te pakken. Een moeder en haar zoon nemen een winterjas mee. “Eigenlijk vroeg ik er 25 euro voor, maar uiteindelijk boden ze 15 euro. Ook goed.”

Voor de opbrengst van de dag heeft Leonardo al een bestemming: extra budget voor een reeds geboekte vakantie en natuurlijk nog wat leuke spullen voor de nieuwe woning.

Straatje erbij?

Wat kleinschalig begon met een paar kraampjes aan het begin van de Prinses Beatrixlaan, heeft zich inmiddels over een groter deel van de wijk verspreid. Of er nog uitbreidingsplannen zijn? “Als je kijkt naar het aantal aanmeldingen, zouden we zo nog een straat kunnen vullen.”

Of die extra straat er daadwerkelijk komt, hangt volgens De Jong vooral af van het aantal vrijwilligers. “Het wel of niet toevoegen van een extra straat zal voornamelijk afhangen van de beschikbaarheid van helpende handjes. Zowel in de voorbereidingen als op de dag zelf.”

Het organisatiecomité is inmiddels gegroeid van twee naar vijf personen, maar extra hulp blijft welkom.

Over het voortbestaan van de rommelmarkt hoeft de wijk zich volgens De Jong voorlopig geen zorgen te maken. “Vandaag staan mijn dochters nog achter onze eigen verkoopkraam, maar ze hebben de ambitie om de organisatie in de toekomst over te nemen”, besluit hij.