Na PowNed-video vertelt terrorbuurman uit Halsteren zijn kant: ‘Ik wil mijn naam zuiveren’
Door: Redactie AlgemeenHALSTEREN - De stenen, de vernielde auto, de camera’s aan zijn woning. Michael kent de beschuldigingen waarmee zijn buurman in januari voor de camera van PowNed verscheen. Hij zegt dat het verhaal niet klopt. Destijds zweeg hij op advies van zijn advocaat. Nu vertelt hij zijn kant van het conflict aan de Buurtweg. Over slapeloze nachten, zijn gezin en het gevoel dat niemand ingreep: “Ik werd als de vermeende terrorbuurman weggezet.”
Koen liet in de video grote stenen zien die over zijn schutting zouden zijn gegooid. Zijn rolluiken waren beschadigd, zijn auto bekrast en de banden lekgestoken. De verantwoordelijke was volgens hem zijn buurman. Michael dus.
Die reageerde toen niet inhoudelijk. Volgens hem adviseerde zijn advocaat te zwijgen zolang er zaken liepen. Inmiddels zegt hij wel te kunnen spreken. Dat wil hij ook: het beeld dat online van hem ontstond, zit hem hoog.
In januari berichtten we over de PowNed-video en de voorgeschiedenis van het conflict. Toen kwam ook eerdere berichtgeving aan bod over een veroordeling van de man die in de video als Koen werd aangeduid. Nu krijgt Michael ruimte voor zijn reactie.
Een ander verhaal achter de camera’s
Neem de camera’s aan zijn woning. In de video werden die aangehaald als middel om Koen te treiteren. Michael zegt dat hij ze juist ophing om zijn gezin te beschermen.
Volgens hem hadden de twee aanvankelijk contact. De problemen begonnen, stelt hij, nadat hij aangaf dat contact te willen verbreken. Hij vertelt over nachtelijk lawaai en gebonk tegen de muur. Zijn jonge kind werd daarvan wakker.
“Mijn vrouw moet werken, ik moet werken, mijn kindje moet naar school. Midden in de nacht wakker worden elke keer, dat breekt gewoon op.”
Hij zegt de politie en Stadlander om hulp te hebben gevraagd. Daar kreeg hij naar eigen zeggen te horen dat hij bewijs moest verzamelen. Dus kwamen er camera’s.
“Ik heb die echt op moeten hangen voor mijn eigen veiligheid en voor mijn gezin”, zegt hij. Hij bestrijdt dat hij zijn buurman daarmee wilde pesten of de hele dag in de gaten wilde houden.
“Ik ben het niet geweest”
Ook de vernieling van Koens auto schrijft Michael niet op zijn conto. “Ik ben het niet geweest.”
Volgens hem is op camerabeelden iemand met een ander postuur te zien. Hij zegt voor die vernieling niet te zijn aangehouden of verhoord. Dat ziet hij als een belangrijk tegenargument tegen de beschuldiging, al stelt dat op zichzelf niet vast wie de schade wel veroorzaakte.
Hetzelfde geldt volgens hem voor de stenen. Michael zegt dat die uit de richting van een pad naast zijn woning kwamen. Een buurvrouw zou hem op dat moment bij zijn achterdeur hebben zien staan. Volgens hem kan zij bevestigen dat hij niet degene was die gooide.
Michael stelt dat hij zelf eveneens schade aan auto’s en camera’s heeft gehad en bedreigende berichten ontving, onder meer via familieleden. Hij zegt aangiftes te hebben gedaan en alle berichten, beelden en andere documentatie te hebben bewaard.
De deur bleef dicht
Toen PowNed hem wilde spreken, bleef een deur gesloten. Een vrouw deed uiteindelijk kort open en stuurde de bezoekers weg. Volgens Michael was dat zijn moeder en stond de cameraploeg bij de woning van zijn ouders.
Hij vertelt dat hij toen al advies had gevraagd aan zijn advocaat. Niet reageren, was volgens hem het advies. Dat zijn moeder boos werd, kwam naar zijn zeggen doordat de bezoekers bleven staan.
De gesloten deur betekende voor Michael dus niet dat hij niets te vertellen had. Hij wilde op dat moment geen uitspraken doen over de lopende zaken. Terwijl zijn verhaal binnenshuis bleef, gingen de beschuldigingen online rond.
Volgens hem verschenen onder de video’s ook gewelddadige reacties tegen hem en zijn gezin. De gevolgen van die publiciteit hielden voor hem niet op zodra de camera uitging.
Ook zelf over de schreef
Michael erkent dat hij zelf bij confrontaties betrokken was. Hij ging naar de woning van een andere man die video’s van hem online had geplaatst. Naar eigen zeggen wilde hij vragen waarom dat was gebeurd en verzoeken de beelden te verwijderen.
Het bezoek liep uit op een woordenwisseling. Michael vertelt dat hij tegen de deur duwde en een deurbelcamera van de muur sloeg. Hij vreesde opnieuw op internet te verschijnen. Achteraf vindt hij dat hij beter niet naar die woning had kunnen gaan. Volgens hem volgde een strafzaak waarin hij werd vrijgesproken.
Daarnaast beschrijft hij een afzonderlijk conflict over parkeren bij zijn garage. Daarbij pakte hij naar eigen zeggen een honkbalknuppel en zwaaide ermee. Hij stelt dat hij zich bedreigd voelde en zegt voor zijn aandeel een straf te hebben gekregen.
Zijn bezwaar is dat verschillende confrontaties volgens hem samen het beeld hebben gevormd van iemand die met de hele buurt ruzie zoekt. Hij zegt juist met meerdere omwonenden goed contact te hebben.
Getekend, maar niet geholpen
De frustratie over Stadlander loopt als een rode draad door zijn verhaal. Michael zegt dat de woningcorporatie al lange tijd van zijn meldingen wist. Toch voelde hij zich onvoldoende geholpen.
Tijdens een bemiddelingsgesprek ondertekende hij volgens zijn verklaring afspraken die hem beperkten in contact met de media en gesprekken met omwonenden over het conflict. Hij tekende, zegt hij, omdat hij erop vertrouwde dat Stadlander de problemen zou aanpakken.
Achteraf voelt hij zich aan zijn lot overgelaten. De afspraken zijn volgens hem niet ingetrokken. Met instemming van zijn advocaat vertelt hij nu toch zijn verhaal. Hij stelt bovendien een procedure tegen Stadlander te zijn begonnen.
De corporatie gaat niet inhoudelijk op zijn verwijten in. Vanwege de privacy van huurders wil Stadlander niets zeggen over specifieke meldingen, gesprekken, afspraken of eventuele juridische procedures. De overeenkomst en de stukken over de gestelde procedure zijn niet door de redactie ingezien.
Wel noemt Stadlander het een complexe kwestie waarin ook de gemeente, politie en zorgorganisaties een rol hebben. De partijen staan volgens de corporatie met elkaar in contact.
Rust, maar voor hoelang?
Er is inmiddels iets veranderd. Michael vertelt dat hij enkele weken geleden met de burgemeester sprak. De gemeente bevestigt dat er een gesprek over de buurtproblemen heeft plaatsgevonden. “Er is uitgebreid gesproken over de problemen die in de buurt worden ervaren”, laat de gemeente weten.
Daarna zijn volgens de gemeente stappen gezet die effect hebben gehad. “Na het gesprek zijn er wat zaken in gang gezet die ervoor hebben gezorgd dat de rust in de buurt is teruggekeerd. We blijven hier aandacht voor houden.”
Wat er precies is gedaan, blijft onduidelijk. Ook Stadlander geeft geen informatie over concrete maatregelen richting individuele huurders. “We werken gezamenlijk toe naar een duurzame oplossing, met als doel de situatie te verbeteren en verdere escalatie te voorkomen”, aldus de corporatie.
De buurman die in de PowNed-video als Koen werd aangeduid, moet op 4 november voor de meervoudige strafkamer in Breda verschijnen. Dat blijkt uit een brief van het Openbaar Ministerie die Michael aan de redactie heeft verstrekt.
De gemeente ziet teruggekeerde rust. Michael vreest dat die tijdelijk is. Daarom zoekt hij nu alsnog de publiciteit. Hij wil zijn naam zuiveren, maar vooral weten of zijn gezin straks ook rustig kan blijven wonen.
