Afstappen of doorbijten? Bijna driehonderd veldrijders trotseren het mulle zand bij Lievensberg

BERGEN OP ZOOM - Voor de deelnemers aan de West-Brabantse Veldrit Competitie (WBVC)-wedstrijd in de bossen bij Lievensberg was het niet de vraag of maar wanneer ze af moesten stappen. Onder de deelnemers staat de Bergse cross normaal al als loodzwaar bekend, maar de droogte van dit jaar had een flinke uitwerking op het parcours. “Sommige stukken waar we vorig jaar nog konden rijden, hebben we nu buiten het parcours moeten laten, omdat daar simpelweg niet te fietsen was,” zo vertelt de organisatie. In totaal gingen zondag een kleine driehonderd sporters van jong tot oud de strijd met elkaar aan om het eremetaal.

Wie bij een veldrit denkt aan modder, heeft het mis. Bij het vertrek van de deelnemers ontstaat een grote stofwolk. “We hebben er flink naar gezocht, maar er is echt geen millimeter modder te vinden in heel het bos,” zo lachen de organisatoren van Wielercomité De Gedempte Haven. Inmiddels is het een traditie aan het worden dat de Bergse bossen in het eerste weekend van oktober het toneel zijn voor de cross. “Nadat we zijn gestopt met het organiseren van onze wegwedstrijd, steken we alle energie in deze cross. Van deelnemers krijgen we te horen dat ze graag naar deze cross komen. Het is een heel ander soort cross dan de overige wedstrijden in de competitie. Een zwaar en selectief parcours waar het vooral neerkomt op techniek. Ieder jaar blijft het een van de mooiste momenten van de dag wanneer die honderden kinderen hieronder luid gejoel van hun ouders door de bossen vliegen. Dat is waarvoor we onze energie in deze wedstrijd steken.”

Bandenspanning is de hamvraag

Vooraf is er maar één onderwerp dat onderwerp van gesprek is onder deelnemers; bandenspanning. “In het losse zand wil je eigenlijk net iets meer lucht in de banden hebben; het rijdt net wat chiller”, zo vertelt Thibo van Loon uit het Belgische Berendrecht vooraf. Samen met zijn maat staat hij niet voor het eerst in het vertrek in de Bergse bossen. “Hier draait het om techniek; sommige stukken moet je goed buitenom pakken om niet op je plaat te gaan. Tijdens de verkenning lag het parcours er al zwaar bij. Inmiddels hebben er nog een paar categorieën gereden. Dat zal het niet makkelijker maken.” Wat volgens de heren het zwaarste stuk in het parcours is? “We verwachten dat de wedstrijd zal worden beslist op de heuvel midden op het parcours. Wie hierboven weet te komen, kan elke ronde een paar seconden pakken op de concurrentie.”

Hun landgenoot Geoff Holemans vraagt de heren nog om een last-minute-advies. “Welke kant is de eerste bocht zo op? Ik was te laat voor een verkenningsronde.” Sportief dat ze hun landgenoot de nodige adviezen geven. “Vandaag verwacht ik geen topprestatie te zetten hoor. Dit is mijn eerste wedstrijd in deze competitie. In België heb ik al wel een aantal crossen gereden, maar dat is een heel ander niveau.”

Lees verder na de foto’s

Zege voor Bergse deelnemer

Waar het gros van de wedstrijden wordt gereden op cyclocrossfietsen, is er een speciale categorie voor de mountainbikers. Hier blijkt dat Bergenaar Kelvin Bakx genoeg te hebben getraind om in zijn woonplaats de hoogste trede van het podium te mogen beklimmen. Hiermee is hij de enige renner van Bergse komaf die met eremetaal huiswaarts mag keren.

Waar in het losse zand de strijd met elkaar aangaan is langs het parcours de sfeer meer dan gemoedelijk te noemen. “Ze noemen het ook wel de crossfamilie. In de winterperiode zien we elkaar elke week, dat schept een band”, zo vertelt de moeder van Teun Paaimans uit het Zeeuwse Kapelle. Vanaf de kant roept ze haar zoon toe om voldoende te drinken. “Er zijn afgelopen seizoen wegwedstrijden gereden met slechtere weersomstandigheden dan deze cross. Het is dus belangrijk om vandaag goed gehydrateerd te blijven. Vijftig minuten crossen is een fikse inspanning.” Niet alleen haar zoon mag rekenen op de goedbedoelde adviezen, maar ook zijn ploeggenoten worden van raad en daad voorzien.

Alle aanmoedigingen blijken op de meet hun vruchten te hebben afgeworpen, Teun finisht namelijk op een keurige derde plaats.