Jan-Jaap van Peperstraten is nieuwe pastoor Heilige Mariaparochie

ETTEN-LEUR - Met een open glimlach en een rustige stem verwelkomt pastoor Jan-Jaap van Peperstraten me in zijn parochie. Sinds september leidt hij de Heilige Mariaparochie, waar hij pastoor John van de Laer opvolgde. “Het voelde meteen goed,” vertelt hij. “De ontvangst was hartelijk, de gesprekken met het bestuur gaven vertrouwen. Nu is het tijd om de sfeer te proeven, mensen te leren kennen en samen stap voor stap de toekomst van de parochie vorm te geven.”

De verhuizing naar Etten-Leur is zijn tiende sinds zijn achttiende. “Ik ben inmiddels 47 jaar,” zegt hij met een glimlach. “Oorspronkelijk kom ik uit Zeeuws-Vlaanderen. Na omzwervingen via Nijmegen en Alkmaar is het fijn om weer dichter bij mijn ouders te zijn. Zij worden een dagje ouder en dan is het goed om in de buurt te wonen.” Van Peperstraten studeerde filosofie in Nijmegen, promoveerde in de onderwijskunde en werkte jarenlang in het onderwijs. Toch bleef de theologie trekken. “Er was altijd een diepere laag die ik wilde verkennen: wat beweegt mensen, wat geeft betekenis?” Die zoektocht leidde uiteindelijk tot zijn roeping als priester.

Zijn academische achtergrond hoor je terug in zijn manier van spreken: bedachtzaam, genuanceerd en open voor andere inzichten. Hij luistert, stelt vragen en zoekt samen naar betekenis. “Het geloof is geen set antwoorden,” zegt hij. “Iedereen heeft recht op zijn eigen geloofstocht, op een persoonlijke ontdekking van wat heilig is in zijn of haar leven.”

Twitterpastoor

In de regio Alkmaar kreeg hij de bijnaam ‘de Twitterpastoor’, omdat hij zijn preken trouw online plaatst. Zijn blog Zwarte Peper trekt lezers uit het hele land. Daarin verbindt hij Bijbelse verhalen met alledaagse ervaringen: de drukte van het bestaan, uitstelgedrag, het zoeken naar rust en betekenis.

Zijn schrijfstijl is net zo warm als zijn gesproken woord. Hij gebruikt geen zware theologische taal, maar schrijft over geloof als iets dat midden in het leven gebeurt. In een van zijn preken schrijft hij: ‘We moeten wakker blijven - leren zien wat er in ons leven echt toe doet’. Die oproep tot bewust leven loopt als een rode draad door zijn werk. Tijdens het gesprek valt op hoe toegankelijk hij is. Geen formele afstand, maar een open dialoog over leven en geloof, soms met een vleugje filosofie. Hij is niet bang om vragen te stellen of toe te geven dat hij ook nog leert. “Dat vind ik juist mooi,” zegt hij. “Geloof is geen bezit, het is een zoektocht die je met anderen deelt.”

Die houding vertaalt zich ook in zijn pastorale werk. Hij wil de parochie verder brengen, maar niet met grootse plannen of snelle veranderingen. “Ik kijk ernaar uit om samen te bouwen aan gemeenschap, om mensen weer met elkaar te verbinden. We bereiden nu de kerstperiode voor - dat is altijd een mooi moment om nieuwe stappen te zetten.”

Verjonging en verbondenheid

Hij ziet hoopvolle signalen binnen de Kerk. “We hebben de ouderen die altijd trouw naar de kerk komen, maar ik zie nu ook jongeren die opnieuw aanhaken,” vertelt hij. “Na corona is er iets veranderd. Mensen zoeken weer naar verbondenheid en betekenis. Misschien komen ze niet elke week naar de mis, maar het katholieke geloof blijft in hen aanwezig. Je hoort zelden iemand zeggen: ik bén ex-katholiek. Katholiek bén je en dat blijf je.”

Wie hem ontmoet, treft een man zonder afstand, met een warme, nieuwsgierige blik. Hij spreekt met aandacht, luistert met belangstelling en weet snel de diepte op te zoeken. Geen ‘stijf-in-de-leer-pastoor’, maar een denker en doener die midden in de wereld staat.

“Het is mijn wens,” zegt hij, “dat de parochie een plek is waar mensen elkaar echt ontmoeten - niet alleen in het geloof, maar in het leven zelf.” Pastoor Van Peperstraten: eigentijds, wijs, menselijk. Een herder die niet boven, maar tussen de mensen wil staan.