
Buddyproject moet veteranen in Etten-Leur dichter bij elkaar brengen
Door: Yvonne Vermeulen AlgemeenETTEN-LEUR – Begin dit jaar is het buddyproject voor veteranen in Etten-Leur van start gegaan. Het initiatief van het Nederlands Veteranen Instituut wordt lokaal uitgevoerd door de Stichting Veteranen Etten-Leur, in samenwerking met de gemeente. Het project biedt veteranen laagdrempelige ondersteuning, variërend van een luisterend oor en gesprekken tot praktische hulp, zoals vervoer naar een veteranenreünie. Inmiddels beschikt de stichting over elf buddy’s. Vrijwilligers Mireille Smid en Piet Paul vertellen samen met voorzitter Berry Broeders over het project.
“Tijdens de militaire opleiding krijgt iedere militair al een buddy toegewezen: een maatje om samen te werken en elkaar te ondersteunen. Die term is daarom voor vrijwel elke militair herkenbaar,” legt Berry Broeders uit.
Reünie
Etten-Leur telt ongeveer 250 veteranen. Jaarlijks organiseert de stichting namens de gemeente een veteranenreünie; dit jaar vindt die plaats op 30 oktober. “Tijdens zo’n bijeenkomst zie je veel herkenning. Veteranen hebben vaak maar een paar woorden nodig om elkaar te begrijpen, ondanks de verschillen die iedereen uniek maakt. Juist dat maakt dit buddyproject zo waardevol. Vrijwillige buddy’s, die zelf ook veteraan zijn, worden gekoppeld aan veteranen die behoefte hebben aan contact of het delen van ervaringen.”
Volgens Mireille Smid kan de ondersteuning ook praktisch van aard zijn. “Sommige, vaak oudere, veteranen hebben behoefte aan hulp bij vervoer, bijvoorbeeld naar de veteranenreünie of de lokale Dodenherdenking op 4 mei. Ook daarin kan een buddy iets betekenen.”
Werkdruk
In Nederland is iedereen die op missie is geweest veteraan, zowel militairen in actieve dienst als oud-militairen. Mireille Smid ging twee keer op vredesmissie naar Sarajevo. “De eerste missie in 1996 was zwaar, vooral door de werkdruk. Als kok verzorgde ik met mijn team de maaltijden voor ongeveer 1.500 militairen. Een jaar later werkte ik als koerier. Toen maakte ik mee dat een boer met een kist gevonden mijnen bij het NAVO-hoofdkwartier verscheen. Binnen enkele minuten was iedereen in hoogste staat van paraatheid.”
Lange tijd deed Mireille Smid weinig met haar veteranenstatus. “Pas tijdens een veteranenreünie werd ik geraakt door een lezing. Sindsdien ben ik er ieder jaar bij. Het laagdrempelige karakter van het buddyproject sprak me direct aan.”
Verbroederd
Ook Piet Paul meldde zich aan als buddy. Hij werkte bij Defensie als hoofd van een sportafdeling en werd uitgezonden naar Afghanistan. Daar maakte hij deel uit van een Provinciaal Reconstructie Team (PRT) en hielp bij wederopbouwprojecten, zoals de aanleg van waterputten en de bouw van scholen. “Ik reisde mee met een peloton en had veel contact met lokale autoriteiten. Met mijn 54 jaar had ik meer levenservaring dan veel jongere militairen, wat soms een voordeel was. Nu ik meer vrije tijd heb, wil ik iets betekenen voor anderen. Het veteraan zijn verbroederd, vandaar deze logische stap.”
Buddyproject
Berry Broeders diende in Afghanistan en later in Mali. “Elke missie is anders. Sommige veteranen houden klachten over aan een uitzending, zoals PTSS. Daarvoor bestaan professionele voorzieningen, zoals het Landelijk Zorgsysteem Veteranen en het Veteranenloket. Tegelijkertijd heeft het grootste deel van de veteranen zijn plek in de maatschappij weer gevonden en kijkt met trots terug op de bijdrage van de inzet. Erkenning, waardering en onderlinge steun blijven belangrijk. Met dit buddyproject willen we daaraan bijdragen. Geen veteraan hoeft er alleen voor te staan!”
Bent u veteraan, of kent u een veteraan die meer wil weten over het buddyproject? Neem dan contact op met de Stichting Veteranen Etten-Leur. Contactgegevens zijn te vinden via www.veteranen-el.nl




