Samen klimmen, klauteren en glijden tijdens 3e editie Obstacle Run

ETTEN-LEUR - Ze vreesden in de vroege ochtend even dat de opgebouwde obstakels door de wind en harde regen van de nacht beschadigd waren. Dat bleek niet het geval. “Alles stond gelukkig nog overeind,” vertelt Martijn Berden van de Lions Club Etten-Leur e.o. opgelucht. De Obstacle Run begon met wat regen, maar daarna was het, tot bijna het einde, zowaar redelijk zonnig weer. Ruim 1100 deelnemers van jong tot oud legden deze zondag het parcours met zo’n 50 hindernissen af. Bij de finish zijn alleen maar blije gezichten te zien!


Voor de Obstacle Run werkt de Lions Club samen met JCI Etten-Leur. Een van de initiatiefnemers is Vincent Wiegerinck, die nu op de hoek van de grote vijver toezicht houdt bij een hindernis. “Het is echt een gezinsuitje geworden,” vertelt hij trots. De deelnemers die bij hem aan komen lopen, mogen onder linten doorkruipen. Of rollen, zoals enkele kinderen enthousiast laten zien. Hun ouders volgen met hetzelfde enthousiasme, al gaat het bij sommigen iets moeizamer. Verderop bij het tunneltje kruipt een groep kinderen van atletiekvereniging Achilles, samen met hun twee begeleiders, een voor een door rioolbuizen heen.

Hindernissen voor alle leeftijden
De Obstacle Run start en finisht bij de Hockeyclub en gaat over de sportvelden en rondom de grote vijver. Om de drie minuten starten groepen deelnemers. Een week van tevoren krijgen zij het tijdstip te horen. “Bij het kopen van een kaartje kun je al wel een tijdvak kiezen,” licht Martijn Berden toe. “Het totale parcours is 5 km, maar je kunt de ronde rondom de vijver overslaan als je korter wilt lopen. Of om een hindernis heen gaan. We vinden het belangrijk dat iedereen mee kan doen, ongeacht leeftijd. Dit jaar zien we voor het eerst een stijging van het aantal kinderen tussen 14 en 18 jaar. Daar zijn we blij mee. We klokken nergens, het gaat echt om de gezelligheid van samen in beweging zijn. We kunnen dankzij onze sponsoren de ticketprijzen ook laag houden.”

Of de organisatie nog aanpassingen heeft gedaan vanwege de regen? “Nou, we hebben ons in de voorbereiding meer beziggehouden met een hitteprotocol,” lacht Martijn. “Vanochtend hebben we wel het parcours gecontroleerd op gladde plekken, maar alles ligt er goed bij.” Naast meer dan duizend deelnemers zijn er ook ruim 100 vrijwilligers op de been. “Dat is de grootste klus,” geeft Martijn toe. “Zij zijn onmisbaar.”

Met z’n allen over de finish
Bij de finish wacht voor alle deelnemers een medaille. Hier staan Hannah, Juune, Maila, Noud en Duuke uit te hijgen. Samen met hun ouders en opa hebben ze alle hindernissen genomen. “Evi was mee als fotograaf,” vertellen ze. ‘Vorig jaar hebben we ook meegedaan.” Hannah vond de badeend het leukste, “dan glijd je naar beneden”, en Juune en Maila genoten van de zeepglijbaan. Met de ringen hadden ze wat meer moeite. “Dan ga je hangend van ring naar ring,” legt hun moeder uit. “Ik denk dat de ringen wat te ver uit elkaar hingen voor ze. Ik heb net te weinig kracht in mijn armen, dus ik kwam ook niet verder dan drie van de zes. Ook het touwklimmen was een uitdaging, maar met de ouderwetse gymtechniek is het gelukt.” Noud vond alles even leuk en maakte er zelfs een klein wedstrijdje van. “Ik was sneller dan mijn vader!” roept hij trots. Zowel de kinderen als hun ouders kijken nu al uit naar volgend jaar.