Gemeenteraad gaat in Banakkers in gesprek met bewoners

ETTEN-LEUR – Hoe zorg je dat je als Etten-Leurse gemeenteraad in gesprek komt met de bewoners? Vrijdag 9 oktober bleek dat daar niet heel veel meer voor nodig is dan een mooie wandeling door de wijk, verse soep en een schaal worstenbroodjes. En alle drie die ingrediënten smaakten naar meer.

Het is vrijdagmiddag rond drie uur en het is druilerig als een gezelschap van zo’n dertig mensen wijkcentrum Ut Proatuis in de wijk Banakkers verlaat. Die mensen, dat zijn vooral gemeenteraadsleden, burgerleden en vier van de vijf wethouders. Ze volgen te voet een route die wijkvertegenwoordigers en bewoners hebben uitgestippeld. Geen hele lange route; na anderhalf uur geeft de stappenteller slechts drieduizend passen meer aan dan bij vertrek. Dat komt omdat de gemeenteraad stilstaat bij verschillende onderwerpen, letterlijk.

De wandeling heeft wel iets van een vossenjacht. Op een aantal plekken op de route staat of zit iemand die wel ergens over van gedachten wil wisselen met de lokale politici. Bij het eerste checkpoint, pal voor basisschool De 4 Heemskinderen, zit Diana Timmers in haar scootmobiel. Het is intussen kwart over drie en een indrukwekkende club ouders en grootouders staat voor het hek te wachten om herenigd te worden met hun kind of kleinkind.

Champs-Élysées in Etten-Leur

Aan het straatbeeld te zien, komt een groot deel met de auto. Op straat staat een lange file van geparkeerde auto’s, toevallig of niet allemaal van Duitse makelij, die geen parkeervak konden bemachtigen. Al die drukte is Diana, die tegenover de school woont, een doorn in het oog. “Jullie kunnen nu met eigen ogen zien hoe druk het is”, trapt ze af. “Wanneer het mooi weer is, valt het allemaal mee. Maar er hoeft maar één druppel regen te vallen en de kinderen worden met de auto gebracht en gehaald. Nou, dat was in mijn tijd wel anders. Als je in het dorp woonde, moest je te voet naar school. En anders mocht je met de fiets.”

Diana maakt zich zorgen dat het op een dag misgaat rond de school. Wat de oplossing is tegen deze Champs-Élysées-achtige taferelen aan de Heilig Hartstraat? “Misschien kan de gemeente de straat anders inrichten. Bijvoorbeeld door hier ergens een boom neer te zetten, zodat er niet overal auto’s staan. Maar het is natuurlijk ook een mentaliteitskwestie van de mensen.”

Na tien minuten loopt de delegatie door. Diana lacht hartelijk en wisselt nog wat vriendelijkheden uit met een aantal deelnemers. Ze is duidelijk blij dat ze vandaag haar verhaal kwijt kon.

Zelf ervaren hoe lastig een stoepje kan zijn

De volgende stop is aan de voet van de Bisschopsmolen. Daar zit Wim Schouten in zijn rolstoel klaar, en hij heeft wel wat aan te merken op de toegankelijkheid in zijn woonplaats. Want hij kan lang niet overal goed manoeuvreren met zijn rolstoel. “Een probleem is dat de hellinkjes van het trottoir naar het fietspad erg steil zijn. Als ik eraf rijd, bijvoorbeeld omdat ik wil oversteken, raken mijn voetsteunen vaak de grond en kom ik vast te zitten.”

Om zijn betoog kracht bij te zetten, is er een tweede rolstoel ingevlogen. Daar mogen deelnemers aan de wijkwandeling in plaatsnemen om het zelf te ervaren. Wethouder Kim van Drongelen wil het weleens meemaken. “Ik was me hier nooit zo bewust van”, zegt ze, terwijl een collega haar duwt. “Wanneer je niet afhankelijk bent van een rolstoel, zoals ik, let je hier helemaal niet op. Dit soort input van inwoners nemen we zeker mee in het trottoirbeleid. Het is dus goed dat we dit soort signalen krijgen vanuit de gemeenschap.”

Rondjes rijden op Kerkwerve

Ook bij winkelcentrum Kerkwerve zijn mensen die een wijze raad voor de raad hebben. Mark Janssen van de Gall & Gall bijvoorbeeld. Hij merkt op dat er op spitsmomenten een enorm gekrioel van verkeer is. Auto’s, kinderen die uit school komen en soms ook nog eens een vrolijke fatbiker die overal tussendoor schiet. Ook de verkeerssituatie bij de op- en afritten van Kerkwerve baart zorgen. Wie vanuit de Jumbo naar buiten loopt, staat vrijwel direct op straat. Auto’s die er hard rijden, maken dat volgens bewoners een onoverzichtelijke en soms onveilige situatie. “Het is soms te druk met auto’s. Dan is er ook geen parkeerplekje te vinden, waardoor automobilisten blijven rondrijden.” Hij zou graag zien dat daar iets aan gedaan wordt.

Mark heeft nog wel wat meer aan te merken. De overkappingsbogen voor zijn winkel, bijvoorbeeld. “Die waren ooit vast heel modern, maar nu niet meer. Ik heb graag een overkapping voor mijn winkel, maar vernieuwing zou best mooi zijn.

Vermoedens van dealen en een bankje met uitzicht

Zo zijn er vanmiddag nog twee ontmoetingen. Tegenover de KSE staat Pauline de Lobel onder een opengeklapte paraplu van de gemeentelijke buurtpreventie. Ze vertelt dat het vaak heel druk is op deze plek, wat leidt tot onoverzichtelijke verkeerssituaties. En in het skatepark even verderop ontstaat soms wat overlast: buurtbewoners vermoeden weleens dat er gedeald wordt en dan gaat het niet om Pokémonkaarten. Wethouder Jean-Pierre Schouw vraagt haar waar de overlast precies uit bestaat, maar dat is lastig concreet te maken.

De ook zeer actieve inwoner Ton Sips, de laatste halte, is niet helemaal tevreden over de besteding van het geld dat de gemeente beschikbaar heeft gesteld voor de aanleg van de speeltuin aan de Brederolaan, inclusief al het groen. “Als je naar de kosten kijkt, moet het gras hier wel van goud zijn.” Het bankje dat pal voor een huis staat, stond zelfs verkeerd om, zodat je zo de huiskamer in keek. “Wel handig als er een voetbalwedstrijd op tv is”, merkt een deelnemer droogjes op. Ook Ton wordt hartelijk bedankt voor zijn inbreng. Het gaat er vanmiddag niet om dat er meteen oplossingen worden geboden. Niet alle wensen kunnen direct worden ingewilligd, maar de signalen en ervaringen van bewoners kunnen wel worden meegenomen in de besluiten die de gemeente neemt.

Nakaarten bij Ut Proatuis

Eenmaal terug bij Ut Proatuis worden de eerste conclusies getrokken. De voornaamste is dat het eerste wijkbezoek van deze gemeenteraad een succes was. Veel mensen liepen mee en bewoners zochten actief de dialoog met de raadsleden. Het ging vooral om kleine verbetermogelijkheden in de directe leefomgeving. En dat is precies waar deze bijeenkomsten voor bedoeld zijn, merkte ook burgerlid Simone van Beek op. “De gemeente Etten-Leur is er niet om de wereldproblematiek op te lossen.”

De wandeling draait niet alleen om het verzamelen van klachten en ideeën. Het is ook een manier om de gemeenteraad zichtbaar en benaderbaar te maken, zodat inwoners ook in de toekomst weten waar ze met hun zorgen en suggesties terechtkunnen.

Dankzij de worstenbroodjes die Jac en Els Verhoeven serveerden, konden alle betrokkenen nog een hartig woordje met elkaar wisselen. Ook de pompoensoep – het is tenslotte bijna Halloween – ging er goed in. Els Verhoeven wilde wel iets over het geheime recept kwijt: de toevoeging van zoete paprika, gember en appel zorgt voor het wow-effect. En het recept van de buurtbezoeken? Daar hoeft ook niets aan veranderd te worden.