Aan de keukentafel met Alain van der Velde: Zoon van een wielerlegende

Ondernemers zijn vaak dag en nacht bezig met hun onderneming. Maar wat drijft hen? Wat is hun motivatie? En waar liggen zij ‘s nachts van wakker? In ‘Aan de keukentafel met...’ gaan we met hen in gesprek en gaan we op zoek naar het bijzondere verhaal dat zij te vertellen hebben. Deze week: Alain van der Velde van VDV Bikes.

Hij is de zoon van wielerlegende Johan van der Velde, maar aan de keukentafel blijkt al snel dat Alain van der Velde (40) zijn eigen koers vaart. Op de fiets haalde hij zelf het hoogste niveau; daarna merkte hij dat werken voor een baas niet bij hem paste. Alain kiest zijn eigen zelfstandige weg en ruim een jaar geleden zette hij de stap: een eigen speciaalzaak, volledig gericht op de fanatieke sportfietser. Race, gravel en mountainbike, hoog segment, veel persoonlijke aandacht.

Je hebt zelf op het hoogste niveau gekoerst. Wanneer werd duidelijk dat jouw toekomst niet op de fiets lag, maar erachter?
“Ik zat al in de fietsenbranche voordat ik zelf renner werd. Op een gegeven moment haalde ik een bepaald niveau en merkte ik: hier kom ik niet verder mee, ik heb het uiterste voor mezelf eruit gehaald. Toen ben ik het fietsen langzaam gaan afbouwen en heb ik een hele tijd bij Louis van Dijk Fietsen in Breda gewerkt. Maar als werknemer voelde ik me opgesloten. Ik kan niet zo goed voor een baas werken; ik wilde een nieuw doel, iets waar ik zelf plezier in had en mijn eigen ideeën kon volgen . Daar heeft zeker tien jaar tussen gezeten. En toen kwam er de mogelijkheid op mijn weg waardoor ik mijn eigen winkel kon beginnen, ik kreeg een zetje van een investeerder en kon mede hierdoor mijn droom realiseren.”

Er zijn talloze fietsenzaken en een enorme online markt. Waarom zou iemand voor jouw winkel kiezen?
“Je begint niet zomaar een zaak, daar denk je goed over na. Ik zag om me heen alleen maar winkels die groter willen, alles willen verkopen, volle showrooms met alle type fietsen en zich minder specialiseren. Minder persoonlijk, meer op de massa gericht. Mijn filosofie was: als ik een winkel maak waar de sportfietser zich thuis voelt en persoonlijke aandacht hoog in het vaandel staat, ben je al een stap verder. Wij richten ons alleen op de race, de gravel en de mountainbike. Daarmee raak je de fanatieke fietser, en dat is precies wat ik steeds minder zag in de omgeving.”

Je vader Johan is een begrip in de wielerwereld. Werkt hij mee in de zaak, en brengt die naam ook druk met zich mee?
“Mijn vader werkt hier twee dagen per week en dat vindt hij hartstikke leuk. Die naam wordt goed gewaardeerd en is ook verbonden aan de markt die wij opzoeken. Druk heb ik nooit zo ervaren. In mijn profcarrière reed ik mijn eerste koers uit, was ik hartstikke tevreden, en dan zeiden ze: ja, maar jouw vader heeft die twee keer gewonnen. Mooi om te horen maar als druk voelde dat niet.”

Wat heb je wél van hem meegekregen?
“Doorzetten, nooit opgeven. Zo ben ik ook begonnen met ondernemen. Heel veel mensen zeiden: dat moet je niet doen, dat werkt niet. Maar dat idee heb ik niet kunnen loslaten en ik ben blijven doorzetten en in de praktijk merk ik dat het concept heel goed aanslaat. Dat karakter heb ik van mijn vader. Van mijn moeder heb ik juist de wat zachtere kant meegekregen, iets minder topsport misschien maar dat is ook belangrijk, de juiste balans.”

In ruim een jaar ben je van niets naar een winkel met topmerken gegaan. Waar sta je nu?
“Ik ben echt vanaf nul begonnen. En als ik nu kijk, hebben we in een jaar al drie, vier topmerken in ons palet, zoals Pinarello, Specialized S-Works en Factor. Voor een startend bedrijf is het heel moeilijk om die te mogen verkopen. We hebben veel fietsen verkocht en klanten weten ons ook te vinden voor reparaties, maar waar het mij het meest om gaat, is dat je mensen blij hebt gemaakt met wat je levert. Het gaat niet om de kwantiteit, maar om de kwaliteit. Daar mag ik best trots op zijn.”

Hoe krijg je als startende winkel het vertrouwen van zulke merken?
“Met een kleine gunfactor vanuit mijn naam, en ik heb in de branche door de jaren heen ook zelf een redelijke naam opgebouwd. Maar het voornaamste is toch dat de naam van mijn vader heeft meegeholpen. Dat is een stukje vertrouwen: dat ze vertrouwen dat je die fietsen ook echt kunt verkopen.”

Je startte rond je veertigste voor jezelf. Wat viel tegen?
“Dat was pittig, ik heb mezelf echt uit mijn comfortzone moeten halen. Je bent bijna een hele dag met je bedrijf bezig en iedereen wil constant alles van je weten: informatie, administratie. Er zijn momenten geweest dat ik dacht: hoe krijg ik dit allemaal geregeld? Het is zeker vergelijkbaar met topsport. Alleen: als renner fiets je zes uur en de rest wordt voor je geregeld. Hier moet ik alles zelf doen. Een mooie uitdaging, maar het kost veel energie. Een onderneming runnen is toch nog een stukje zwaarder.”

Je zegt dat naamsbekendheid in jouw segment belangrijker is dan marketing. Hoe bedoel je dat?
“We hebben een klein marketingbureau dat ons helpt, en vanaf dit jaar proberen we online in een grotere straal rond Breda reclame te maken. Maar in dit segment is het veel belangrijker dat ze je kennen, van het goede werk. Je bent eigenlijk je eigen merk. Als je deze fietsen verkoopt, moet je als winkeleigenaar de ambassadeur van het merk zijn. Een fabrikant kan reclame maken wat hij wil, maar als degene die het verkoopt de passie niet uitstraalt, gaat het nooit werken.”

En als een klant met een verkeerd plan binnenkomt?
“Nee verkopen is als winkeleigenaar nooit verstandig, maar bij mij gaat het er altijd om dat iemand naar buiten gaat met de juiste fiets: eentje die past bij de behoefte en het postuur van de klant. Die klant zegt op een verjaardag: daar ben ik écht geholpen. Dat verkoopt zichzelf, en dat is de beste marketing.”

Heb je een stip op de horizon, een vijfjarenplan?
“Met een vijfjarenplan ben ik nog niet bezig, vijf jaar is best ver. Voor nu wil ik het in goede banen leiden, stap voor stap groeien en meer klanten van buiten Breda en Prinsenbeek bereiken. Het moeilijkste blijft de inkoop: de voorraden zijn niet meer zoals tien jaar geleden of in de coronatijd, ieder bedrijf wordt voorzichtiger. Maar de markt lijkt eindeloos, de fietssport blijft groeien. Ook door alle leasemogelijkheden en fietsplannen wordt een goede en wat duurdere racefiets bereikbaarder, en je ziet steeds meer vrouwen op de racefiets. Die groep groeit hard.”

Op de website staan twee namen: die van jou en Riny Wirix. Wat is jullie rolverdeling?
“Riny heeft jarenlang als mechanieker in het profpeloton gewerkt en had zelf een fietsenwinkel in Etten-Leur. Door gezondheidsproblemen wilde hij eigenlijk stoppen. Ik heb de winkel overgenomen en nu werkt hij als mechanieker bij mij, zodat hij meer rust heeft en toch zijn passie kwijt kan, terwijl ik kon gaan ondernemen. Ik ken hem uit de wielerwereld, die is klein. Riny is een hele fijne, rustige vent, en dat ben ik zelf ook. Het heeft zich dubbel en dwars terugbetaald.”

Ondernemen kan eenzaam zijn. Bij wie ga je te rade?
“Via ondernemende fietsvrienden fiets daar iedere zondag mee . En ik heb een goede vriend die zelf vanuit niets een groot bedrijf heeft opgebouwd. Ik kom niet uit een ondernemersfamilie, dus dat is niet vanzelfsprekend. Als je alles alleen doet, wordt het heel eenzaam. Het is belangrijk om te kunnen sparren.”

Tot slot de vaste vraag: met wie zou jij aan de keukentafel willen zitten?
“Dat is een lastigste vraag. Uit het wielrennen zou ik voor Alberto Contador kiezen. Ik heb zes jaar in Italië gefietst, hij is een renner uit mijn tijd en iemand voor wie ik veel respect heb. En als ik naar het ondernemen kijk: Erwin Rings. Die heeft vanuit niets een van de grootste fietsenwinkels van Nederland gemaakt, óók in dit segment. Dat past wel.” 

Paspoort
Naam: Alain van der Velde
Leeftijd: 40 jaar
Woonsituatie: alleenstaand, geen kinderen
Bedrijf: VDV Bikes — speciaalzaak voor race-, gravel- en mountainbikes in het hoge segment, in de omgeving van Breda
Achtergrond: oud-profwielrenner; werkte onder meer bij Louis van Dijk Fietsen in Breda voordat hij ruim een jaar geleden zijn eigen zaak begon
In de werkplaats: samen met Riny Wirix, oud-mechanieker uit het profpeloton
Familie: zoon van wielerlegende Johan van der Velde, die twee dagen per week in de winkel werkt
Drijfveer: doorzetten en nooit opgeven. “Het gaat niet om de kwantiteit, maar om de kwaliteit.”

Lees ook

Aan de keukentafel met Yidong Jin: ‘Dennenlucht was echt een buitenkans’