
Rinus en To kunnen al 65 jaar niet zonder elkaar: ‘Liefde op het eerste gezicht’
Door: Johan Wagenmakers AlgemeenOUD GASTEL - Centrum voor Wonen & Zorg Blankershof heeft op 15 oktober een briljanten huwelijk gevierd. Bewoners To Suijkerbuijk (93) en Rinus van Meer (93) waren op deze dag 65 jaar met elkaar getrouwd. “Tja, al 65 jaar en dat met dezelfde hé”, was de reactie van de bruidegom op de felicitaties die burgemeester Bernd Roks namens de gemeente kwam overbrengen.
Uiteraard maakte Rinus een grapje, want na al die jaren kunnen ze nog steeds niet zonder elkaar. Zeker nu het geheugen van To haar in de steek laat, laat Rinus haar géén minuut alleen. “We zijn altijd samen en dat al 65 jaar lang. Veel taken heb ik van haar overgenomen en dat blijf ik doen zolang ik dat kan.”
In café Oranjeboom in Roosendaal hebben ze elkaar 68 jaar geleden leren kennen. “Het was liefde op het eerste gezicht. Met twee vrienden die ook allebei Rinus heten - ze noemden ons de drie Rinussen - waren we altijd op pad. Naar het wielrennen of naar de voetbal. Zij kregen verkering en ik bleef alleen over. In de vorstverlet ging ik samen met een maat nietsvermoedend een ‘glaske bier’ drinken. Zij werkte daar in het café van haar zus. Eerst zag ik haar zus, daarna haar moeder en toen…To achter haar moeder vandaan kwam was ik meteen verkocht.”
Uitvoerder
Rinus is geboren en getogen in Roosendaal en is het zevende kind uit een gezin van negen. To komt uit Rucphen en is de op een na jongste van vijf kinderen. Getrouwd en gefeest werd er in haar ouderlijk huis aan de Kade in Rucphen. Het huwelijk werd ingezegend in de Martinuskerk. Het stel trok daarna in bij de ouders van Rinus in de Westrand. “Op die plek heb ik 73 jaar gewoond. Nadat mijn ouders zijn overleden heb ik het huis afgebroken en er een nieuw voor teruggezet.”
Rinus heeft meer dan 41 jaar in de bouw gewerkt en daarbij wel meer dan 17 verschillende bazen gehad. “Hoewel mijn vader er op stond wilde ik niet naar de mulo om daarna opgesloten te zitten op kantoor. Ik wilde naar de ambachtsschool en dan met de ‘stootkar’ rijden en op dak zitten.”
Eerst was hij timmerman om later uitvoerder te worden. Uiteindelijk eindigde hij als leermeester, waarbij bleek dat zijn hart lag bij het vak doorgeven aan de jongeren. “Het mooiste project wat ik gedaan heb is in Gastel de verbouw van de pastorie naar gemeentehuis.” To is na het huwelijk, zoals gebruikelijk in die tijd, gestopt met werken om zich te wijden aan het huishouden.
Zwerfkat Nico
Uit het huwelijk zijn drie dochters geboren: José, Francien en Petra. Ze hebben 7 kleinkinderen en 5 achterkleinkinderen. Hun oudste dochter José is echter op 52-jarige leeftijd in 2013 overleden. “Een eigen kind afgeven is het ergste wat er is. Er blijft toch een rouwrandje zitten.” Op 57-jarige leeftijd kon Rinus al gebruik maken van de vut-regeling. “Nu zit ik bijna al net zolang thuis als dat ik gewerkt heb. Onvoorstelbaar! Ik heb mij geen moment verveeld. In de zomer had ik de moestuin en in de wintermaanden hielp ik mijn schoonzoon mee in zijn bedrijf in Rucphen.”
Twintig jaar geleden is het briljanten echtpaar, hoewel ze niet graag uit Roosendaal weggingen maar het huis en tuin werden te groot om bij te houden, naast hun dochter Francien in Oud Gastel komen wonen. Zeven jaar terug zijn ze naar Blankershof verhuisd. “Hier hebben we het goed. We maken gebruik van de gezamenlijke maaltijden, doen mee aan de bingo en overige activiteiten. Bovendien kunnen we hier tweemaal per maand naar de kerk.”
Sinds zes jaar hebben ze er in Nico een huisvriend bijgekregen. “Nico is een zwerfkat die bij ons is aan komen lopen. Hij was eerst erg bang, maar stak op een zeker moment zijn kopje tussen de schuifdeur en ging bij To op schoot liggen. We hebben hem opgevangen en er veel vriendschap van. Hij staat bij ons zelfs op het naambordje bij de deur. Hij jaagt ook de muizen weg, want de muizenplaag die we hadden is over”, vertelt Rinus lachend.
Borreltje
Ze kijken terug op mooie feestdagen. “Eerst in ons appartement met alle kinderen, klein- en achterkinderen en later hebben we de bewoners van Blankershof getrakteerd en daarna heerlijk geluncht bij Onder de Toren,” zeggen ze nog nagenietend. Tot slot geeft Rinus een verklaring voor zijn goede gezondheid: “Al jarenlang neem ik elke avond voor het slapengaan nog een lekker borreltje. Zeker nadat ik van de dokter hoorde dat het dan wel jonge jenever moest zijn en twee ook nog mocht.”




