Gert vroeg Gemma ooit uit naar de film, nu vieren ze hun diamanten huwelijk
Door: Johan Wagenmakers AlgemeenOUD GASTEL - Op 24 december 1964 zijn Gert Luijten (93) en Gemma van Kampen (83) in het gemeentehuis van Haarlem met elkaar getrouwd. Het huwelijk werd op 24 april 1965 in Nijmegen kerkelijk ingezegend. Loco-burgemeester Hans Wierikx kwam namens de gemeente het nu diamanten paar de hartelijke felicitaties overbrengen.
Gert is weliswaar geboren en getogen in Haarlem, maar zijn vader is oorspronkelijk uit Oud Gastel afkomstig. “Mijn vader en moeder zaten allebei in het onderwijs. Mijn vader heeft nog aan de school hier in de Steenstraat en in Stampersgat gestaan. Hij kreeg een aanstelling in Haarlem. Mijn moeder kwam uit Hillegom,” vertelt hij. Gemma heeft haar eerste vier levensjaren in Tiel gewoond. “Mijn vader is overleden toen ik nog erg jong was en mijn moeder is kort na de oorlog samen met haar drie kinderen naar Nijmegen getrokken.”
Ramen zemen
Ze hebben elkaar bij het flatgebouw waar Gemma woonde ontmoet. “Hij woonde vanwege zijn werk bij een hospita aan de overkant. Ik ging heel vaak de ramen van onze flat zemen. Ze zijn nog nooit zó schoon geweest, haha. Op een dag ging de bel en vroeg hij mij uit om naar de film te gaan.” De naam van de film is haar ontschoten, maar Gert schiet te hulp: “Dat was Vie Privé, een Franse dramafilm met Brigitte Bardot.”
Na twee jaar verkering werd er besloten om te trouwen. “Iets met de belasting of zo,” geeft Gert als reden op waarom het huwelijk op 24 december is afgesloten. “In Nijmegen was het vol en men verwees ons naar Haarlem waar Gert geboren is,” vult Gemma aan. Uit het huwelijk zijn twee zoons en een dochter voortgekomen. “Zij schelen elk vijf jaar in leeftijd met elkaar.” Verder hebben ze zeven kleinkinderen en een achterkleinkind.
Wikipedia
Gert was de zevende telg uit een gezin met negen kinderen en heeft scheepsbouwkunde gestudeerd. Zo heeft hij meerdere zeilboten ontworpen zoals de Fly Tour, waar zelfs een Wikipedia-pagina van is. “Dat was een bijzonder ontwerp, daar had ik toch wel kijk op.” Ook wedstrijdzeilen ging hem goed af. “Daar heb ik meerdere prijzen mee gewonnen. Zo heb ik de directeur van Philips verslagen tijdens de 100 mijl over het IJsselmeer met finish in Volendam,” zegt hij trots. Op latere leeftijd heeft ook Gert voor de klas gestaan. “Op een streekschool in Rotterdam gaf ik les in scheepsbouw.” Op 58-jarige leeftijd kon hij gebruik maken van de vut-regeling. “Ik heb vele bezigheden en verveel me nooit.”
Gemma heeft voor haar huwelijk meerdere baantjes gehad. “Ik heb gewerkt bij een kantoorboekhandel en bibliotheek. Dat was heel leuk. Daarna bij een banketbakkerij in Nijmegen. Dan kwamen er klanten uit Groesbeek die vroegen: ‘gij bent d’r ene van die en die toch?’,”lacht ze. Later deed ze bij een schoenwinkel de kassa, administratie, verkoop en was ze schoenmodel. “Na ons huwelijk was ik er voor de kinderen.”
Bootje
Vanwege het werk van Gert in Rotterdam woonde het gezin destijds in Spijkenisse. “Halverwege de jaren 70 zagen we een krantenadvertentie over nieuwbouwhuizen aan de Angel in Oud Gastel. Daar hebben we 6 tot 7 jaar gewoond, waarna we aan het water in Stampersgat een huis hebben laten bouwen.” Dat werd in 1996 ingeleverd voor de huidige woning aan de Roosendaalsebaan. “Hier konden we een stuk grond kopen en zitten we erg naar onze zin.”
Tijdens de vakanties werd er veelal gekampeerd. “We zijn begonnen met een tent en later werd dat een caravan.” Favoriete landen waren Frankrijk, Kroatië, Duitsland en Oostenrijk. Uiteraard moest er dan wel een zeilbootje mee. “In de voorkamer had hij een klein houten bootje gemaakt, wat door het raam naar buiten moest. Dat is jarenlang meegegaan op onze vakanties,” lacht Gemma daaraan terugdenkend. Op latere leeftijd werden het weekendjes weg. Een keer werd er een cruise naar Griekenland gemaakt.
Elkaar liefhebben en veel voor elkaar overhebben is volgens het diamanten echtpaar het geheim van een goed huwelijk. “We zijn altijd zoveel als mogelijk samen geweest.” Met een gezellige lunch met de eigen familie is het feest gevierd. “Wij zijn de enige twee van al onze broers en zussen die nog in leven zijn.”
