Diamanten huwelijk echtpaar Hummen-van Oosterhout

OUDENBOSCH - Op 4 februari 1966 zijn Robert-Johan Hummen (86) en Anne-Riet van Oosterhout (83) in Bussum met elkaar in het huwelijk getreden. Inmiddels wonen ze al ruim een halve eeuw in Oudenbosch en dat nog steeds geheel zelfstandig. “We kunnen nog goed zelf alles regelen en bijhouden.” Locoburgemeester Patrick Schouw vereerde het diamanten echtpaar met een bezoek, waarbij uiteraard de bloemen niet ontbraken.

Robert-Johan Hummen is geboren in Tjimahi in voormalig Nederlands-Indië. Op zesjarige leeftijd is hij met zijn ouders, broer en zus naar Nederland (Bussum) gekomen en nooit meer teruggegaan. “We zijn nog veel naar het buitenland geweest, maar naar Indonesië is er helaas niet van gekomen”, verzucht hij. Anne-Riet is afkomstig uit Oudenbosch en volgde in het ziekenhuis van Bussum een opleiding tot verpleegster. “Op het strand in Naarden zat ik wat te lezen en daar kwam hij naar me toe”, vertelt ze. “Hij vroeg of ik een vuurtje had, maar ik geloof niet dat ik dat bij me had. Automatisch zijn we met elkaar gaan kletsen en dat doen we nog steeds, haha. Zo rolde dat van lieverlee door. We gingen uit naar De Rozenboom in Bussum, maar liever nog reden we op de scooter naar Amsterdam. Mensen kijken. En dat vinden we nog steeds leuk.” Reislustig als het paar was, reden ze zelfs op de scooter naar Spanje. “Dan deden we daar twee dagen over en las zij achterop zittend via een landkaart hoe we moesten rijden”, weet Robert-Johan nog. Omdat Anne-Riet na haar opleiding in Bussum werkzaam was, werd het huwelijk daar gesloten.

Politie

Robert-Johan was eerst gereedschapstempelmaker, maar dat werk gaf hem weinig voldoening. “Daarnaast gaf ik bij een rijschool rijles. Ik had alle rijbewijzen. Graag wilde ik voor mezelf beginnen en na een jaar concurrentiebeding is dat gelukt. Binnen zeer korte tijd zat ik helemaal vol.”

Omdat de huurprijzen voor woningen in ’t Gooi erg hoog waren, werd in 1973 besloten om naar Oudenbosch te verhuizen. De woning waar ze destijds voor ingeschreven waren en uiteindelijk ook konden betrekken, is na 53 jaar nog steeds hun ‘thuis’. “Daar waren de huurhuizen zóveel lager.” Het hield wel in dat Robert-Johan zijn autorijschool moest opgeven. “Bij de politie in Roosendaal werd ik garagehulp en deed technisch onderhoud. Zo controleerde ik onder meer brommers en dergelijke. Daarnaast volgde ik veel cursussen.” Bij het samengaan van de gemeente- en provinciale politie werd hij overgeplaatst naar Breda. “Daar was ik forensisch onderzoeker en moest vooral naar ongevallen toe.”

Verpleging

Anne-Riet heeft jarenlang allerlei baantjes in de verpleging gehad. “Ook heb ik nog gewerkt bij het Bureau Sociaal Raadslieden. Daar vulde ik onder andere belastingpapieren in. Als laatste ben ik adjunct-directrice van het bejaardenhuis Saint Louis geweest. Op 60-jarige leeftijd moest ik aan mijn schouder geopereerd worden en werd ik afgekeurd.” Omdat ze zowat allebei tegelijk stopten met werken, konden ze met volle teugen genieten van hun vrije tijd. “Dat was in ons werkzame leven al zo. Als we vrij waren, dan waren we weg.” In het voorjaar naar Luxemburg of Duitsland en in de zomer steevast naar Tarragona in Spanje. “En veelal met de caravan verder trekken door Spanje of Portugal. We zagen wel waar we uitkwamen of anders vroegen we bij een verkeersbureau waar de bezienswaardigheden waren. De caravan stond in Spanje gestald, dat was goedkoper, gemakkelijker en je was sneller heen en weer.” Robert-Johan is een liefhebber geweest van tuinieren. “De tuin wilde ik graag bijhouden.” Hij griezelt nog bij de gedachte dat tijdens de renovatie van hun woning verschillende planten in de voortuin vertrapt zijn. “Daar stond wel een vergoeding tegenover, maar daarmee krijg je die plantjes niet terug.”

Overdoen

Uit het huwelijk is een zoon voortgekomen. “Eén vonden wij genoeg”. lacht Anne-Riet. Verder hebben ze twee kleinkinderen en sinds vorig jaar april een achterkleinkind. De trouwdag zelf doen ze het rustig aan, maar eind deze maand staat er nog wel een feestje gepland. “Dat vieren we bij restaurant Wapen van Nassau in Rucphen. In verband met carnaval wat later dan gedacht.” Na al die jaren kunnen ze het nog goed met elkaar vinden. “We zouden alles zó weer over willen doen. Mindere dagen moet je gewoon niet onthouden. Dat is alles.”